Joan Gamper

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Joan Gamper
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 22 listopada 1877
Winterthur
Data i miejsce śmierci 30 lipca 1930
Szwajcaria
Rodzaj działalności działacz sportowy
8. prezydent FC Barcelony
Okres urzędowania od 1908
do 1909
Poprzednik Vicenc Reig
Następca Otto Gmelin
10. prezydent FC Barcelony
Okres urzędowania od 1910
do 1912
Poprzednik Otto Gmelin
Następca Moxo Setmenat
15. prezydent FC Barcelony
Okres urzędowania od 1917
do 1919
Poprzednik Gaspar Roses
Następca Ricard Graells
18. prezydent FC Barcelony
Okres urzędowania od 1921
do 1923
Poprzednik Gaspar Roses
Następca Enric Cardona
20. prezydent FC Barcelony
Okres urzędowania od 1921
do 1923
Poprzednik Enric Cardona
Następca Arcadi Balaguer

Joan Gamper (znany również jako Joan Kamper, Hans Gamper oraz Hans Kamper), (ur. 22 listopada 1877 w Winterthur, Szwajcarii, zm. 30 lipca 1930 w Szwajcarii) – pionier piłki nożnej, jeden z pierwszych piłkarzy i działaczy. Założył oraz sponsorował wiele klubów piłkarskich w Szwajcarii i Hiszpanii, m.in. FC Barcelonę.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Dzieciństwo i młodość[edytuj | edytuj kod]

Urodził się jako Hans-Max Gamper Haessig. W młodości łączył naukę ze sportem: był lekkoatletą, rugbistą, pływakiem i kolarzem. Najbardziej interesował się jednak piłką nożną. W swoim rodzinnym mieście, Zurychu, założył Excelsor, następnie grał dla Bazylei oraz Zurychu. W wieku 18 lat opuścił Szwajcarię i zamieszkał we Francji, w Lyonie.

Powstanie FC Barcelona[edytuj | edytuj kod]

W 1899 roku, w czasie wizyty u wuja, Emila Gaisserta, mieszkającego w Barcelonie, Gamper został przekonany do osiedlenia się w stolicy Katalonii, gdzie kontynuował swoją karierę piłkarską. Wraz z grupą kilku znajomych, postanowił założyć jeden z pierwszych klubów piłkarskich w Hiszpanii. 29 listopada 1899 roku powstała Barcelona Football Club. Po 9 latach, Gamper objął urząd prezesa klubu, jego kadencja rozpoczęła się po rezygnacji ze stanowiska trenera Vicenç Reiga po 22 dniach pracy. Sytuacja klubu była trudna pod względem finansowym, sportowym i społecznym, w związku z czym Barça była bardzo blisko rozwiązania. W reakcji na odezwę zawodników, Gamper postanowił odbudować zespół przy pomocy zarządu. Jedną z jego idei było sprowadzenie z powrotem byłych członków klubu: w efekcie było ich ponad dwustu. Powstał zespół, który w sezonie 1908-1909 zdobył Mistrzostwo Katalonii. Ostatnim osiągnięciem Gampera podczas pierwszej kadencji był zakup terenów od Carrer Indústria i wybudowanie własnego stadionu.

Konflikt z Hiszpańską i Katalońską Federacją piłkarską[edytuj | edytuj kod]

14 października 1909 roku, po 322 dniach kierowania klubem, Gamper zakończył kadencję, lecz zdecydował się na pozostanie w zarządzie. 17 listopada 1910 roku, podczas zebrania zarządu, jego członkowie wybrali Gampera ponownie na prezesa klubu. Jego druga kadencja trwała do 30 czerwca 1913 roku. Podczas sezonu 1910-1911, Gamper musiał nie tylko zmagać się z wewnętrznymi problemami Barcelony, lecz także z niechęcią hiszpańskiej federacji piłkarskiej do katalońskiego klubu. Następny sezon był także bardzo kontrowersyjny, a podczas posiedzenia zarządu, Gamper był znów bliski ustąpienia ze stanowiska prezesa FC Barcelona, na co się jednak nie zdecydował. Zespół zdobył Mistrzostwo Hiszpanii oraz Puchar Pirenejów. W latach 1912-1913, konflikt z Hiszpańską i Katalońską Federacją osiągnęły szczyt: zniewagi ze strony obu Federacji zmusiły FC Barcelonę do opuszczenia związku. W efekcie, pod koniec sezonu, Gamper, zmęczony ciągłymi sporami ze Związkiem, zrezygnował z prezesury, lecz nie na długo. 17 czerwca 1917 roku, Gamper jeszcze raz objął fotel prezesa w celu zrekonstruowania klubu. Od razu zdecydował się na pozyskanie Anglika, Jacka Greenwella, pierwszego profesjonalnego menadżera FC Barcelona.

Czwarta kadencja[edytuj | edytuj kod]

Dwa lata później, 17 lipca 1921 roku, założyciel Gamper zostaje prezesem Barcelony po raz czwarty. 20 maja 1920 roku, do użytku został oddany nowy stadion w Les Corts. Sezon 1921-1922 zapisał się w historii: Barça zdobyła mistrzostwa Hiszpanii i Katalonii. Sytuacja finansowa klubu poprawiła się. Z końcem sezonu 1922-1923, Barça miała już ponad 10 tys. zwolenników. Po 742 dniach prezesury, Gamper ponownie opuścił urząd. 1 czerwca 1924 roku, tuż przed świętowaniem Srebrnej Rocznicy, Gamper po raz ostatni obejął urząd prezesa. Prezesura Gampera złagodziła konflikty wewnątrz klubu, a świętowanie rocznicy przebiegło bez problemów. 17 grudnia 1925 roku, Gamper wraz z całym zarządem zostali odsunięci od klubu przez dyktatora Primo de Riverę. Obraźliwe zachowania ze strony kibiców Barcelony pod adresem królewskiej parady tuż przed meczem zakończyły się zamknięciem stadionu w Les Corts. Po tych incydentach, Hans Gamper ostatecznie pożegnał się z prezesurą.

Gamper zmarł 30 lipca 1930 roku. Na jego pogrzeb przyszły tłumy fanów Barcelony. W celu uczczenia jego pamięci, FC Barcelona przyznała mu na zawsze numer jego karty członkowskiej oraz utworzyła turniej nazwany jego imieniem.

Kadencje prezesa FC Barcelona[edytuj | edytuj kod]

  • 1908-1909
  • 1910-1913
  • 1917-1919
  • 1921-1923
  • 1924-1925

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]