Johann Jakob Brucker

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Johann Jakob Brucker
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 22 stycznia 1696
Augsburg
Data i miejsce śmierci 26 listopada 1770
Augsburg
Instytucja Pruska Akademia Nauk

Johann Jakob Brucker (ur. 22 stycznia 1696 w Augsburgu, zm. 26 listopada 1770 w Augsburgu) – niemiecki historyk filozofii.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył uniwersytet w Jenie. W 1723 roku został ministrem w Kaufbeuren. W 1731 roku obrano go członkiem Pruskiej Akademii Nauk, po czym został starszym ministrem w Kościele św. Ulryka w Augsburgu. Zmarł w 1770 roku.

Dzieła[edytuj | edytuj kod]

Historia critica philosophiae, 1742

Najbardziej znanym dziełem Bruckera jest Historia critica philosophiae, pierwsza tak systematyczna i obszerna (5 tomowa) praca w czasach nowożytnych o historii filozofii. W której autor dokonał podziału filozofii na trzy okresy:

Inne dzieła Johanna Jakoba Bruckera to:

  • Tentamen Introductionis in Historiam Doctrinae de Ideis
  • Historia Philosophicae Doctrinae de Ideis
  • Otium Vindelicum
  • Kurze Fragen aus der philosophischen Historiae
  • Pinacotheca Scriptorum nostra aetate litteris illustrium
  • Ehrentempel der deutschen Gelehrsamkeit
  • Institutiones Historiae Philosophicae
  • Miscellanea Historiae Philosophicae Litterariae Criticae olim sparsim edita
  • Erste Anfangsgründe der philosophischen Geschichte

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Leo Catana, The Historiographical Concept ’System of Philosophy’: Its Origin, Nature, Influence, and Legitimacy, Leiden: Brill, 2008, s. 22-23.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]