Joanna Senyszyn

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Joanna Senyszyn
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 1 lutego 1949
Gdynia
Zawód, zajęcie polityk, ekonomistka, nauczyciel akademicki
Tytuł naukowy profesor nauk ekonomicznych
Alma Mater Uniwersytet Gdański
Stanowisko posłanka na Sejm IV, V, VI i IX kadencji (2001–2009, od 2019), posłanka do Parlamentu Europejskiego VII kadencji (2009–2014)
Partia Sojusz Lewicy Demokratycznej
Odznaczenia
Złoty Krzyż Zasługi Medal Komisji Edukacji Narodowej

Joanna Senyszyn z domu Raulin (ur. 1 lutego 1949 w Gdyni) – polska ekonomistka, wykładowczyni akademicka, polityk, publicystka i działaczka społeczna.

Profesor nauk ekonomicznych, profesor zwyczajny Uniwersytetu Gdańskiego, w latach 1996–2002 dziekan Wydziału Zarządzania Uniwersytetu Gdańskiego. Posłanka na Sejm IV, V, VI i IX kadencji, deputowana do Parlamentu Europejskiego VII kadencji. W latach 2005–2008 oraz 2011–2016 wiceprzewodnicząca Sojuszu Lewicy Demokratycznej.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Działalność naukowa i zawodowa[edytuj | edytuj kod]

Ukończyła studia na Uniwersytecie Gdańskim. Po studiach została asystentką na tej uczelni. W latach 1994–1995 była pierwszym rektorem Wyższej Szkoły Administracji i Biznesu w Gdyni. W latach 1996–2002 przez dwie kadencje pełniła funkcję dziekana Wydziału Zarządzania Uniwersytetu Gdańskiego. Następnie została kierownikiem Katedry Badań Rynku na Wydziale Nauk Społecznych UG. Obroniła rozprawę habilitacyjną pod tytułem Konsumpcja żywności w świetle potrzeb i uwarunkowań. Jest autorką i współautorką około stu pięćdziesięciu publikacji z zakresu marketingu, poziomu życia i konsumpcji. Wypromowała sześciuset magistrów i sześciu doktorów[1][2][3]. W 1996 otrzymała tytuł profesora nauk ekonomicznych.

Otrzymała stałą rubrykę w antyklerykalnym tygodniku „Fakty i Mity” pt. „Katedra Profesor Joanny S.”; jej teksty ukazywały się także w antyklerykalnym tygodniku „Nie” oraz lewicowych czasopismach „Przegląd” i „Trybuna”.

Działalność polityczna[edytuj | edytuj kod]

W latach 1975–1990 była członkiem Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej[4]. W 1980 wstąpiła do Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego „Solidarność”, opuściła ją w 1995. W latach 1998–2001 była radną sejmiku pomorskiego I kadencji.

W wyborach parlamentarnych w 2001 dostała się do Sejmu z listy Sojuszu Lewicy Demokratycznej – Unii Pracy. Bezskutecznie kandydowała w wyborach do Parlamentu Europejskiego w 2004. Od 19 czerwca 2005 do 1 czerwca 2008 pełniła funkcję wiceprzewodniczącej Sojuszu Lewicy Demokratycznej. W wyborach parlamentarnych w 2005 skutecznie ubiegała się o reelekcję w wyborach krajowych. W wyborach parlamentarnych w 2007 po raz trzeci została posłem, kandydując z listy koalicji Lewica i Demokraci i otrzymując 25 193 głosy. W trakcie V i VI kadencji Sejmu pełniła funkcję wiceprzewodniczącej Polsko-Tajwańskiego Zespołu Parlamentarnego[5]. Otrzymała honorowe członkostwo w partii RACJA Polskiej Lewicy[6].

W wyborach do Parlamentu Europejskiego w 2009 uzyskała mandat eurodeputowanej[7]. W Parlamencie Europejskim została członkiem Postępowego Sojuszu Socjalistów i Demokratów[8]. Została także wybrana wiceprzewodniczącą komisji na rzecz przestrzegania świeckiej polityki i rozdziału kościoła od państwa w krajach Unii Europejskiej[9].

10 grudnia 2011 bez powodzenia ubiegała się o przewodnictwo w SLD, została jednak ponownie wiceprzewodniczącą partii; była nią do 23 stycznia 2016.

W wyborach w 2014 bezskutecznie ubiegała się o europarlamentarną reelekcję[10]. W 2015 kandydowała natomiast bez powodzenia do Sejmu jako liderka gdańskiej listy wyborczej Zjednoczonej Lewicy[11]. W wyborach samorządowych w 2018 kandydowała bezskutecznie do sejmiku pomorskiego z listy koalicji SLD Lewica Razem[12].

