Joannie Rochette

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Joannie Rochette
Rochette na podium mistrzostw świata w 2009 r.
Rochette na podium mistrzostw świata w 2009 r.
Reprezentacja  Kanada
Data i miejsce urodzenia 13 stycznia 1986
Montreal
Wzrost 158 cm
Konkurencja Jazda indywidualna
Trener Manon Perron, Nathalie Martin, Josée Normand, Sébastien Britten, Nathalie Riquier
Klub CPA Berthierville
Rekordy życiowe ISU
Nota łączna 202,64
Igrzyska Olimpijskie 2010
Program krótki 71,36
Igrzyska Olimpijskie 2010
Program dowolny 131,28
Igrzyska Olimpijskie 2010
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Kanada
Igrzyska olimpijskie
Brąz
Vancouver 2010 solistki
Mistrzostwa świata
Srebro
Los Angeles 2009 solistki
Mistrzostwa czterech kontynentów
Srebro
Goyang 2008 solistki
Srebro
Vancouver 2009 solistki
Brąz
Colorado Springs 2007 solistki
Finał Grand Prix
Brąz
Pekin 2005 solistki

Joannie Rochette (ur. 13 stycznia 1986 w Montrealu) – kanadyjska łyżwiarka figurowa, startująca jako solistka. Jest brązową medalistką olimpijską z Vancouver (2010), medalistką mistrzostw świata i mistrzostw czterech kontynentów oraz sześciokrotną mistrzynią Kanady.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Rochette urodziła się w Montrealu, ale dorastała w Île Dupas. Jest córką Thérèse Guèvremon i Normanda Rochette.

21 lutego 2010 r., na dwa dni przed występem Joannie na igrzyskach olimpijskich w Vancouver, jej matka Thérèse zmarła na atak serca w wieku lat 55 w szpitalu w Vancouver po przybyciu do miasta, aby obejrzeć olimpijski występ córki[1]. Joannie zdecydowała się wystąpić pomimo rodzinnej tragedii i bijąc swoje wszystkie rekordy życiowe zdobyła brązowy medal dedykując swój sukces zmarłej mamie[2]. Podczas pogrzebu w Berthierville, medal Joannie znajdował się przez jakiś czas na trumnie jej matki[3].

W listopadzie 2011 r. Rochette otrzymała dyplom ukończenia uczelni Collège André-Grasset na kierunku nauk przyrodniczych po siedmiu latach, choć w normalnym okolicznościach program jest realizowany w dwa bądź trzy lata[4]. Jesienią 2015 r. ukończyła kurs przygotowawczy medycyny na McGill University i kontynuowała studia medyczne w 2016 r[5][6].

Oprócz tego była prelegentem podczas kampanii iheartmom na University of Ottawa Heart Institute, która zajmuje się uświadamianiem kobiet o chorobach serca[7]. Pracuje także dla World Vision.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Joannie Rochette rozpoczęła naukę jazdy na łyżwach w wieku dwóch lat, gdy mama zaprowadziła ją na lodowisko.[8] W sezonie 1999/00 wygrała tytuł mistrzyni Kanady w kategorii juniorów młodszych (Novice).[8]

W 2000 r. zadebiutowała na międzynarodowych zawodach juniorskich zajmując 8. miejsce na mistrzostwach świata juniorów i biorąc udział w Junior Grand Prix. Oprócz tego zdobyła tytuł mistrzyni Kanady juniorów. W sezonie 2001/02 po raz pierwszy stanęła na podium Junior Grand Prix zajmując trzecie miejsce w JGP we Włoszech.

Zadebiutowała jako seniorka 9. miejscem na mistrzostwach czterech kontynentów 2002 oraz zdobywając brązowy medal mistrzostw Kanady seniorów. W sezonie 2002/03 zadebiutowała na mistrzostwach świata i uplasowała się na 17. miejscu. W kolejnym sezonie wygrała swoje pierwsze zawody seniorskie Bofrost Cup on Ice, a jej wyniki na innych zawodach ulegały progresowi. W sezonie 2004/05 Rochette zaczęła regularnie stawać na podium zawodów z cyklu Grand Prix. W finale Grand Prix zdobyła brązowy medal. Zdobyła też pierwszy tytuł mistrzyni Kanady rozpoczynając swoją sześcioletnią dominację na zawodach krajowych. W sezonie 2005/06 zadebiutowała na igrzyskach olimpijskich w Turynie. Zajęła 5. miejsce.

Na podium igrzysk olimpijskich w 2010 r., od lewej Asada, Yu-na i Rochette
Stars on Ice 2010

W latach 2006–2010 wielokrotnie stawała na podium zawodów Grand Prix w tym trzykrotnie wygrywając Skate Canada International i raz Trophée Éric Bompard. Na mistrzostwach świata w 2009 r. w Los Angeles została wicemistrzynią świata tracąc do Koreanki Kim Yu-ny 16.42 pkt[9]. W tym czasie zdobyła również trzy medale mistrzostw czterech kontynentów, brąz w 2007 r. oraz dwa srebra w roku 2008 i 2009[10].

