Johann Gottfried Walther

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Johann Gottfried Walther
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 18 września 1684
Erfurt
Pochodzenie niemieckie
Data i miejsce śmierci 23 marca 1748
Weimar
Gatunki muzyka poważna, muzyka renesansu
Zawód kompozytor, organista, teoretyk

Johann Gottfried Walther (ur. 18 września 1684 w Erfurcie, zm. 23 marca 1748 w Weimarze[1][2][3]) – niemiecki kompozytor, organista i teoretyk muzyki.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Jego matka była spokrewniona z rodziną Bachów[1]. Uczył się u Johanna Bernharda Bacha oraz Johanna Andreasa Kretschmara[1][2]. W 1702 roku rozpoczął studia filozoficzne i prawnicze na Uniwersytecie Erfurckim, porzucił je jednak by poświęcić się muzyce[1]. Był organistą w kościele św. Tomasza w Erfurcie, uczył się także muzyki u Johanna Heinricha Buttstetta[1][2]. W latach 1703–1706 odbył podróż po miastach niemieckich[1], w Norymberdze był uczniem Wilhelma Hieronymusa Pachelbela[2]. W 1707 roku otrzymał posadę organisty kościoła św. Piotra i Pawła w Weimarze[1][2]. W 1721 roku został muzykiem orkiestry dworskiej księcia Ernesta Augusta I[1][2]. Przez całe życie kolekcjonował muzykalia, gromadząc bogatą bibliotekę[1][2].

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

Był autorem wydanego w 1732 roku w Weimarze Musicalisches Lexicon, pierwszego leksykonu muzycznego opublikowanego w języku niemieckim i zarazem pierwszego w historii, w którym oprócz prawie 3 tysięcy haseł rzeczowych zawarte zostały także hasła biograficzne oraz odsyłacze bibliograficzne[1][2][3]. W rękopisie pozostał traktat Walthera Praecepta der musicalischen Compositon (1708)[2][3].

W jego twórczości kompozytorskiej najważniejsze miejsce zajmuje muzyka organowa, w której połączył zdobycze szkoły środkowo- i północnoniemieckiej[1]. Napisał ponad 100 preludiów na organy[1]. Tworzył także dzieła wokalne, z których w całości zachowało się tylko jedno, Kyrie, Christe, Kyrie eleison über Wo Gott zum Haus nicht giebt sein Gunst[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g h i j k l Encyklopedia Muzyczna PWM. T. 12. Część biograficzna w–ż. Kraków: Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 2012, s. 65–66. ISBN 978-83-224-0935-0.
  2. a b c d e f g h i j Baker’s Biographical Dictionary of Musicians. T. Volume 6 Stre–Zyli. New York: Schirmer Books, 2001, s. 3842. ISBN 0-02-865571-0.
  3. a b c The Harpsichord and Clavichord. An Encyclopedia. edited by Igor Kipnis. New York: Routledge, 2007, s. 510. ISBN 0-415-93765-5.