Jormungand

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Thor walczący z Jormungandem, Johann Heinrich Füssli 1788 rok

Jormungand (zwany również: Midgardsorm, Midhgardhsormr, Midgårdsormen) – w mitologii nordyckiej gigantyczny wąż opasujący Midgard, jedno z trzech dzieci boga Lokiego oraz gigantki o imieniu Angerboda z lasu Yrnvid.

Gdy Odyn dowiedział się o dzieciach Lokiego i Angerbody, nakazał je porwać, a następnie rzucił Jormunganda do oceanu otaczającego Midgard. Wąż rósł w otchłaniach, aż w końcu przyjął takie rozmiary, iż otaczał cały świat i mógł ugryźć własny ogon.

Jormungand był największym przeciwnikiem boga Thora. Podczas swoich prób w Utgardzie Thor miał za zadanie podnieść kota. Bóg gromów nie podołał zadaniu, jak się później okazało, Skymir używając swej magicznej mocy za kota podstawił Jormunganda.

Znana była przygoda, w której Thor wybrał się wraz z olbrzymem Hymirem na ryby. Zamiast normalnej przynęty nabił na hak łeb wołu. Po jakimś czasie potężne szarpnięcie niemal wyrwało Thorowi wędki z rąk, lecz ten się nie poddał. W końcu wyłowił wściekłego Jormunganda, który dał się złapać na przynętę. Hymir, przerażony rozmiarami potwora, sztyletem przeciął żyłkę i pozwolił Midgardsormowi uciec.

W dniu zmierzchu bogów wyłoni się z oceanu i zacznie wypluwać z siebie jad, truciznę, która pokryje ziemię i niebo. Wówczas jego odwieczny wróg Thor przybędzie, aby z nim walczyć. Na równinie Vigrid bóg pokona węża, ale zanim zada ostateczny cios, zostanie otruty jego jadem. Zanim Thor skona, uda mu się zrobić jeszcze dziewięć kroków.