W 2010 r. wystąpiła po raz drugi na igrzyskach olimpijskich. Jej występ stanął pod znakiem zapytania po informacji o śmierci jej matki, która przybyła do Vancouver na dwa dni przed konkursem. Joannie zdecydowała się kontynuować występ olimpijski i zadedykowała go swojej matce. Podczas konkursu solistek pobiła rekordy życiowe w programie krótkim 71.36 pkt, programie dowolnym 131.28 pkt i nocie łącznej 202.64 pkt. Lepsza od niej okazała się tylko Japonka Mao Asada i Koreanka Kim Yu-na, a Rochette zdobyła brązowy medal olimpijski i osiągnęła największy sukces w karierze[11]. Została wybrana jako chorąży reprezentacji Kanady na ceremonię zakończenia Zimowych Igrzysk Olimpijskich 2010[12].

Zakończyła występy amatorskie po igrzyskach, okazjonalnie brała udział w drużynowych zawodach World Team Trophy. W grudniu 2010 r. Rochette została wybrana Spotsmenką roku według The Canadian Press. Pomimo tego, że w sezonie 2009/10 nie wystąpiła na mistrzostwach świata oraz nie wzięła udział w żadnych zawodach kolejnego sezonu to rozważała powrót do amatorskich zawodów[13]. Jednak we wrześniu 2013 r. potwierdziła, że nie weźmie udziału w igrzyskach olimpijskich w Soczi w 2014 r., ale będzie pracowała na nich jako korespondentka stacji CBC[14].

W sierpniu 2017 r. Rochette została uhonorowana jako członek Hall of Fame Class of 2017[15].

Oprócz tego Rochette przez kilka lat kontynuowała występy w rewiach łyżwiarskich m.in. Stars on Ice, Art on Ice.

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Zawody 98–99 99–00 00–01 01–02 02–03 03–04 04–05 05–06 06–07 07–08 08–09 09–10 10–11 11–12 13–14
Międzynarodowe
Igrzyska olimpijskie 5 3
Mistrzostwa świata 17 8 11 7 10 5 2
Mistrzostwa czterech kontynentów 9 8 4 3 2 2
GP Finał Grand Prix 3 4 5
GP Cup of China 3 3
GP Cup of Russia 4 3
GP Skate Canada 10 2 1 3 1 1
GP Trophée Eric Bompard 1 4 4 1
Bofrost Cup on Ice 1
Międzynarodowe: Kategorie młodzieżowe
Mistrzostwa świata juniorów 8 5
JGP we Francji 5
JGP w Meksyku 4
JGP w Polsce 5
JGP we Włoszech 3
Mladost Trophy 1 N
Krajowe
Mistrzostwa Kanady 15 N 1 N 1 J 3 2 2 1 1 1 1 1 1
Zawody zespołowe
World Team Trophy 2 T
2 P
Japan Trophy 2 T
2 P
3 T
3 P
2 T
1 P
2 T
1 P
1 T
2 P
2 T
2 P
GP = Grand Prix, JGP = Junior Grand Prix; N = Junior młodszy, J = Junior
T = Wynik zespołowy, P = Osobisty wynik; Medale przyznawane wyłącznie za wynik zespołowy.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Rochette's mother dies in Vancouver (ang.). ESPN, 2010-02-21. [dostęp 2018-05-04].
  2. Jason Hanna: With mom in 'heart and soul,' Rochette goes for medal (ang.). CNN, 2010-02-25. [dostęp 2018-05-04].
  3. Jay Ravensbergen: Funeral remembers Joannie Rochette’s mother (ang.). Montreal Gazette, 2010-03-04. [dostęp 2018-05-04].
  4. Joannie Rochette décroche son DEC à André-Grasset (fr.). journalmetro.com, 2011-11-21. [dostęp 2018-05-04].
  5. Simon Drouin: Joannie Rochette: De la glace… à la médecine (ang.). La Presse, 2017-07-08. [dostęp 2018-05-04].
  6. Figure skater who won Olympic bronze days after mom's death now in medical school (ang.). CTV News, 2018-01-24. [dostęp 2018-05-04].
  7. Joannie Rochette wonders why her mom didn't seek help (ang.). CTV News, 2010-03-31. [dostęp 2018-05-04].
  8. a b Barry Mittan: Canada’s Rochette Aims to Attain Final Goal at Junior Worlds (ang.). Golden Skate, 2002-03-01. [dostęp 2018-05-04].
  9. Rochette skates to silver, ends medal drought (ang.). CBC Sports, 2009-03-29. [dostęp 2018-05-04].
  10. Rochette takes Four Continents silver (ang.). Sportsnet, 2009-09-15. [dostęp 2018-05-04].
  11. Winter Olympics 2010: grieving Joannie Rochette wins figure skating bronze medal (ang.). Telegraph, 2010-02-26. [dostęp 2018-05-04].
  12. Joannie Rochette to carry flag at Olympic closing ceremonies (ang.). The Star, 2010-02-28. [dostęp 2018-05-04].
  13. Joannie Rochette withdraws from world championships (ang.). CTV News, 2010-03-15. [dostęp 2018-05-04].
  14. Nick Zaccardi: Joannie Rochette will have different role at Sochi Olympics (ang.). NBC Sports, 2013-09-16. [dostęp 2018-05-04].
  15. Skate Canada Announces Hall of Fame Class of 2017 (ang.). Skate Canada, 2017-08-14. [dostęp 2018-05-04].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]