Joachim Szołtysek

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Joachim Szołtysek
Pełne imię i nazwisko Joachim Henryk Szołtysek
Data i miejsce urodzenia 10 czerwca 1932
Królewska Huta
Data i miejsce śmierci 21 października 1985
Chorzów
Wzrost 174 cm
Pozycja bramkarz
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1945–1954 AKS Chorzów
1954–1956 Szombierki Bytom
1956–1957 AKS Chorzów
1959–1961 Górnik Zabrze 44 (0)
1964 Górnik Zabrze 1 (0)
Kariera trenerska
Lata Drużyna
Dąb Katowice
Górnik Wesoła
Górnik Zabrze (trener bramkarzy)
AKS Chorzów
Włókniarz Białystok
Zawisza Bydgoszcz
GKS Katowice
Zagłębie Lubin
Rozwój Katowice
Reprezentacja Śląska

Joachim Henryk Szołtysek (ur. 10 czerwca 1932 w Królewskiej Hucie, zm. 21 października 1985 w Chorzowie) – polski piłkarz, trener i piłkarz ręczny.

Szołtysek był wychowankiem AKS–u Chorzów, w którym występował w latach 1945–1954. Następnie trafił do drugoligowych Szombierek Bytom, skąd w 1956 roku wrócił do macierzystego klubu. W 1958 roku odbył karencję, po czym trafił na trzy sezony do Górnika Zabrze i zdobył z nim dwukrotnie mistrzostwo Polski (1959, 1961)[1]. W sezonie 1964/1965 zagrał w barwach Górnika mecz pucharowy przeciwko Lubliniance Lublin (3:1 pd., 1 listopada 1964 roku) oraz ligowy z Unią Racibórz (4:0, 4 listopada 1964 roku), gdyż w zespole prowadzonym przez Ferenca Farsanga zabrakło bramkarzy. Szołtysek zdobył dzięki temu mistrzostwo oraz Puchar Polski[2].

Po zakończeniu kariery piłkarskiej był trenerem Dębu Katowice, Górnika Wesoła, Górnika Zabrze (trener bramkarzy), AKS–u Chorzów, Włókniarza Białystok, Zawiszy Bydgoszcz, GKS–u Katowice, Zagłębia Lubin, Rozwoju Katowice i Reprezentacji Śląska[1].

Jako piłkarz ręczny występował na pozycji bramkarza w AKS–ie Chorzów i reprezentacji Polski, w której rozegrał osiemnaście spotkań[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]