To jest dobry artykuł

José Calderón

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy hiszpańskiego koszykarza. Zobacz też: José Calderón – panamski piłkarz.
José Calderón
Ilustracja
rozgrywający
Pełne imię i nazwisko José Manuel Calderón Borrallo
Pseudonim Calde, Mister Catering
Data i miejsce urodzenia 28 września 1981
Villanueva de la Serena
Wzrost 191[1] cm
Masa ciała 91[1] kg
Kariera
Aktywność 1999-2019
Draft 2003
niewybrany
  1. Mecze w lidze aktualne na 30 marca 2020[2][3].
  2. Mecze w reprezentacji aktualne na 30 marca 2020[2].

José Manuel Calderón Borrallo (ur. 28 września 1981 w Villanueva de la Serena) – hiszpański koszykarz, występujący na pozycji rozgrywającego. Trzykrotny medalista olimpijski (srebrny w 2008 i 2012, brązowy w 2016), mistrz świata (2006) oraz Europy (2011). W 2018 był członkiem zespołu Cleveland Cavaliers, który dotarł do finałów NBA (tam porażka 4:0 z Golden State Warriors).

W trwającej dwadzieścia lat zawodowej karierze przez szesnaście sezonów występował w lidze NBA, w tym połowę z nich spędził w barwach Toronto Raptors. Z klubem tym dwukrotnie docierał to fazy play-off. Po odejściu z Raptors do Detroit Pistons w trakcie sezonu 2012/2013 zmieniał zespół jeszcze sześciokrotnie. W tym czasie tylko raz pozostawał zawodnikiem tego samego klubu w dwóch kolejnych sezonach (New York Knicks w sezonach 2014/2015 i 2015/2016). Przed występami w NBA przez pięć sezonów był zawodnikiem drużyn występujących w Lidze ACB. 4 listopada 2019 zakończył karierę koszykarską.

W czasie jej trwania wielokrotnie angażował się w działalność UNICEF. Jest też jednym z kilku koszykarzy, którzy uzyskali tytuł ambasadora dobrej woli tej organizacji. Po zakończeniu kariery podjął pracę jako specjalny asystent dyrektora wykonawczego Związku Zawodowego Koszykarzy NBA.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Początki[edytuj | edytuj kod]

José Manuel Calderón Borrallo[4] urodził się 28 września 1981 w Villanueva de la Serena[5] jako syn koszykarza José Calderóna (występował m.in. w Doncel C.P. La Serena w drugiej lidze hiszpańskiej)[6] i Loli Borrallo[7]. Treningi koszykarskie rozpoczynał w Doncel C.P. La Serena – tym samym, w którym występował jego ojciec[6]. W wieku 13 lat dołączył do szkółki koszykarskiej Saski Baskonia, wyprowadzając się z rodzinnego domu do Vitorii[6]. W klubie tym pozostał do końca etapu juniorskiego[5]. W 1998 był członkiem reprezentacji Hiszpanii[8], która zdobyła mistrzostwo Europy do lat 18[9]. Wystąpił w 7 z 8 spotkań (zabrakło go w składzie na finał z reprezentacją Chorwacji), jednak przez cały turniej rozegrał tylko 79 minut, nie odgrywając bardziej znaczącej roli[8].

Rok później rozpoczynał zawodową karierę w brawach drugoligowego klubu CB Lucentum Alicante[10], z którym awansował do Ligi ACB[11]. W 2000 zdobył wraz z reprezentacją Hiszpanii brązowy medal mistrzostw Europy do lat 20[5]. W ciągu całego turnieju zanotował w 8 meczach 39 punktów, 4 asysty i 8 przechwytów, ale też 10 strat i 22 faule[12].

W swoim pierwszym sezonie w Lidze ACB wystąpił w 34 meczach, w których średnio występował przez 25,3 minuty oraz zdobywał 8,6 punktu na mecz[2]. Drużyna z Alicante zajęła jednak przedostatnie miejsce w tabeli i tym samym, po roku gry w najwyższej klasie rozgrywek koszykarskich w Hiszpanii, spadła do II ligi[13].

