John Dubois

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
John Dubois PSS
Jean DuBois
Kraj działania  Stany Zjednoczone
Data i miejsce urodzenia 24 sierpnia 1764
Paryż, Francja
Data i miejsce śmierci 20 grudnia 1842
Nowy Jork, Stany Zjednoczone
Biskup Nowego Jorku
Okres sprawowania 1826–1842
Wyznanie katolicyzm
Kościół Kościół łaciński
Prezbiterat 22 września 1787
Nominacja biskupia 23 maja 1826
Sakra biskupia 29 października 1826

John Dubois PSS, właśc. Jean DuBois (ur. 24 sierpnia 1764 w Paryżu we Francji, zm. 20 grudnia 1842 w Nowym Jorku) – amerykański duchowny katolicki pochodzenia francuskiego, biskup Nowego Jorku (1826–1842).

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył Collége Louis-le-Grand w rodzinnym mieście. Święcenia kapłańskie otrzymał 22 września 1787, a udzielił ich ówczesny arcybiskup Paryża Antoine-Eléonore-Léon Le Clerc de Juigné. Służył jako kapłan Zgromadzenia św. Sulpicjusza. Podczas Rewolucji francuskiej zbiegł z kraju. W 1791 roku osiadł w USA i pracował w archidiecezji Baltimore. W 1808 roku założył Mount Saint Mary's College i Seminarium w Emmitsburgu.

23 maja 1826 otrzymał nominację na ordynariusza Nowego Jorku. Sakry udzielił mu arcybiskup baltimorski Ambrose Maréchal PSS. Jego diecezja obejmowała wówczas cały stan Nowy Jork, a także część New Jersey. Zamieszkiwało ją 150 tysięcy wiernych i 18 kapłanów. Brak seminarium duchownego i zbyt mała liczba duchownych sprawiła, iż biskup Dubois wyjechał do Europy, by tam szukać pomocy i rąk do pracy. Próba utworzenia uczelni kształcącej nowych księży nie powiodła się za jego pontyfikatu. W 1836 roku był szafarzem święceń kapłańskich przyszłego biskupa Filadelfii i świętego, Jana Neumanna. Z powodu zaawansowanego wieku i ciężkiej pracy, w 1837 roku, biskup Dubois otrzymał do pomocy koadiutora, którym został filadelfijski kapłan John Joseph Hughes. Od 1839 roku był on administratorem diecezji, z powodu zbyt słabego zdrowia ordynariusza. Biskup Dubois zmarł w wieku 78 lat i pochowany został w katedrze nowojorskiej. W chwili jego śmierci w diecezji było 40 kapłanów i 38 kościołów.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]