Joanna Pajkowska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Joanna Pajkowska
Asia Pajkowska, Joanna Broomhead[1]
Ilustracja
Joanna Pajkowska (2009 r.)
Data i miejsce urodzenia 13 lipca 1958
Warszawa
Narodowość  Polska
Małżeństwo Aleksander Nebelski[2]
Strona internetowa

Joanna Pajkowska (ur. 13 lipca 1958 w Warszawie) – polska żeglarka, kapitan jachtowy, ratownik morski, przepłynęła ponad 250 tysięcy mil morskich[potrzebny przypis][3], często w rejsach i regatach samotnych lub dwuosobowych. W 2019 roku jako pierwsza Polka jachtem żaglowym samotnie i bez zachodzenia do portów opłynęła świat.

Kalendarium żeglarskie[edytuj | edytuj kod]

W 1986 r. startuje w regatach TwoSTAR z Plymouth w Anglii do Newport w USA, na katamaranie Alamatur III, (skipper - Wojciech Kaliski), których jednak nie udaje się ukończyć[4].

W latach 1995-2002, mieszkając w Anglii, pracowała jako członek załogi statku ratownictwa morskiego Salcombe Lifeboat, z Royal National Lifeboat Institution (RNLI). Brała udział w szeregu akcji ratowniczych[5].

W latach 1995, 1997 i 1999 startowała w regatach Fastnet Race, z południowej Anglii do Irlandii[6].

W 2000 r. na 40-stopowym jachcie Ntombifuti zajęła 4 miejsce w klasie (na 17 startujących jachtów, z czasem 29 dni 5 godzin 0 minut), w samotnych regatach transatlantyckich OSTAR z Plymouth do Newport. Był to pierwszy od 20 lat udział jachtu płynącego pod polską banderą w regatach OSTAR[7].

W 2001 roku wzięła udział na 60-stopowym jachcie Alphagraphics z załogą wyłącznie kobiecą w regatach EDS Atlantic Challenge na trasie Saint-MaloHamburgPortsmouthBaltimoreBoston – Saint-Malo[potrzebny przypis]. W tym samym 2001 r. startuje w regatach Transat Jacques Vabre, z Hawru do Brazylii, na jachcie Olympic Challenger[8][9].

Od grudnia 2002 do stycznia 2003 jachtem Zjawa IV trzykrotnie okrążyła przylądek Horn i dotarła do archipelagu Szetlandy Południowe na Antarktydzie[10].

Od października 2006 do lutego 2007 w dwuosobowych, kobiecych regatach, rozgrywanych pomiędzy dwoma identycznymi 28-stopowym jachtami typu Mantra 28 przepłynęła (z Darwin w Australii przez Ocean Indyjski do Kapsztadu-RPA i dalej przez Atlantyk do Salvador de Bahia w Brazylii)[11].

Trasa rejsu Joanny Pajkowskiej 2008/2009

W okresie od 24 czerwca 2008 do 8 stycznia 2009 kpt. Joanna Pajkowska odbyła samotny rejs dookoła świata. Żeglowała na jachcie Mantra Asia (typu Mantra 28) o długości 8,5 m, szerokości 2,7 m i zanurzeniu 1,65 m. Jacht o wyporności 3,5 tony i 60 m² powierzchni żagli został zaprojektowany i zbudowany przez Andrzeja Armińskiego, który był też głównym organizatorem rejsu.

Trasa wiodła w kierunku zachodnim, z portu Balboa (Panama) po stronie Pacyfiku, i liczyła 25 tysięcy mil morskich. Rejs trwał 198 dni i zakończył się w mieście Colón po atlantyckiej stronie Kanału Panamskiego. Ze względu na niemożność samotnego przepłynięcia Kanału Panamskiego, trasa rejsu nie została przecięta, jednak żeglarka opłynęła 360 stopni obwodu Ziemi, plus jeszcze ok. 20 mil do portu Colon.[12]

Rejs ten został uhonorowany najwyższą polską nagrodą żeglarską Srebrnym Sekstantem – 1. Nagrodą Rejs Roku przyznaną, jak brzmi uzasadnienie kapituły, „za najszybsze w historii polskiego żeglarstwa pokonanie trasy wokółziemskiej między portami Balboa i Cristobal Colon w Panamie”.[13]Kpt. Pajkowska jednak uważa ten rejs za, jak to określa, „niedokończoną symfonię”, z uwagi na to, że w rejsie tym, który z założenia miał być non-stop, musiała jednak wejść do Port Elizabeth (RPA) by schronić się przed silnym sztormem. [14] [15]

W latach 2010-2011 wraz z Aleksandrem Nebelskim odbyła na jachcie Mantra Asia rejs z Florydy, przez Kanał PanamskiPacyfikAustralięIndonezjęMalezjęOcean IndyjskiMorze ArabskieMorze CzerwoneKanał SueskiMorze ŚródziemneAdriatyk, gdzie rejs zakończył się we włoskim Monfalcone w czerwcu 2011 r. W czasie rejsu dwuosobowa załoga przepłynęła ponad 25 tys. mil morskich, zatrzymując się w ponad stu miejscach w 22 krajach.

