Joachim Józef Gnida

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Joachim Józef Gnida (ur. 5 stycznia 1952 w Orzeszu, zm. 2 stycznia 1982 w Katowicach) – polski robotnik, pracownik Kopalni Węgla Kamiennego „Wujek” od 1971, ofiara pacyfikacji kopalni Wujek w grudniu 1981.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1970 ukończył Zasadniczą Szkołę Zawodową w Katowicach. Do 1976 członek PZPR, od 1980 członek NSZZ „Solidarność”.

Po wprowadzeniu stan wojennego brał udział w strajku, który miał miejsce na terenie kopalni w dniach 13–16 grudnia 1981. Podczas pacyfikacji 16 grudnia 1981 otrzymał postrzał z broni maszynowej. Kula trafiła go w głowę. Zmarł 2 stycznia 1982 o godzinie 8:30 w szpitalu w Katowicach-Ochojcu. Pogrzeb odbył się 7 stycznia 1982 na cmentarzu ewangelickim w Mikołowie. Pozostawił żonę i córkę (ur. 1979)[1].

W 2015 pośmiertnie przez prezydenta Andrzeja Dudę został odznaczony Krzyżem Wolności i Solidarności[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Przemysław Miśkiewicz, Jędrzej Lipski, Robert Dyja, 25. rocznica pacyfikacji Kopalni Wujek, „Dziennik Zachodni” (dodatek specjalny) nr 293, 16 grudnia 2006, s. XV.
  2. M.P. z 2016 r. poz. 127.