Johann Bernoulli

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Johann Bernoulli
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 27 lipca 1667
Bazylea
Data i miejsce śmierci 1 stycznia 1748
Bazylea
Zawód, zajęcie matematyk, fizyk matematyczny
podpis

Johann Bernoulli (ur. 27 lipca 1667 w Bazylei, zm. 1 stycznia 1748 tamże[1]) – szwajcarski matematyk i fizyk matematyczny, członek Petersburskiej Akademii Nauk, profesor uniwersytetów w Bazylei i w Groningen.

Bernoulli w matematyce zajmował się głównie analizą, a w fizyce – mechaniką klasyczną.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Pochodził ze znanej rodziny matematyków – Bernoullich. Jego synem był Daniel Bernoulli, bratem – Jacob. Był profesorem uniwersytetów w Groningen (Holandia) od 1695 i Bazylei od 1705 roku. Zajmował się rachunkiem różniczkowym, całkowym i wariacyjnym oraz liniami geodezyjnymi. Sformułował i rozwiązał niezależnie od brata Jakoba zagadnienie brachistochrony. Odkrył talent matematyczny Leonharda Eulera i odwiódł jego ojca od decyzji kształcenia Leonharda na pastora. Był twórcą twierdzenia rachunku różniczkowego i całkowego, które umożliwia obliczanie granic wyrażeń dających w wyniku symbol nieoznaczony (reguła de l'Hospitala).

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Bernoulli Johann (Jean), [w:] Encyklopedia PWN [online] [dostęp 2021-12-19].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]