Przejdź do zawartości

John Martinis

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z John M. Martinis)
John Martinis
Ilustracja
John Martinis (2007)
Data urodzenia

1958

Specjalność: fizyka
Uniwersytet Kalifornijski w Santa Barbara
Nagrody

Nagroda Nobla w dziedzinie fizyki (2025)

John Matthew Martinis[1] (ur. 1958[2]) – amerykański fizyk, profesor emeritus na Uniwersytecie Kalifornijskim w Santa Barbara[3]. W 2025 wspólnie z Johnem Clarkiem i Michelem Devoret otrzymał Nagrodę Nobla w dziedzinie fizyki za odkrycie makroskopowego tunelowania kwantowo-mechanicznego i kwantyzacji energii w obwodzie elektrycznym[4].

Nagrody i wyróżnienia

[edytuj | edytuj kod]
  • 2014: Fritz London Memorial Prize[5],
  • 2021: John Stewart Bell Prize[6].

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. J.M. Martinis, MACROSCOPIC QUANTUM TUNNELING AND ENERGY-LEVEL QUANTIZATION IN THE ZERO VOLTAGE STATE OF THE CURRENT-BIASED JOSEPHSON JUNCTION, 1 grudnia 1985 [dostęp 2025-10-07] (ang.).
  2. John M. Martinis [online], NobelPrize.org [dostęp 2025-10-07] (ang.).
  3. John Martinis [online], www.physics.ucsb.edu [dostęp 2025-10-07] [zarchiwizowane z adresu 2025-08-27] (ang.).
  4. Nobel Prize in Physics 2025 [online], NobelPrize.org [dostęp 2025-10-07] (ang.).
  5. Fritz London Memorial Prize [online], physics.duke.edu [dostęp 2025-10-07] (ang.).
  6. John Martinis awarded the seventh Bell Prize [online], cqiqc.physics.utoronto.ca [dostęp 2025-10-07] (ang.).