Jirō Satō

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jirō Satō
Jirō Satō
Państwo  Japonia
Data i miejsce urodzenia 5 stycznia 1908
Prefektura Gunma
Data i miejsce śmierci 5 kwietnia 1934
Cieśnina Malakka
Gra pojedyncza
Australian Open SF (1932)
Roland Garros SF (1931, 1933)
Wimbledon SF (1932, 1933)
US Open 4R (1933)
Gra podwójna
Wimbledon F (1933)

Jirō Satō (jap. 佐藤次郎 Satō Jirō?, ur. 5 stycznia 1908 w prefekturze Gunma, zm. 5 kwietnia 1934 w cieśninie Malakka)japoński tenisista, reprezentant w Pucharze Davisa.

Kariera tenisowa[edytuj]

Satō był czołowym zawodnikiem świata na początku lat 30. XX w. i jednym z najlepszych graczy w historii tenisa japońskiego. Dwukrotnie docierał do półfinału Wimbledonu – w 1932 pokonał w ćwierćfinale obrońcę tytułu Sidneya Wooda 7:5, 7:5, 2:6, 6:4, by odpaść z Bunnym Austinem 5:7, 2:6, 1:6, natomiast w 1933 w ćwierćfinale zrewanżował się Austinowi (7:5, 6:3, 2:6, 2:6, 6:2), a uległ w czterech setach zmierzającemu po końcowe zwycięstwo Jackowi Crawfordowi (3:6, 4:6, 6:2, 4:6). Był też w dwóch półfinałach mistrzostw Francji (1931, porażka z Jeanem Borotrą 8:10, 6:2, 7:5, 1:6, 2:6; 1933, zwycięstwo w ćwierćfinale nad Fredem Perrym 1:6, 7:5, 6:4, 2:6, 6:2, porażka z Crawfordem 0:6, 2:6, 2:6). W 1932 na półfinale zakończył udział w mistrzostwach Australii (porażka z Harrym Hopmanem 6:0, 2:6, 3:6, 6:4, 4:6).

Satō odnosił również sukcesy w grze podwójnej i mieszanej. W 1933 był w finale Wimbledonu w parze z rodakiem Ryōsuke Nunoi (Japończycy ulegli Borotrze i Brugnonowi 6:4, 3:6, 3:6, 5:7), a w 1932 w finale mistrzostw Australii w parze z Meryl O’Hara Wood (przegrali z małżeństwem Jackiem i Marjorie Crawford 8:6, 6:8, 3:6).

W latach 1931–1933 Satō regularnie – jako singlista i deblista – bronił barw Japonii w Pucharze Davisa. Był głównym autorem trzykrotnego awansu Japonii do półfinału strefy europejskiej, mając na koncie m.in. zwycięstwo nad wiodącym tenisistą niemieckim Gottfriedem von Crammem. W 1933 w przegranym meczu z Australią Sato pokonał Crawforda, a uległ Vivianowi McGrathowi i w deblu – w parze z Nunoi – Crawfordowi i Quistowi. Wszystkie mecze kończyły się w pięciu setach.

Spotkanie z Australią było ostatnim występem daviscupowym Jirō Satō. W kwietniu 1934 japoński tenisista zmarł śmiercią samobójczą – nie mogąc znieść presji oczekiwań w stosunku do jego gry rzucił się do morza w czasie podróży statkiem na mecz Pucharu Davisa z Wielką Brytanią. W liście pożegnalnym wziął również na siebie odpowiedzialność za porażkę Japonii z Australijczykami w Pucharze Davisa we wspomnianym meczu rok wcześniej.

Finały w turniejach wielkoszlemowych[edytuj]

Gra podwójna (0–1)[edytuj]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy Wynik finału
Finalista 1. 1933 Wimbledon, Londyn Trawiasta Japonia Ryōsuke Nunoi Francja Jean Borotra
Francja Jacques Brugnon
6:4, 3:6, 3:6, 5:7

Gra mieszana (0–1)[edytuj]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwnicy Wynik finału
Finalista 1. 1932 Australian Championships, Adelaide Trawiasta Australia Meryl O’Hara Wood Australia Marjorie Cox Crawford
Australia Jack Crawford
8:6, 6:8, 3:6

Bibliografia[edytuj]