Joel Mokyr
| Państwo działania | |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
26 lipca 1946 |
| Alma Mater | |
| Uniwersytet | |
| Stanowisko |
profesor |
| Nagrody | |
|
| |
Joel Mokyr (ur. 26 lipca 1946 w Lejdzie) – amerykańsko-izraelski ekonomista specjalizujący się w historii gospodarczej, profesor na Northwestern University, laureat Nagrody Banku Szwecji im. Alfreda Nobla w dziedzinie ekonomii w 2025 roku[1].
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Urodził się w Lejdzie w rodzinie żydowskiej[2]. Uzyskał tytuł licencjata na Uniwersytecie Hebrajskim w Jerozolimie, zaś magistra i doktora na Uniwersytecie Yale[3].
Zajmuje się instytucjonalnymi i intelektualnymi źródłami wzrostu gospodarczego. Autor m.in. książek Twenty-Five Centuries of Technological Change (historia zmian technologicznych od starożytności i różnice między stopniowymi ulepszeniami a dużymi wynalazkami), The Gifts of Athena (badania nad procesem akumulacji wiedzy i technologii oraz koncepcja, wedle której wzrost gospodarczy jest wynikiem nowych idei oraz przede wszystkim sposobu, w jaki te idee są udostępniane szerszej społeczności i instytucji uczestniczących w tym procesie) czy A Culture of Growth (warunki, które pozwoliły stać się wynalazkom motorami wzrostu gospodarczego oraz powody, dzięki którym rewolucja przemysłowa nastąpiła w Europie Zachodniej, a nie w Indiach, Chinach czy w świecie islamu, które również tworzyły żyzny grunt dla wynalazków – zdaniem Mokyra odpowiadał za to unikalny zestaw warunków kultury epoki oświecenia – polityczne rozdrobnienie kontynentu uniemożliwiające odrzucenie heterodoksyjnych idei oraz swoboda wymiany idei ze szczególnym uwzględnieniem rzeczpospolitej uczonych[4])[5]. Scharakteryzował również trzy główne powody oporu przed nowymi technologami: urzędnicy obawiający się utraty władzy i rent ekonomicznych, obawy o szersze reperkusje polityczne i społeczne oraz awersja do ryzyka i strat na skutek nieprzewidywalnych konsekwencji[6].
Laureat Nagrody Banku Szwecji im. Alfreda Nobla w dziedzinie ekonomii (wspólnie z Peterem Howittem i Philippem Aghionem) w roku 2025 „za zidentyfikowanie warunków wstępnych dla zrównoważonego wzrostu poprzez postęp technologiczny”[1]. Nagrodzony także Nagrodą Balzana w dziedzinie historii gospodarczej w 2015 roku[3].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b Nobel Prize 2025 [online].
- ↑ Sharon Wrobel, AP, Israeli-American among three awarded Nobel prize in economics, „The Times of Israel”, 13 października 2025, ISSN 0040-7909 [dostęp 2025-10-13] (ang.).
- ↑ a b Joel Mokyr [online], CIFAR [dostęp 2025-10-13] (ang.).
- ↑ {{{tytuł}}} [online], cato.org [dostęp 2025-10-13].
- ↑ Joel Mokyr, Distinguished Fellow 2018 [online], aeaweb.org [dostęp 2025-10-13].
- ↑ Innovation and Its Enemies: Why People Resist New Technologies – EH.net [online] [dostęp 2025-10-13] (ang.).
- ISNI: 0000000108669065
- VIAF: 7451681
- LCCN: n83021276
- GND: 128496029
- NDL: 001331630
- BnF: 12280583b
- SUDOC: 031626912
- NLA: 35702367
- NKC: vse2006316063
- BNE: XX1034787
- NTA: 07014964X
- BIBSYS: 90132498
- CiNii: DA00522414
- Open Library: OL1003409A
- PLWABN: 9813221070405606
- NUKAT: n2004070059
- J9U: 987007265402005171
- CANTIC: a10835714
- LNB: 000045625
- NSK: 000508748
- CONOR: 202830179
- KRNLK: KAC201108742
- LIH: LNB:4VQ;=BH