Joachim Denisko

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Joachim Mokosiej Denisko (ur. ok. 1756, zm. ok. 1812) – szlachcic wołyński, oficer, z przekonań jakobin, brygadier w insurekcji kościuszkowskiej. Komisarz cywilno-wojskowy powiatu krzemienieckiego.

W 1794 r. organizator nieudanej wyprawy na Wołyń. Od 1795 r. przebywał na terenie Turcji, gdzie przygotowywał powstanie. Współdziałał z Centralizacją Lwowską. W 1797 r. wkroczył na czele małego oddziału (ok. 200 osób) na Bukowinę. Pokonany przez wojsko austriackie i milicję chłopską 30 czerwca pod Dobronowicami, zbiegł do Turcji. Odrzucił ofertę służby w Legionach Polskich[1][2]. W 1798 r. uzyskał amnestię w Rosji i zwrot skonfiskowanego mienia, następnie służył Rosjanom. Zmarł w Petersburgu.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Kronika Polski, (red.) A. Nowak, Wydawnictwo Kluszczyński, Kraków 2005, s. 399.
  2. Kronika powstań polskich 1794-1944, Marian B Michalik (red.), Eugeniusz Duraczyński (oprac.), Warszawa: Wydawnictwo Kronika, 1994, s. 58, ISBN 83-86079-02-9, OCLC 834009097.