Jolanta Jackowska-Czop

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jolanta Jackowska-Czop
Data i miejsce urodzenia 6 kwietnia 1971
Gliwice, Polska
Zawód aktorka, dziennikarka
Współmałżonek Ireneusz Czop
(rozwód)
Lata aktywności od 1992
Zespół artystyczny
Teatr Wybrzeże w Gdańsku
(1994−1995)
Teatr Nowy w Łodzi
(1995−1996, od 2010)
Teatr Powszechny w Łodzi
(1996−2003)
Strona internetowa

Jolanta Jackowska-Czop (ur. 6 kwietnia 1971 w Gliwicach) – polska aktorka teatralna i filmowa, dziennikarka.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Absolwentka Wydziału Aktorskiego Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnej im. Leona Schillera w Łodzi (1994). Zadebiutowała 5 grudnia 1992 na deskach Teatru Powszechnego w Łodzi rolą Ani Shirley w Ani z Zielonego Wzgórza Lucy Maud Montgomery w reżyserii Macieja Korwina. Była aktorką Teatru Wybrzeże w Gdańsku (1994−1995), Teatru Nowego w Łodzi (1995−1996), Teatru Powszechnego w Łodzi (1996−2003), ponownie Teatru Nowego im. Kazimierza Dejmka w Łodzi (od 2010). Gościnnie występowała w Teatrze im. Stefana Jaracza w Łodzi (1993) oraz łódzkim Klubie Wytwórnia (2011)[1].

Wystąpiła w kilkudziesięciu rolach teatralnych w spektaklach takich reżyserów jak Krzysztof Babicki (jako Jenny Brunies w Było sobie kiedyś miasto Güntera Grassa), Jacek Chmielnik (jako Klara w Ślubach panieńskich Aleksandra Fredry), Wojciech Adamczyk (jako Emilka i Rebeka Gibbs w Naszym mieście Thorntona Wildera), Agnieszka Glińska (jako Mela w Moralności Pani Dulskiej Gabrieli Zapolskiej), Andrzej Szczytko (jako Anita w Antygonie w Nowym Jorku Janusza Głowackiego), Lech Raczak (w Balu w operze Juliana Tuwima) oraz Piotr Sieklucki (jako Dasza w Akimudach Wiktora Jerofiejewa)[2][3].

Laureatka nagrody krytyków „Głosu Porannego” za rolę Soni Marmieładowej w Zbrodni i karze Fiodora Dostojewskiego na deskach Teatru im. Stefana Jaracza w Łodzi (1994), nagrody wojewody gdańskiego z okazji Międzynarodowego Dnia Teatru za rolę Thomasiny Coverly w Arkadii Toma Stopparda i Hildy w Ja, Maestro Hrafnhildura Hagalina Gudmundsdottira (1995), indywidualnej nagrody jurorskiej i pierwszej nagrody na 35. Ogólnopolskim Festiwalu Teatrów Jednego Aktora we Wrocławiu (2006) oraz Złotego Medalu im. Maji Dimitrijević podczas XXXII Międzynarodowego Festiwalu Monodramu i Pantomimy w Zemunie, za monodram Yotam Navy Semel w reżyserii Karoliny Szymczyk-Majchrzak[4][5].

W latach 2001–2002 prowadziła reporterski program Takie jest życie w TVP3 Łódź. Od sierpnia 2003 roku współpracowała z Telewizją Toya i Regionalną Rozgłośnią Katolicką Radia Plus jako dziennikarka, lektor oraz prezenter. Była także rzecznikiem prasowym Teatru Nowego w Łodzi[6].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Była żoną aktora Ireneusza Czopa, z którym ma syna Michała Konstantego[7].

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

Polski dubbing

Teatr[edytuj | edytuj kod]

Teatr Powszechny w Łodzi
  • 1992: Ania z Zielonego WzgórzaAnia Shirley
  • 1996: Czarodziej z krainy Oz – Baśnioludek; Mak; Wrona; Dorotka
  • 1997: Nasze miasto – Rebeka Gibbs, Emilka Gibbs
  • 1997: W małym dworku – Amelka
  • 1997: Moralność pani Dulskiej – Mela
  • 1998: Wieczór I
  • 1998: Balladyna – Balladyna
  • 1998: Królik królik – Blanka
  • 1999: Skąpiec – Marianna
  • 2000: Damy i huzary – Józia
  • 2001: Ferdydurke – Zosia
Teatr Wybrzeże
  • 1994: Damy i huzary – Józia
  • 1994: Arkadia – Thomasin Coverly
  • 1994: Ja, Maestro – Hilda
  • 1994: Było sobie kiedyś miasto – Jenny Brunies
  • 1994: Piotruś Pan – Wendy
Teatr Nowy w Łodzi
  • 1995: My, dzieci z dworca ZOO – Córka
  • 1996: Śluby panieńskieKlara
  • 1996: Dzień gniewu – Julia Chomin
  • 2006: Yotam
  • 2010: Złodziej – Jenny Farrington

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Teatr w Polsce - polski wortal teatralny, www.e-teatr.pl [dostęp 2018-09-28].
  2. Encyklopedia, Jolanta Jackowska-Czop, Encyklopedia teatru polskiego [dostęp 2018-09-28] (pol.).
  3. Wyborcza.pl, lodz.wyborcza.pl [dostęp 2018-09-28].
  4. Encyklopedia, Pięć lat z "Yotamem", Encyklopedia teatru polskiego [dostęp 2018-09-28] (pol.).
  5. Encyklopedia, Serbia. Nagroda dla Jolanty Jackowskiej-Czop, Encyklopedia teatru polskiego [dostęp 2018-09-28] (pol.).
  6. http://www.e-teatr.pl/pl/artykuly/6283,druk.html
  7. Wirtualna Polska Media S.A., Ireneusz Czop, „film.wp.pl”, 8 listopada 2013 [dostęp 2018-09-28] (pol.).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]