Jorge Torres Nilo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jorge Torres Nilo
Jorge Torres NiloTigres.jpg
Imię i nazwisko Jorge Emmanuel Torres Nilo
Data i miejsce
urodzenia
16 stycznia 1988
Tijuana,  Meksyk
Pseudonim Pechu
Pozycja Obrońca
Wzrost 180 cm
Masa ciała 76 kg
Informacje klubowe
Obecny klub Tigres UANL
Numer 6
Kariera juniorska
2002–2006 Atlas
Kariera seniorska[a]
Lata Klub M (G)
2006–2010
2010–
Atlas
Tigres UANL
90 (5)
188 (0)
Reprezentacja narodowa[b]
Lata Reprezentacja
2005
2007
2008–
 Meksyk U-17
 Meksyk U-23
 Meksyk
2 (0)
4 (0)
45 (1)
  1. Mecze i gole w lidze akt. 1 stycznia 2016.
  2. Mecze i gole w reprez. akt. 1 stycznia 2016.

Jorge Emmanuel Torres Nilo (ur. 16 stycznia 1988 w Tijuanie) – meksykański piłkarz występujący na pozycji lewego obrońcy, obecnie zawodnik Tigres UANL.

Kariera klubowa[edytuj]

Torres Nilo urodził się w Tijuanie, gdzie znaleźli pracę jego rodzice. W wieku dwóch lat przeniósł się jednak razem z nimi do ich rodzinnego miasta – Leónu, w którym spędził większość swojego dzieciństwa. Jako czternastolatek na jednym z juniorskich turniejów został zauważony przez wysłanników zespołu Club Atlas z miasta Guadalajara i zaraz potem przeniósł się do akademii młodzieżowej tego klubu, uchodzącej za jedną z najlepszych w kraju. Do pierwszej drużyny został włączony w wieku osiemnastu lat przez szkoleniowca Daniela Guzmána i w meksykańskiej Primera División zadebiutował 25 stycznia 2006 w wygranym 4:0 spotkaniu z Tecos UAG. Początkowo pełnił jednak rolę rezerwowego i miejsce w pierwszym składzie wywalczył sobie dopiero półtora roku później, za kadencji trenera Rubéna Omara Romano. W 2008 roku zajął z Atlasem drugie miejsce w rozgrywkach kwalifikacyjnych do Copa LibertadoresInterLidze. Premierowego gola w najwyższej klasie rozgrywkowej strzelił natomiast 3 maja tego samego roku w wygranej 2:0 konfrontacji z Cruz Azul, zaś ogółem barwy Atlasu reprezentował przez cztery i pół roku.

Latem 2010 Torres Nilo za sumę 2,5 miliona dolarów przeszedł do klubu Tigres UANL z siedzibą w Monterrey. Tam od razu został kluczowym zawodnikiem linii defensywy i w jesiennym sezonie Apertura 2011 zdobył z ekipą prowadzoną przez Ricardo Ferrettiego pierwszy w swojej karierze tytuł mistrza Meksyku. Wówczas także został wybrany w oficjalnym plebiscycie Meksykańskiego Związku Piłki Nożnej najlepszym bocznym obrońcą tamtych rozgrywek. W wiosennym sezonie Clausura 2014 zdobył z Tigres puchar Meksyku – Copa MX, w tym samym roku zajmując także drugie miejsce w krajowym superpucharze – Supercopa MX. W sezonie Apertura 2014 zanotował natomiast wicemistrzostwo kraju, a w 2015 roku dotarł do finału najbardziej prestiżowych rozgrywek południowoamerykańskiego kontynentu – Copa Libertadores. W sezonie Apertura 2015, wciąż mając niepodważalną pozycję w linii defensywy, zdobył z Tigres swoje drugie mistrzostwo Meksyku.

