Joannes Henricus Maria Koenen

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Joannes Henricus Maria Koenen (ur. 10 marca 1893 w Eindhoven, zm. 29 maja 1956 w Bois-le-Duc) – holenderski lekarz psychiatra.

Od 1910 do 1918 studiował medycynę na Uniwersytecie Amsterdamskim. Następnie pracował w ośrodku dla psychicznie chorych w Coudewater w Rosmalen i od 1929 w ośrodku Voorburg w Vught. Jego dysertacja doktorska z 1933 roku, przedstawiona na Uniwersytecie w Lejdzie, dotyczyła psychiatrii dziecięcej.

W 1932 opisał w swojej pracy rodzinę chorą na stwardnienie guzowate, w której zamieścił opis włókniaka okołopaznokciowego. Był to jeden z pierwszych opisów (wcześniejszy nie został dostrzeżony) tej cechy zespołu i nazwano ją guzkiem Koenena.

Prace[edytuj | edytuj kod]

  • Koenen J. Eine familiäre hereditäre Form von tuberöser Sklerose. Acta Psychiat (Kbh) 1:813–821 (1932)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Borelli S. Koenen,Kothe und die periungualen Fibrome bei tuberöser Sklerose. „Hautarzt”. 50. 5, s. 368–9, 1999. PMID: 10412636.