27 maja 2013 roku wystartowała w regatach transatlantyckich OSTAR 2013 na 12-metrowym katamaranie Cabrio 2. Trasa prowadziła przez północny Atlantyk z Plymouth w Wielkiej Brytanii do Newport i liczyła około 3000 mil morskich. W regatach wzięło udział 17 załóg, w tym dwie z Polski. Joanna Pajkowska, była jedyną kobietą wśród uczestników. 23 czerwca, po 27 dniach, 23 godzinach i 53 minutach dotarła do mety w Newport, zajmując siódme miejsce[16][17]. 26 października 2013 na uroczystości w Royal Western Yacht Club Joanna Pajkowska otrzymała nagrodę 1st Lady z rąk burmistrz Plymouth. Nagroda ta przyznawana jest dla najlepszej zawodniczki regat. Ponieważ w regatach wystartowała tylko jedna kobieta, organizatorzy chcieli wycofać nagrodę – jednak przyznanie tej nagrody wymusili, już na mecie w Newport. Podczas oficjalnej uroczystości podkreślono też, że kpt. Pajkowska jest jedyną Polką, która dwukrotnie startowała w OSTAR (pierwszy raz w 2000 r.)[18].

W 2013 na katamaranie Cabrio 2 przewiozła z Belém (Brazylia) do Douarnenez (Francja), oceaniczny kajak Aleksandra Doby[19].

13 sierpnia 2013 startuje na Cabrio 2 w samotnych Regatach Poloneza na Bałtyku, w klasie Open I Single, zajmując 2. miejsce (na 3 startujących)[20].

W 2017 roku wygrała, wraz ze skipperem Uwe Röttgeringiem, na jachcie Rote 66 (40 stóp) Transatlantyckie Regaty Dwuosobowe TwoSTAR, z Plymouth (Anglia) do Newport (Rhode Island, USA). W szóstej edycji tych regatach zgłoszonych było 6 jachtów, ale ukończyły je tylko 2.[21].

Trasa wokółziemskiego rejsu Joanny Pajkowskiej 2018/19
28 kwietnia 2019: Joanna Pajkowska kończy w Plymouth swój samotny i bez zawijania do portów rejs dookoła świata.

W dniach 23 września 2018 r. – 28 kwietnia 2019 r. odbyła, jako pierwsza Polka, samotny i non-stop rejs dookoła świata[22][23][24]. Rejs trwał 216 dni i 16 godzin, start i meta w Plymouth (Anglia). Trasa, licząca 29 000 mil morskich, wiodła przez Atlantyk na południe, dookoła Przylądka Dobrej Nadziei, dalej przez Ocean Południowy, dookoła Przylądka Leeuwin (Australia), południowy Pacyfik, dookoła Przylądka Horn, i powrót przez Atlantyk na półkulę północną, do Plymouth. Joanna Pajkowska żeglowała na aluminiowym, liczącym 40 stóp (ok. 12 metrów) długości jachcie Fanfan. Rejs ten wyróżniony został I Nagrodą Rejs Roku 2019 – Srebrny Sekstant)[25][26], (jest to już trzeci Srebrny Sekstant kpt. Pajkowskiej), oraz najwyższą przyznawaną w Niemczech doroczną nagrodą za żeglarski wyczyn roku Trans-Ocean[27]. Została także Żeglarzem Roku 2019 Magazynu WIATR[28], oraz otrzymała Nagrodę Podróżników, Alpinistów i Żeglarzy Kolosa 2019 w kategorii Żeglarstwo[29].

