John W. Taylor

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zobacz też: John Taylor.
John W. Taylor
Ilustracja
John W. Taylor około 1835 roku
Data i miejsce urodzenia 26 marca 1874
Charlton
Data i miejsce śmierci 18 września 1854
Cleveland
spiker Izby Reprezentantów
Okres od listopada 1820
do marca 1821
Przynależność polityczna Partia Demokratyczno-Republikańska
Poprzednik Henry Clay
Następca Philip Pendleton Barbour
Okres od grudnia 1825
do marca 1827
Poprzednik Henry Clay
Następca Andrew Stevenson

John W. Taylor (ur. 26 marca 1784 w Charlton, zm. 18 września 1854 w Cleveland) – amerykański polityk.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 26 marca 1874 roku w Charlton[1]. W 1803 roku ukończył Union College w Schenectady, następnie studiował nauki prawne i został przyjęty do palestry[1]. Początkowo prowadził prywatną praktykę, w 1808 roku został sędzią pokoju, a cztery lata później zasiadł w legislaturze stanowej Nowego Jorku[1]. W 1813 roku został wybrany do Izby Reprezentantów (z ramienia Partii Demokratyczno-Republikańskiej), gdzie zasiadał nieprzerwanie przez dziesięć kadencji[2]. W latach 1820–1821 i 1825–1827 pełnił funkcję spikera Izby[2]. Po tym jak w 1832 roku nie uzyskał reelekcji, powrócił do praktykowania prawa w hrabstwie Saratoga[1]. Na początku lat 40. XIX wieku ponownie został wybrany do legislatury stanowej, jednakże wkrótce później ustąpił z funkcji, ponieważ doznał udaru mózgu[1]. W 1843 roku przeniósł się do Cleveland, gdzie pozostał do śmierci 18 września 1854 roku[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f Taylor, John W. (ang.). Biographical Directory of the United States Congress. [dostęp 2018-03-28].
  2. a b Taylor, John W. (ang.). United States House of Representatives. [dostęp 2018-03-28].