Johannes Willebrands

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Johannes Willebrands
kardynał prezbiter
Ilustracja
Herb Johannes Willebrands Veritatem in caritate
Prawdziwość w miłosierdziu
Kraj działania  Holandia
Data i miejsce urodzenia 4 września 1909
Bovenkarpsel
Data i miejsce śmierci 2 sierpnia 2006
Denekamp
przewodniczący Papieskiej Rady ds. Popierania Jedności Chrześcijan
Okres sprawowania 1969–1989
arcybiskup Utrechtu
Okres sprawowania 1975–1983
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 26 maja 1934
Nominacja biskupia 4 czerwca 1964
Sakra biskupia 28 czerwca 1964
Kreacja kardynalska 28 kwietnia 1969
Paweł VI
Kościół tytularny S. Sebastiano alle Catacombe
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 28 czerwca 1964
Konsekrator Paweł VI
Współkonsekratorzy Diego Venini
Ettore Cunial

Johannes Willebrands (ur. 4 września 1909 w Bovenkarpsel, zm. 2 sierpnia 2006 w Denekamp) – holenderski duchowny katolicki, arcybiskup Utrechtu i prymas Holandii, wysoki urzędnik Kurii Rzymskiej, kardynał.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w Bovenkarspel, jako najstarsze z dziewięciorga dzieci Hermana i Afry (z domu Koka) Willebrands. Jego ojciec pracował na lokalnym targu warzywnym, a jeden z braci udał się na misje redemptorystów do Gujany Holenderskiej.

Studiował w seminarium w Warmond i tamże przyjął święcenia kapłańskie 26 maja 1934. Kontynuował następnie studia w Rzymie na Papieskim Uniwersytecie Angelicum. Po powrocie do Holandii pracował jako duszpasterz w diecezji Haarlem i wykładał w seminarium w Warmond (w latach 1945-1960 był tam rektorem).

W czerwcu 1960 został mianowany sekretarzem w watykańskim Sekretariacie ds. Jedności Chrześcijan. Jako ekspert brał udział w Soborze Watykańskim II (1962-1965). W 1963 otrzymał honorowe tytuły papieskiego tajnego szambelana i prałata domowego. W czerwcu 1964 został mianowany biskupem tytularnym Mauriana i odebrał sakrę biskupią 28 czerwca 1964 z rąk papieża Pawła VI. W kwietniu 1969 najpierw został mianowany prezydentem Sekretariatu ds. Popierania Jedności Chrześcijan, a dwa tygodnie później wyniesiony do godności kardynalskiej; otrzymał diakonię SS. Cosma e Damiano.

Brał udział w wielu sesjach Światowego Synodu Biskupów w Watykanie (był prezydentem-delegatem II sesji nadzwyczajnej w listopadzie i grudniu 1985). W grudniu 1975 został mianowany arcybiskupem Utrechtu i prymasem oraz wikariuszem wojskowym Holandii, utrzymał jednocześnie stanowisko w Kurii Rzymskiej; w tym samym czasie uzyskał nominację na kardynała prezbitera, z tytułem prezbiterskim S. Sebastiano alle Catecombe. Uczestniczył w obu konklawe 1978 oraz w I sesji plenarnej Kolegium Kardynalskiego w Watykanie w listopadzie 1979. Pełnił funkcję prezydenta-delegata Specjalnego Synodu Biskupów Holenderskich w Watykanie w styczniu 1980.

W listopadzie 1982 zrezygnował z funkcji wikariusza wojskowego Holandii, w grudniu 1983 także z rządów archidiecezją Utrecht. We wrześniu 1989 ukończył 80 lat i utracił prawo udziału w kolejnych konklawe, a w grudniu t.r. złożył rezygnację ze stanowiska prezydenta Papieskiej Rady ds. Popierania Jedności Chrześcijan (otrzymał tytuł prezydenta emeritusa). Był ostatnim kardynałem sprawującym urząd kamerlinga Kolegium Kardynalskiego przed jego zniesieniem w 1995 roku. Od śmierci kardynała Corrado Bafile (luty 2005) był najstarszym żyjącym kardynałem.

W 1997 r. przeprowadził się do franciszkańskiego klasztoru w Denekamp, gdzie zmarł dziewięć lat później.


Sukcesja apostolska
Konsekrator: Paweł VI
Współkonsekrator: Diego Venini
Współkonsekrator: Ettore Cunial
Data konsekracji 28 czerwca 1964
Miejsce konsekracji Bazylika św. Piotra w Watykanie
Współkonsekrował
Biskup Data konsekracji
Petrus Malachias van Diepen 4 czerwca 1967
Johannes Bernardus Niënhaus 6 marca 1982
Johannes Antonius de Kok 6 marca 1982
Gerard de Korte 2 czerwca 2001

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]


Poprzednik
-
Template-Bishop.svg Biskup tytularny Mauriania
od 1964-1969
Template-Bishop.svg Następca
Pio Laghi
Poprzednik
Augustin Bea
Przewodniczący Rady ds. Popierania Jedności Chrześcijan
1969-1989
Następca
Edward Cassidy
Poprzednik
Bernardus Alfrink
Wikariusz Wojskowy Holandii
1975-1982
Następca
Philippe Bär
Poprzednik
Bernardus Alfrink
Przewodniczący Konferencji Biskupów Holandii
1976-1983
Następca
Adrianus Simonis