Johannes Hesekiel

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Johannes Hesekiel (ur. 31 maja 1835 w Altenburgu, zm. 21 lipca 1918 w Wernigerode) – niemiecki duchowny ewangelicki, teolog, generalny superintendent Kościoła Ewangelickiego w Wielkopolsce.

Po ukończeniu gimnazjum w rodzinnym Altenburgu studiował teologię ewangelicką w Jenie i Erlangen. Od 1868 r. był proboszczem w kościele św. Ambrożego w Magdeburgu, gdzie przyczynił się do budowy nowej świątyni. Był także współzałożycielem Saksońskiego Towarzystwa Opieki nad Byłymi Więźniami.

W 1883 r. wydział teologiczny Uniwersytetu w Halle przyznał mu tytuł doktora honoris causa.

W latach 1886–1910 pełnił funkcję generalnego superintendenta Kościoła Ewangelickiego w Wielkopolsce. Jego następcą na tym stanowisku był Paul Blau.

Ostatnie lata życia spędził w Wernigerode. Jest patronem ulicy w Magdeburgu.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]