Joachim Wołoszynowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Joachim Wołoszynowski
Wołoszynowski Joachim.jpg
Joachim Wołoszynowski w 1935 roku
Data i miejsce urodzenia 20 maja 1870
Serby (obecnie Гонтівка) koło Mohylowa Podolskiego
Data i miejsce śmierci 11 stycznia 1945
Kraków
Poseł na Sejm II kadencji
i Senator IV kadencji (II RP)
Okres od 1928
do 13 września 1938
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski

Joachim Wołoszynowski (ur. 20 maja 1870 w Serbach (obwód winnicki, obecnie Гонтівка, koło Mohylowa Podolskiego), zm. 11 stycznia 1945 w Krakowie) – polski ziemianin, działacz społeczny, dziennikarz, polityk, poseł na Sejm i senator w II RP.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Joachim Wołoszynowski uczył się m.in. w Gimnazjum oo. Jezuitów w Chyrowie. W wieku 21 lat odziedziczył po zmarłym ojcu Serby. Zainteresował się spółdzielczością, którą zaczął organizować na Podolu. Od 1906 roku redagował pierwsze ukraińskie czasopismo spółdzielcze „Switowa zirnycia” („Світова зірниця”)[1]. Z inicjatywy Wołoszynowskiego w 1908 roku został zwołany pierwszy zjazd przedstawicieli wiejskich stowarzyszeń spożywców, stowarzyszeń kredytowych i rolniczych[1].

W latach 1917–1919 jego działalność społeczna i wydawnicza, prowadzona głównie w Kijowie (w latach 1914–1919 był redaktorem „Dziennika Kijowskiego”), była skierowana na wspieranie ruchu wyzwoleńczego o niepodległość Ukrainy i Polski.

Po wojnie polsko-bolszewickiej, w latach 1920–1922 był redaktorem tygodnika „Przymierze” w Warszawie. W okresie 1924–1927 pracował tamże jako dyrektor Zrzeszenia Samorządów Powiatowych[1][2].

W 1928 roku został posłem na Sejm II kadencji (1928–1930). Zrzekł się mandatu w grudniu 1929 roku[3].

W latach 1930–1932 pracował jako naczelnik wydziału samorządowego w wołyńskim urzędzie wojewódzkim. Od 1932 roku organizował spółdzielnie rejonowe na Wołyniu, m.in. współzakładał polsko-ukraiński związek spółdzielczy „Hurt”. Był redaktorem naczelnym tygodnika „Wołyń”[2][1].

W 1935 roku został senatorem IV kadencji (1935–1938) powołanym przez Prezydenta RP Ignacego Mościckiego. Pracował w komisji gospodarczo-skarbowej[4].

W czasie okupacji hitlerowskiej mieszkał w Warszawie. Po powstaniu warszawskim, już jako bardzo schorowany człowiek, wyjechał do Krakowa, gdzie zmarł 11 stycznia 1945 roku[1].

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Joachim Wołoszynowski pochodził z polskiej rodziny ziemiańskiej, posiadającej niewielki majątek Serby (obecnie Гонтівка, koło Mohylowa Podolskiego). Był synem Augustyna i Józefy z Jachimowiczów[2].

Ożenił się 27 lipca 1895 roku z Marią Łukaszewicz, z którą miał syna Juliana, prozaika, dramatopisarza, krytyka i aktora teatralnego.

Upamiętnienie[edytuj | edytuj kod]

3 lipca 2007 roku we wsi Gontiwka (dawniej Serby) koło Mohylowa odbyła się uroczystość odsłonięcia tablicy upamiętniającej Joachima Wołoszynowskiego. W uroczystości wzięli udział najwyżsi przedstawiciele władz administracji regionalnej, spółdzielcy, mieszkańcy wsi. Przedstawiciel Kancelarii Senatu odczytał uroczysty adres szefa Kancelarii Ewy Polkowskiej. Gospodarzem uroczystości był Wasyl Podolan, przewodniczący Zarządu Winnickiego Obwodowego Związku Spożywców, fundatora tablicy. Zamontowano ją na gmachu miejscowej szkoły. W szkolnej izbie tradycji przygotowano dwie gabloty z informacjami biograficznymi na temat Wołoszynowskich[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f Kronika senacka. [dostęp 2012-05-27].
  2. a b c Stanisław Łoza (red.): Czy wiesz kto to jest?. Warszawa: Główna Księgarnia Wojskowa, 1938, s. 816. reprint Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe, Warszawa, 1984
  3. Biblioteka Sejmowa – Parlamentarzyści RP:Joachim Wołoszynowski. [dostęp 2012-05-27].
  4. Scriptor (opr.): Sejm i Senat 1935–1938 IV kadencja. Warszawa: nakładem Księgarni F. Hoesicka, 1936, s. 448.