Przejdź do zawartości

Jodek magnezu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Jodek magnezu
Ilustracja
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny

MgI2

Masa molowa

278,11 g/mol

Wygląd

białe ciało stałe, rozpływające się na powietrzu[1]

Identyfikacja
Numer CAS

10377-58-9

PubChem

66322

Podobne związki
Inne aniony

MgCl2, MgBr2, MgSO4

Inne kationy

CaI2, SrI2, NaI

Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

Jodek magnezu, MgI
2
nieorganiczny związek chemiczny z grupy jodków.

Występowanie

[edytuj | edytuj kod]

Jodek magnezu występuje w postaci bezwodnej oraz jako hydrat zawierający sześć MgI
2
·6H
2
O
lub osiem MgI
2
·8H
2
O
cząsteczek wody w sieci krystalicznej.

Budowa cząsteczki

[edytuj | edytuj kod]

Bezwodny jodek magnezu tworzy kryształy w układzie heksagonalnym, heksahydrat krystalizuje w układzie jednoskośnym, natomiast oktahydrat krystalizuje w układzie rombowym.

Otrzymywanie

[edytuj | edytuj kod]

Skala laboratoryjna

[edytuj | edytuj kod]
Synteza jodku magnezu katalizowana wodą

Jodek magnezu może być otrzymany w reakcji magnezu z jodem:

Mg + I
2
→ MgI
2

Ponadto związek ten powstaje z tlenku magnezu, wodorotlenku magnezu czy też węglanu magnezu w reakcji z kwasem jodowodorowym[4]:

MgO + 2HI → MgI
2
+ H
2
O
Mg(OH)
2
+ 2HI → MgI
2
+ 2H
2
O
MgCO
3
+ 2HI → MgI
2
+ CO
2
+ H
2
O

Właściwości

[edytuj | edytuj kod]

Właściwości fizyczne

[edytuj | edytuj kod]

Jodek magnezu jest białym ciałem stałym, stabilnym podczas ogrzewania w atmosferze wodoru, ale rozkłada się na powietrzu w temperaturze pokojowej ulegając zbrązowieniu w wyniku uwalniania pierwiastkowego jodu. Ogrzewany na powietrzu rozkłada się całkowicie do I
2
oraz MgO. Ponadto jodek magnezu jest higroskopijny i rozpływa się na powietrzu[5].

Bezwodny jodek magnezu ma gęstość 4,43 g/cm³, a oktahydrat 2,10 g/cm³[3]. Dobrze rozpuszcza się w wodzie, etanolu, metanolu, eterze i ciekłym amoniaku. Rozpuszczalność formy bezwodnej w wodzie wynosi[3]:

100 g/100 g w temp. 0 °C
148 g/100 g w temp. 18 °C
164,9 g/100 g w temp. 110 °C

Zastosowanie

[edytuj | edytuj kod]

Znalazł zastosowanie w reakcji Baylisa-Hillmana, w której powstają związki winylowe o konfiguracji Z[6].

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. Magnesium iodide, [w:] PubChem [online], United States National Library of Medicine, CID: 66322 [dostęp 2025-07-09] (ang.).
  2. a b c Magnesium iodide (nr 466107) – karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich (Merck) na obszar Polski.
  3. a b c Część C, Dział nieorganiczny. W: Praca zbiorowa: Poradnik fizykochemiczny. Warszawa: Wydawnictwa Naukowo-Techniczne, 1974, s. 205.
  4. Pradyot Patnaik, Handbook of Inorganic Chemicals, London: McGraw-Hill, 2003, s. 527–528, ISBN 0-07-049439-8 (ang.).
  5. Note on Magnesium Iodide. W: N.T.M. Wilsmore: Report of the Third Meeting of the Australasian Association for the Advancement of Science. Sydney: The Association, 1891, s. 116. [dostęp 2010-05-29].
  6. Lutz F. Tietze, Domino Reactions in Organic Synthesis, Gordon Brasche, Kersten Gericke (red.), Weinheim: John Wiley & Sons, 2006, s. 59, ISBN 3-527-29060-5 (ang.).