Sezon Klub Kraj Rozgrywki Mecze Bramki
2005/2006 Club Atlas Meksyk  Liga MX 1 0
2006/2007 Club Atlas Meksyk  Liga MX 14 0
2007/2008 Club Atlas Meksyk  Liga MX 24 1
2008/2009 Club Atlas Meksyk  Liga MX 27 1
2009/2010 Club Atlas Meksyk  Liga MX 24 3
2010/2011 Tigres UANL Meksyk  Liga MX 30 0
2011/2012 Tigres UANL Meksyk  Liga MX 42 0
2012/2013 Tigres UANL Meksyk  Liga MX 34 0
2013/2014 Tigres UANL Meksyk  Liga MX 32 0
2014/2015 Tigres UANL Meksyk  Liga MX 36 0
2015/2016 Tigres UANL Meksyk  Liga MX

Kariera reprezentacyjna[edytuj]

W 2005 roku Torres Nilo został powołany przez szkoleniowca Jesúsa Ramíreza do reprezentacji Meksyku U-17 na Mistrzostwa Ameryki Północnej U-17. Na meksykańskich boiskach był jednym z ważniejszych zawodników swojej drużyny, rozgrywając dwa z trzech spotkań (obydwa w wyjściowym składzie), a jego kadra, pełniąca wówczas rolę gospodarzy, zanotowała wówczas komplet zwycięstw i zajęła pierwsze miejsce w grupie. Dzięki temu zakwalifikowała się na rozgrywane cztery miesiące później Mistrzostwa Świata U-17 w Peru, gdzie zdobyła ostatecznie tytuł młodzieżowych mistrzów świata, lecz sam Torres Nilo nie znalazł się w składzie na juniorski mundial.

W 2007 roku Torres Nilo znalazł się w ogłoszonym przez René Isidoro Garcíę składzie reprezentacji Meksyku U-23 na Igrzyska Panamerykańskie w Rio de Janeiro. Tam miał pewne miejsce w wyjściowej jedenastce; wystąpił w czterech z pięciu możliwych meczów (we wszystkich w pierwszym składzie), nie notując zdobyczy bramkowej. Meksykanie odpadli natomiast z imprezy w półfinale wskutek porażki w serii rzutów karnych z Jamajką (0:0, 4:5 k), zdobywając ostatecznie brązowy medal na męskim turnieju piłkarskim.

W seniorskiej reprezentacji Meksyku Torres Nilo zadebiutował za kadencji szwedzkiego selekcjonera Svena-Görana Erikssona, 24 września 2008 w przegranym 0:1 meczu towarzyskim z Chile. W 2010 roku został powołany przez Javiera Aguirre na Mistrzostwa Świata w RPA, gdzie jednak pozostawał wyłącznie rezerwowym drużyny i ani razu nie pojawił się na boisku, zaś Meksykanie odpadli z mundialu w 1/8 finału po porażce z Argentyną (1:3). Premierowego gola w kadrze narodowej strzelił 28 maja 2011 w zremisowanym 1:1 sparingu z Ekwadorem, a kilka dni później znalazł się w ogłoszonym przez José Manuela de la Torre składzie na Złoty Puchar CONCACAF. Tam rozegrał cztery z sześciu meczów (wszystkie jednak po wejściu z ławki rezerwowych), pozostając wyłącznie alternatywnym zawodnikiem swojej reprezentacji, która triumfowała ostatecznie w tych rozgrywkach po pokonaniu w finale USA (4:2). W 2013 roku wziął udział w Pucharze Konfederacji, podczas którego był z kolei podstawowym graczem zespołu i wystąpił w dwóch z trzech spotkań (w obydwóch w wyjściowej jedenastce), natomiast jego drużyna zanotowała bilans zwycięstwa i dwóch porażek, wobec czego zakończyła swój udział w tym turnieju już w fazie grupowej.

Torres Nilo był również podstawowym zawodnikiem kadry narodowej przez większą część eliminacji do Mistrzostw Świata 2014, kiedy to pod wodzą selekcjonerów José Manuela de la Torre i Víctora Manuela Vuceticha zanotował dziesięć występów, jednak po objęciu sterów zespołu przez Miguela Herrerę stracił miejsce w składzie na rzecz Miguela Layúna i nie został powołany na mundial. W 2015 roku znalazł się w ogłoszonym przez Herrerę składzie na swój kolejny Złoty Puchar CONCACAF, gdzie jednak ponownie był wyłącznie rezerwowym i zanotował jeden występ (po wejściu z ławki) na sześć możliwych. Meksykanie triumfowali wówczas w turnieju, pokonując w finałowej konfrontacji Jamajkę (3:1).

Linki zewnętrzne[edytuj]