Joanna Pollakówna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Joanna Pollakówna (ur. 1 czerwca 1939 w Warszawie, zm. 28 czerwca 2002 tamże[1]) – poetka, eseistka, historyk sztuki. Pisała też opowiadania dla dzieci (napisała m.in. scenariusz do telewizyjnego serialu animowanego Marceli Szpak dziwi się światu), tłumaczyła poezję. Jest także autorką wielu publikacji w zakresie historii sztuki.

Debiutowała (jako poetka) w 1958 roku w „Nowej Kulturze”.

Laureatka wielu nagród, m.in. Nagrody Fundacji im. Kościelskich (1976), Fundacji Alfreda Jurzykowskiego (1992), Fundacji Kultury (1999).

Joanna Pollakówna była córką poety i tłumacza Seweryna Pollaka i poetki Wandy Grodzieńskiej, żoną tłumacza i publicysty Wiktora Dłuskiego.

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

Tomy poezji
  • Dysonanse (1961)
  • Przytajenie barwy (1963)
  • Korzyści podróży (1967)
  • Żwir (1971)
  • W cieniu (1972)
  • Lato szpitalne (1975)
  • Powolny pożar (1980)
  • Rodzaj głodu (1986)
  • Dziecko-drzewo (1992)
  • Skąpa jasność (1990)
  • Małomówność (1995)
  • Ogarnąłeś mnie chłodem (2003)
  • Wiersze zebrane (2012)
Krytyka i historia sztuki
  • Tytus Czyżewski (1972)
  • Formiści (1972)
  • Malarstwo polskie między wojnami 1918-1939 (1982)
  • Czapski (1993)
  • Byli bracia malarze...: o życiu i malowaniu braci Efraima i Menasze Seidenbeutlów (2002)
Eseje
  • Myśląc o obrazach (1994)
  • Glina i światło (1999)
  • Weneckie tęsknoty (2003)
Książki dla dzieci
  • Pytalik (1982)
  • Pytalikowa okolica
  • Generał bagniska (1986)
  • Marceli Szpak dziwi się światu

Przypisy

  1. Dorota Jarecka: Joanna Pollakówna nie żyje (pol.). 2002-06-28. [dostęp 2013-09-20].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Współcześni poeci polscy: poezja polska od roku 1956, Warszawa 1997.