W wyborach w 2019 wystartowała ponownie z listy SLD do Sejmu w okręgu gdyńskim, uzyskując 36 405 głosów i zdobywając mandat posła IX kadencji[13].

Działalność społeczna[edytuj | edytuj kod]

Działaczka Towarzystwa Opieki nad Zwierzętami. Przez dwie kadencje zasiadała w Krajowej Komisji Etycznej ds. Doświadczeń na Zwierzętach przy Komitecie Badań Naukowych[2]. Jest członkinią Komisji Praw Kobiet i Równouprawnienia. W 2013 założyła Fundację prof. Joanny Senyszyn[14].

Działalność artystyczna[edytuj | edytuj kod]

W 2012 zdubbingowała drugoplanową postać w jednym z odcinków polskojęzycznej wersji serialu Fineasz i Ferb[15].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Jest córką Danuty i Ryszarda[16]. Jej mężem jest adwokat Bolesław Senyszyn[17] (w 2010 oboje wystąpili w programie telewizyjnym On i ona).

Deklaruje się jako ateistka[18].

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Konsumpcja żywności w świetle potrzeb i uwarunkowań (Wydawnictwo Uniwersytetu Gdańskiego, 1992)
  • Elementy teorii konsumpcji (wraz z Marianną Daszkowską; Wydawnictwo Uniwersytetu Gdańskiego, 1994)
  • Potrzeby konsumpcyjne: wstęp do ekonomicznej teorii potrzeb (Wydawnictwo Uniwersytetu Gdańskiego, 1995)
  • Równouprawnienie kobiet (praca zbiorowa pod redakcją Joanny Senyszyn; Wydawnictwo Akademii Morskiej, 2011)
  • Zdeptana tęcza: o dyskryminacji społeczności LGBT+ (praca zbiorowa pod redakcją Joanny Senyszyn, Stowarzyszenie „Polka Potrafi”, 2019)

Odznaczenia i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

Została odznaczona Złotym Krzyżem Zasługi (1994)[19] oraz Medalem Komisji Edukacji Narodowej.

W 2006 i 2009 otrzymała „Lustro Szkła Kontaktowego”, nagrodę widzów programu TVN24 Szkło kontaktowe.

W 2018 otrzymała od Koalicji Ateistycznej tytuł „Ateisty Roku”[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Joanna Senyszyn w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI). [dostęp 2019-09-23].
  2. a b Joanna Senyszyn. gazetapodatnika.pl, 10 grudnia 2007. [dostęp 2014-05-19].
  3. a b Małgorzata I. Niemczyńska: Joanna Senyszyn: Zabrałam się do książki. Będzie inteligentna, dowcipna, interesująca, czyli taka jak ja!. wyborcza.pl, 9 kwietnia 2018. [dostęp 2019-09-24].
  4. Nota biograficzna na stronie SLD. [dostęp 2015-10-25].
  5. Współpraca Międzynarodowa Sejmu. Grupy bilateralne. Polsko-Tajwański Zespół Parlamentarny (VI kadencja). sejm.gov.pl. [dostęp 2014-05-19].
  6. Wywiad z naszym Przewodniczącym R. Dąbrowskim dla Onet.pl. racjapolskiejlewicy.org, 13 lipca 2011. [dostęp 2014-05-19].
  7. Serwis PKW – Wybory 2009. [dostęp 2015-10-25].
  8. Profil na stronie Parlamentu Europejskiego. [dostęp 2019-10-14].
  9. Senyszyn będzie walczyć o świecką politykę w Europie. wp.pl, 12 listopada 2009. [dostęp 2014-05-19].
  10. Serwis PKW – Wybory 2014. [dostęp 2015-10-25].
  11. Serwis PKW – Wybory 2015. [dostęp 2015-10-25].
  12. Serwis PKW – Wybory 2018. [dostęp 2019-05-09].
  13. Serwis PKW – Wybory 2019. [dostęp 2019-10-14].
  14. Fundacja prof. Joanny Senyszym. krs-online.com.pl. [dostęp 2014-05-19].
  15. Dorota Karaś: Joanna Senyszyn już nie skrzeczy. Podkłada głos w kreskówce Disneya!. wyborcza.pl, 15 grudnia 2012. [dostęp 2019-12-01].
  16. Dane osoby z wykazu osób publicznych. katalog.bip.ipn.gov.pl. [dostęp 2014-05-19].
  17. Senyszyn pokazała męża w TV!. fakt.pl, 14 maja 2014. [dostęp 2014-05-19].
  18. Maciej Sandecki: Ateistka Joanna Senyszyn: w święta świętuję, nie sprzątam i nie gotuję. wyborcza.pl, 25 grudnia 2016. [dostęp 2019-09-24].
  19. M.P. z 1994 r. nr 61, poz. 537

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]