John Schneider

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
John Schneider
ilustracja
Data i miejsce urodzenia 8 kwietnia 1960
Mount Kisco, Nowy Jork, USA
Zawód aktor, kaskader samochochowy, piosekarz, kompozytor, scenarzysta, producent filmowy, reżyser
Współmałżonek Tawny Little
(1983–1986; rozwód)
Elly Castle
(1993–2014; rozwód)
Lata aktywności od 1977
Strona internetowa

John Richard Schneider III[1][2][3], lepiej znany jako John Schneider (ur. 8 kwietnia 1960 w Mount Kisco w stanie Nowego Jorku) – amerykański aktor, muzyk country i kompozytor, kaskader samochochodowy, scenarzysta, producent filmowy, reżyser. Najbardziej znany jest z ról: Bo Duke’a w Diukowie Hazzardu (1979–85), Daniela Simona w Doktor Quinn, Eddiego Macona w Dopaść Ediego, Cliffa Adamsa w Kokainowych wojnach, Jonathana Kenta w serialu Tajemnice Smallville czy Richarda Watsona z Gotowych na wszystko. Oprócz aktorstwa zajmuje się komponowaniem muzyki, czego najlepszym przykładem są utwory w jego wykonaniu w filmie Dopaść Ediego[4].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Wczesne lata[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w Mount Kisco[5][6], w stanie Nowego Jorku, jako drugi syn Shirley Conklin i Johna „Jacka” Schneidera III, pilota, który służył w United States Air Force[7][8]. Wychowywał się ze starszym bratem Robertem. W wieku ośmiu lat występował jako magik dla swoich rówieśników i ich rodzin. Jego rodzice rozwiedli się i gdy miał czternaście lat wyjechał z mamą do miejscowości Atlanta w stanie Georgia, gdzie ukończył North Springs High School. Krótko uczęszczał do Georgia School of High Performance, chcąc stać się kierowcą wyścigowym.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Występował w kilku miejskich produkcjach zarówno teatralnych, jak i filmowych, zanim mając 17 lat zadebiutował na dużym ekranie jako kowboj w scenie zbiorowej komedii sensacyjnej Hala Needhama Mistrz kierownicy ucieka (Smokey and the Bandit, 1977) u boku Burta Reynoldsa i Sally Field. Telewizyjna rola Bo Duke’a w serialu CBS Diukowie Hazzardu (The Dukes of Hazzard, 1979–85) przyniosła mu sławę i nagrodę TV Land Award 2005. Potem zagrał w dramacie sensacyjnym Dopaść Ediego (Eddie Macon’s Run, 1983) z Kirkiem Douglasem.

W 2001 r. wystąpił w stu odcinkach serialu Tajemnice Smallville (Smallville) jako Jonathan Kent, adoptowany ojciec Clarka Kenta (Tom Welling). W 2010 r. pojawił się w serialu Uczciwy przekręt (Leverage) jako skorumpowany wykonawca muzyki i w kilku odcinkach Gotowe na wszystko (Desperate Housewives) jako wysłany na emeryturę wojskowy i ojciec Keitha Watsona (Brian Austin Green), wątek miłosny Bree Van De Kamp.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

16 lipca 1983 r. poślubił Miss Ameryki 1976 i Miss Nowego Jorku 1975[9] Tawney Little, lecz w roku 1986 doszło do rozwodu.

Spotykał się z aktorką Cathy Lee Crosby, amerykańską polityk kanadyjskiego pochodzenia Jennifer Granholm, Marią Roosakos (1978–79), Melindą Naud (1979–83), piosenkarką Marie Osmond (1981–82), Carlene Carter (1986–87) i Kodua Michele (1987)[10].

11 lipca 1993 r. ożenił się po raz drugi z Elly Castle, z którą ma trójkę dzieci: dwie córki – Leah i Chasen oraz syna Karisa[11]. 12 grudnia 2014 r., po 21 latach, rozwiedli się[12][13][14].

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

filmy fabularne[edytuj | edytuj kod]

seriale TV[edytuj | edytuj kod]

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

albumy[edytuj | edytuj kod]

  • 1981: „Now or Never”
  • 1981: „White Christmas”
  • 1982: „Quiet Man”
  • 1983: „If You Believe”
  • 1984: „Too Good to Stop Now”
  • 1985: „Tryin’ to Outrun the Wind”
  • 1986: „Take the Long Way Home”
  • 1987: „You Ain’t Seen the Last of Me”
  • 1987: „Greatest Hits”
  • 1996: „Worth the Wait
  • 2009: „John’s Acoustic Christmas”
  • 2010: „The Promise”
  • 2014: „Home for Christmas” (z Tomem Wopatem)

single[edytuj | edytuj kod]

  • 1981: „It’s Now or Never”
  • 1981: „In the Driver’s Seat”
  • 1981: „Still”
  • 1983: „Are You Lonesome Tonight” (z Jill Michaels)
  • 1983: „If You Believe”
  • 1984: „I’ve Been Around Enough to Know”
  • 1985: „Country Girls”
  • 1985: „It’s a Short Walk from Heaven to Hell”
  • 1985: „I’m Gonna Leave You Tomorrow”
  • 1985: „What’s a Memory Like You (Doing in a Love Like This)”
  • 1986: „You’re the Last Thing I Needed Tonight”
  • 1986: „At the Sound of the Tone”
  • 1986: „Take the Long Way Home”
  • 1987: „Love, You Ain’t Seen the Last of Me”
  • 1987: „When the Right One Comes Along”
  • 1987: „If It Was Anyone But You”
  • 2010: „The Promise”

Przypisy

  1. John Schneider (ang.). TV.com. [dostęp 2015-06-29].
  2. John Schneider Celebrity (ang.). TVGuide.com. [dostęp 2015-06-29].
  3. Schneider, John 1960– (ang.). Encyclopedia.com. [dostęp 2015-06-29].
  4. John Schneider (8 de Abril de 1960) (port.). Filmow. [dostęp 2015-06-29].
  5. John Schneider News, Pictures, and Videos (ang.). TMZ.com. [dostęp 2015-06-29].
  6. Personalidade: John Schneider (EUA) (port.). InterFilmes.com. [dostęp 2015-06-29].
  7. John Schneider Fast Facts (ang.). TVGuide.com. [dostęp 2015-06-29].
  8. Life Legacy (ang.). Hudson Valley Funeral Homes. [dostęp 2015-06-29].
  9. Crowns Amid Controversies (ang.). The New York Times. [dostęp 2015-06-29].
  10. John Schneider – Who’s Dated Who? (ang.). FamousFix. [dostęp 2015-06-29].
  11. John Schneider Biography (1960–) (ang.). Film Reference. [dostęp 2015-06-29].
  12. Dukes Of Hazzard star John Schneider and wife Elly Castle divorcing after 21 years of marriage (ang.). Daily Mail Online. [dostęp 2015-06-29].
  13. John Schneider’s 21-year marriage is ending in divorce (ang.). Los Angeles Times. [dostęp 2015-06-29].
  14. John Schneider and Elly Castle (ang.). FamousHookups.com. [dostęp 2015-06-29].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]