Johannes Messenius

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Johannes Messenius (ur. prawdopodobnie w lipcu 1579 we Freberdze (Βstergötland), zm. 8 listopada 1636 w Uleåborg (Oulu, obecnie w Finlandii) – szwedzki dramatopisarz i historyk.

W 1609 został profesorem prawa i polityki na uniwersytecie w Uppsali. W 1616 został oskarżony o związki z polskimi jezuitami i królem Zygmuntem III Wazą i zesłany do Finlandii. Wydawał dokumenty, które później stały się cennymi źródłami historycznymi. Napisał cykl dramatów przedstawiający historię Szwecji, zatytułowany Scondia illustrata (Szwecja oświecona), wydany pośmiertnie w 15 tomach w latach 1700-1705.

Bibliografia[edytuj]