Joanna d’Albret

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Joanna d’Albret
królowa Nawarry
ilustracja
Joanna d’Albret (1560)
Królowa Nawarry
Okres od 1555
do 1572
Poprzednik Henryk II
Następca Henryk III
Dane biograficzne
Dynastia Albert
Data urodzenia 7 stycznia 1528
Data śmierci 9 czerwca 1572
Ojciec Henryk II
Matka Małgorzata z Nawarry
Mąż Antoni de Burbon-Vendôme
Dzieci Henryk
Henryk IV
Ludwik
Magdalena
Katarzyna

Joanna d’Albret, Joanna III z Nawarry (ur. 7 stycznia 1528, zm. 9 czerwca 1572) – królowa Nawarry i hrabina Foix w latach 1555-1572.

Była żoną Antoniego de Burbon, księcia Vendôme i matką Henryka IV, pierwszego króla Francji z dynastii Burbonów.

Urodziła się w Pau w 1528 jako córka Henryka II i Małgorzaty z Nawarry. Małgorzata była siostrą Franciszka I, króla Francji, więc Joanna była wychowywana na dworze francuskim. Kiedy miała trzynaście lat, Franciszek wydał ją za Wilhelma Bogatego, księcia Kleve, Jülich i Bergu. Ten czysto polityczny mariaż został anulowany cztery lata później, a Wilhelm ożenił się z Marią Habsburg.

Po śmierci Franciszka i wstąpieniu na tron Henryka II, Joanna wyszła za Antoniego Burbona, który zostałby królem Francji, gdyby linia Walezjuszów wygasła. W 1555 Henryk II zmarł i Joanna wraz z mężem zostali władcami Nawarry.

W pierwszym roku rządów, Joanna zorganizowała konferencję, na którą zaprosiła pastorów hugenockich, a której rezultatem było ogłoszenie przez nią kalwinizmu główną religią w jej królestwie.

Walka o władze i zwierzchnictwo nad francuskim dworem między katolikami i hugenotami wybuchła w postaci wojny religijnej, w 1562. Jej mąż opowiedział się za katolikami, ale został śmiertelnie ranny podczas oblężenia Rouen. Ich syn, Henryk, został „pierwszym księciem krwi”.

W 1567 nabrała na sile wojna religijna z hugenotami, a Joanna uciekła do hugenockiego miasta La Rochelle. Z tamtego miejsca kierowała pokojowymi negocjacjami, a w 1570 rozpoczęła oficjalne rozmowy dotyczące wydania królewskiej siostry, Małgorzaty, za swojego syna Henryka. Zmarła w Paryżu dwa miesiące później, nie doczekawszy ślubu.

Potomkowie Joanny i Antoniego[edytuj | edytuj kod]

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Alain d’Albret
 
 
 
 
 
 
 
Jan III
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Françoise de Châtillon
 
 
 
 
 
 
 
Henryk II
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Gaston de Foix
 
 
 
 
 
 
 
Katarzyna z Nawarry
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Magdalena de Valois
 
 
 
 
 
 
 
Joanna d’Albret
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Jan de Valois
 
 
 
 
 
 
 
Karol d’Angoulême
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Małgorzata de Rohan
 
 
 
 
 
 
 
Małgorzata z Nawarry
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Filip II Sabaudzki
 
 
 
 
 
 
 
Ludwika Sabaudzka
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Małgorzata de Bourbon