Jigga’el Hurwic

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jigga’el Hurwic
יגאל הורביץ
ilustracja
Data i miejsce urodzenia 1918
Nachalat-Jehuda, Imperium Osmańskie
Data i miejsce śmierci 10 stycznia 1994
Riszon le-Cijjon
Minister przemysłu, handlu i turystyki
w I rządzie Begina
Okres od 20 czerwca 1977
do 1 października 1978
Przynależność polityczna Likud
Poprzednik Chajjim Bar-Lew
Następca Gidon Patt
Minister finansów w I rządzie Begina
Okres od 7 listopada 1979
do 13 stycznia 1981
Przynależność polityczna Likud
Poprzednik Simcha Erlich
Następca Joram Aridor
Minister bez teki
w I rządzie Peresa i II rządzie Szamira
Okres od 13 września 1984
do 22 grudnia 1988
Przynależność polityczna Omec, Likud
Poseł do Knesetu
Okres od 1969
do 1992
Przynależność polityczna Lista Państwowa, Likud, Rafi – Lista Państwowa, Telem, Omec

Jigga’el Hurwic (hebr. יגאל הורביץ, ang. Yigal Hurvitz, Igael Hurvitz ur. 1918 w Nachalat-Jehuda, zm. 10 stycznia 1994) – izraelski polityk, w latach 1977–1978 minister gospodarki, w latach 1979–1981 minister finansów, w latach 1984–1988 minister bez teki, w latach 1969–1992 poseł do Knesetu.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w 1918 w Nachalat-Jehuda, obecnie części miasta Riszon le-Cijjon. Działał w organizacjach syjonistycznych. W czasie drugiej wojny światowej walczył w Brygadzie Żydowskiej[1].

W 1961 został członkiem Mapai, a w latach 1961–1965 był w zarządzie Ruchu Moszawów. Pracował także jako dyrektor kilku przedsiębiorstw, których właścicielem był Ruch lub poszczególne moszawy. W 1965 wraz z grupą rozłamowców opuścił Mapai, przystępując do nowej partii Dawida Ben Guriona Rafi. W 1969 był jednym z założycieli Listy Państwowej, z której w październikowych wyborach parlamentarnych po raz pierwszy dostał się do izraelskiego parlamentu. W 1973 był jednym z założycieli Likudu – z listy ugrupowania zjednoczonej prawicy w 1973 i 1977 uzyskiwał reelekcję[1]. W 1976 założył, w ramach Likudu, partię Le’Am. 20 czerwca 1977 został ministrem przemysłu, handlu i turystyki w nowo powołanym, pierwszym prawicowym rządzie w Izraelu, którego premierem został Menachem Begin. Na stanowisku pozostał do 1 października 1978. Powrócił do rządu 7 listopada 1979, zastępując Simchę Erlicha na stanowisku ministra finansów. Kierował tym resortem do 13 stycznia 1981[2]. Wraz z Jicchakiem Perecem i Zalmanem Szowalem opuścił Likud, tworząc frakcję Rafi – Lista Państwowa[3]. Jeszcze podczas tej samej kadencji przeszedł do utworzonego przez Moszego Dajana ugrupowania Telem[4], z którego listy bezskutecznie kandydował w czerwcowych wyborach[1]. W składzie dziesiątego Knesetu znalazł się jeszcze w tym samym roku – 16 października objął mandat po śmierci Dajana[5]. W 1983 opuścił Telem i na nowo założył Rafi – Listę Państwową. W 1984 wraz z Szowalem założył partię Omec, a w sierpniowych wyborach dostał się do Knesetu jako jedyny poseł z listy ugrupowania. 13 września wszedł w skład pierwszego rządu Szimona Peresa jako minister bez teki, na stanowisku pozostał również po zmianie premiera – w rządzie Icchaka Szamira. W trakcie kadencji powrócił do Likudu (w 1987), z którego listy skutecznie kandydował w kolejnych wyborach. W 1992 stracił miejsce w parlamencie[1].

Zmarł 10 stycznia 1994[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e Jigga’el Hurwic (ang.) – profil na stronie Knesetu.
  2. Ninth Knesset: Government 18 (ang.). knesset.gov.il. [dostęp 2017-02-03].
  3. Rafi (ang.). knesset.gov.il. [dostęp 2017-02-03].
  4. Telem (ang.). knesset.gov.il. [dostęp 2017-02-03].
  5. Members of the Tenth Knesset. knesset.gov.il. [dostęp 2017-01-24].