Nagrody i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

  • Honorowa Nagroda Polskiego Związku Żeglarskiego Rejs Roku 2000 za udział w regatach TRANSAT[potrzebny przypis].
  • Honorowa Odznaka Zasłużony dla Żeglarstwa Polskiego przyznana 27 marca 2009 uchwałą zarządu Polskiego Związku Żeglarskiego[30].
  • Nagroda Conrady – Indywidualności Morskie 2009, przyznana przez Bałtyckie Bractwo Wybrzeża 7 marca 2009[31].
  • „Żeglarz Roku 2009”, „Srebrny Sekstant” i I Nagroda Honorowa „Rejs Roku 2009”[32][33].
  • III Nagroda „Rejs Roku” za rejs 2010/2011 z A. Nebelskim[34].
  • nagroda 1st Lady - dla najlepszej zawodniczki w regatach OSTAR 2013[35].
  • II Nagroda Honorowa „Rejs Roku 2013” – za postawę i wynik w regatach OSTAR 2013 na s/y Cabrio 2 w roku 2013 na trasie PlymouthNewport[36][37]
  • Srebrny Sekstant i I Nagroda Rejs Roku 2017, za wygraną (wraz z Uwe Röttgeringiem) w regatach TwoSTAR na s/y Rote 66 z Plymouth do Newport[38][39][40].
  • Zwycięstwo w plebiscycie Magazynu WIATR Żeglarz Roku 2017[41].
  • „Kryształowe Zwierciadło 2019” – nagroda miesięcznika „Zwierciadło[42].
  • Srebrny Sekstant i I Nagroda Rejs Roku 2019, za samotny i bez zawijania do portów rejs dookoła świata (Solo 360 Nonstop) na s/y FANFAN[43][44],
  • Nagroda Główna Trans-Ocean 2019 - przyznawana w Niemczech doroczna nagroda stowarzyszenia Trans-Ocean[45],
  • Kolos za rok 2019 w kategorii Żeglarstwo za samotny rejs dookoła świata klasyczną trasą wokół trzech przylądków bez zawijania do portów, przygotowany własnymi siłami, bez udziału sponsorów - nagroda przyznana przez Kapitułę Kolosów podczas 22. Ogólnopolskich Spotkań Podróżników, Żeglarzy i Alpinistów[29].
  • Żeglarz Roku 2019 Magazynu WIATR[28]

Kontrowersje[edytuj | edytuj kod]

Rejs odbywający się w dniach 24 czerwca 2008 – 8 stycznia 2009 zaczął się w Balboa, po jednej stronie Kanału Panamskiego, a zakończył z jego drugiej strony w Colón. Tak więc rejs zakończył się w innym miejscu niż się zaczął.[12]

Kapitan Krzysztof Baranowski napisał o tym: "Otóż przyjęło się uważać, że rejs dookoła świata kończy się w porcie, z którego się wypłynęło: Asia wypłynęła z Balboa, po jednej stronie Kanału Panamskiego, a przypłynęła z drugiej strony do Colon. Samego Kanału nie może pokonać samotnie, bo przepisy nie pozwalają i w zasadzie powinna jeszcze okrążyć Południową Amerykę, żeby zamknąć rejs w Balboa. Mamy tu jednak do czynienia z inną interpretacją, a mianowicie taką, że do zamknięcia pętli wystarczy 360 stopni. Tak się bowiem składa, że wschodnie wejście do Kanału w Colon/Cristobal jest położone bardziej na zachód niż zachodnie w Bilbao/Panama i faktycznie kółko, które, jak wiadomo, ma 360 stopni, zostaje zamknięte."[46].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. http://forum.zegluj.net/download/file.php?id=23626
  2. Joanna Pajkowska – pierwsza Polka, która solo non stop opłynęła świat! - zagle.se.pl, zagle.se.pl [dostęp 2019-06-09].
  3. O sobie słów kilka :) – Asia Pajkowska [dostęp 2020-01-24] (pol.).
  4. The Royal Western Yacht Club of England - TWOSTAR 1986, rwyc.org [dostęp 2019-06-03] (ang.).
  5. O sobie słów kilka :) – Asia Pajkowska [dostęp 2020-01-24] (pol.).
  6. O sobie słów kilka :) – Asia Pajkowska [dostęp 2020-01-24] (pol.).
  7. http://ostar.rwyc.org/wp-content/uploads/2013/03/OSTAR00-Intro.pdf
  8. O sobie słów kilka :) – Asia Pajkowska [dostęp 2020-01-24] (pol.).
  9. Z historii polskiego jachtingu: Joanna Pajkowska, www.tawernaskipperow.pl [dostęp 2020-11-15] (pol.).
  10. O sobie słów kilka :) – Asia Pajkowska [dostęp 2020-01-24] (pol.).
  11. Kobiece regaty dookoła świata - Mantra 28, www.mantra28.pl [dostęp 2019-06-03] (pol.).
  12. a b Jury Nagrody Rejs Roku 2009, Komunikat Jury Nagrody Rejs Roku 2009, 31 grudnia 2009.
  13. Jury Nagrody Rejs Roku 2009, http://www.rejsroku.pl/upload/582_Komunikat2009.pdf, 31 grudnia 2009.goły link w tytule
  14. l, Strona https://www.asiapajkowska.pl/me/.
  15. Wysokie Obcasy, Paulina Reiter, https://www.wysokieobcasy.pl/wysokie-obcasy/7,53662,25059666,joanna-pajkowska-i-jej-216-dni-samotnosci-na-oceanie.html, 10 sierpnia 2019.goły link w tytule
  16. The Royal Western Yacht Club of England - OSTAR 2013, rwyc.org [dostęp 2019-06-03] (ang.).
  17. Line Honours Winner Recption - OSTAR 2013, ostar.rwyc.org [dostęp 2018-08-21] (ang.).
  18. http://morze.pya.org.pl/aktualnosci/kapitan-asia-pajkowska-1st-lady-ostar-2013
  19. Żeglujmy Razem: Asia Pajkowska: 4 x Atlantyk, www.zeglujmyrazem.com [dostęp 2018-08-21] (pol.).
  20. Historia Regaty Poloneza, www.portalzeglarski.com [dostęp 2019-06-03] (pol.).
  21. TWOSTAR 2017, rwyc.org [dostęp 2019-06-03] (ang.).
  22. Andrzej Kopytko, Asia zakończyła swój Wielki Rejs dookoła świata nonstop – Asia Pajkowska [dostęp 2019-04-28] (pol.).
  23. 216 dni rejsu. Joanna Pajkowska pierwszą Polką, która opłynęła świat bez zawijania do portu [dostęp 2019-05-22].
  24. Tomasz Kowalczyk, Joanna Pajkowska – pierwsza Polka, która solo non stop opłynęła świat! [dostęp 2019-05-22].
  25. Rejs Roku 2019. Lista laureatów. Srebrny Sekstant: Joanna Pajkowska, trojmiasto.pl, 4 stycznia 2020 [dostęp 2020-01-24] (pol.).
  26. Srebrny Sekstant i I Nagroda Honorowa konkursu Rejs Roku 2019 dla Joanny Pajkowskiej., pya.org.pl [dostęp 2020-01-24] (pol.).
  27. Trans-Ocean e.V. > Verein > TO-Preise, www.trans-ocean.org [dostęp 2020-01-24].
  28. a b Magazyn Wiatr, Joanna Pajkowska Żeglarz Roku 2019, www.wiatr.pl/archiwum, marzec 2020.
  29. a b Kolosy (za rok) 2019 | Znamy laureatów, kolosy.pl [dostęp 2020-10-27] (pol.).
  30. http://pya.org.pl/files/Komisje%20PZ%C5%BB/komisja-odznaczen/rejestr-zdzp-uk%C5%82ad-wg-alfabetu.pdf
  31. Laureaci nagrody „CONRADY” 2009
  32. SSI, www.kulinski.navsim.pl [dostęp 2019-06-05].
  33. http://www.rejsroku.pl/upload/582_Komunikat2009.pdf
  34. http://www.rejsroku.pl/upload/543_Komunikat2011.pdf
  35. http://morze.pya.org.pl/aktualnosci/kapitan-asia-pajkowska-1st-lady-ostar-2013
  36. SSI, www.kulinski.navsim.pl [dostęp 2018-08-21].
  37. http://www.rejsroku.pl/upload/559_Komunikat2013..pdf
  38. „Srebrny Sekstant” i Nagroda Honorowa „Rejs Roku 2017”
  39. PortalMorski.pl
  40. http://www.rejsroku.pl/upload/629_Komunikat2017.pdf
  41. Joanna Pajkowska – Żeglarz Roku 2017 Magazynu „Wiatr”, magazynwiatr.pl [dostęp 2019-06-03] (pol.).
  42. Kryształowe Zwierciadła 2019 - poznaj tegorocznych laureatów, Zwierciadlo.pl, 14 czerwca 2019 [dostęp 2019-06-14] (pol.).
  43. Rejs Roku 2019. Lista laureatów. Srebrny Sekstant: Joanna Pajkowska, trojmiasto.pl, 4 stycznia 2020 [dostęp 2020-01-24] (pol.).
  44. Srebrny Sekstant i I Nagroda Honorowa konkursu Rejs Roku 2019 dla Joanny Pajkowskiej., pya.org.pl [dostęp 2020-01-24] (pol.).
  45. Trans-Ocean e.V. > Verein > TO-Preise, www.trans-ocean.org [dostęp 2020-01-24].
  46. Mantryzacja obyczaju, krzysztofbaranowski.pl [dostęp 2019-03-05] (pol.).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]