W kolejnym sezonie, tj. 2001/2002, Calderón został zawodnikiem występującego w Lidze ACB klubu Baloncesto Fuenlabrada, z którym po raz pierwszy w karierze awansował do fazy play-off[14]. Odpadli jednak w pierwszej rundzie po trzech porażkach z zespołem Baloncesto Málaga[15]. W pierwszym meczu serii rozgrywanym 14 maja 2002[16] Calderón zdobył 24 punkty[17], ustanawiając rekord swojej kariery w liczbie zdobytych punktów w jednym meczu fazy play-off[2], który pobił dopiero 1 maja 2007 w wygranym przez Toronto Raptors meczu pierwszej rundy play-off przeciwko New Jersey Nets (zdobył wówczas 25 punktów)[18].

2002–2005[edytuj | edytuj kod]

W 2002 został powołany do seniorskiej reprezentacji Hiszpanii na Mistrzostwa Świata w Stanach Zjednoczonych[19]. Wystąpił w 6 z 8 meczów, rozgrywając łącznie tylko 39 minut[20]. Hiszpanie zajęli zaś 5 miejsce[19], pokonując w rywalizacji o nie reprezentację Stanów Zjednoczonych 81:75[21].

W tym samym roku powrócił do klubu Saski Baskonia[2]. W sezonie zasadniczym Ligi ACB 2002/2003 wystąpił w 32 meczach, w których rozgrywał średnio 19,5 minuty na mecz[22], a w fazie play-off w 5 meczach, ze średnimi 13 punktów na mecz i 29 minut na boisku[23]. Zadebiutował wówczas także w Eurolidze, gdzie wystąpił w 17 spotkaniach[23]. Po zakończeniu sezonu zgłosił się do draftu NBA, w którym jednak nie został wybrany[24].

We wrześniu 2003 zdobył z reprezentacją Hiszpanii srebrny medal mistrzostw Europy[5], po tym jak przegrali w finale z reprezentacją Litwy 93:84[25]. Calderón zaś był piątym najlepszym punktującym i drugim najlepszym asystującym wicemistrzów Europy[26].

W kolejnym sezonie Ligi ACB wystąpił w 33 meczach sezonu regularnego, który Saski Baskonia zakończyła na pierwszym miejscu w tabeli[27], a także w 8 fazy play-off[23]. W fazie tej zespół Calderóna odpadł jednak w półfinale z CB Estudiantes[28]. Triumfowali zaś w Pucharze Króla, po tym jak pokonali w finale Joventut Badalona 81:77[29]. W Eurolidze natomiast dotarli do fazy Top 16, gdzie odpadli po zajęciu 2 miejsca w grupie[30]. W rozgrywkach tych Calderón wystąpił w 19 meczach, w których zdobywał średnio 7,2 punktu na mecz[23].

Podczas Letnich Igrzysk Olimpijskich 2004 pełnił on funkcję kapitana reprezentacji Hiszpanii[31], która, po tym jak przegrała w ćwierćfinale z reprezentacją Stanów Zjednoczonych, zajęła ostatecznie 7 miejsce[32]. Calderón wystąpił we wszystkich spotkaniach, trzykrotnie zdobywając 15 lub więcej punktów[33].

Sezon regularny 2004/2005 był najlepszym pod względem statystycznym w karierze Calderóna w Lidze ACB[2]. Wystąpił on w 31 meczach, w których zdobywał średnio 13,3 punktu oraz 3,1 asysty na mecz[34]. W fazie play-off Saski Baskonia dotarli do finału, w którym przegrali po pięciu meczach z Realem Madryt[35]. W rozgrywkach Euroligi drużyna Calderóna również awansowała do finału, po tym jak sprawili niespodziankę pokonując w półfinale CSKA Moskwa[36]. W finale ulegli oni jednak broniącej tytułu drużynie Maccabi Tel Awiw[37]. Calderón zdobył wówczas 16 punktów, trafiając 6 z 12 rzutów z gry, oraz miał 4 zbiórki[38]. W całych rozgrywkach wystąpił zaś w 22 spotkaniach, w których notował średnio 11,6 punktu oraz 3,4 asysty na mecz[23].

2005–2013[edytuj | edytuj kod]

Pierwszy kontrakt w NBA (2005–2008)[edytuj | edytuj kod]

W letniej przerwie przed sezonem 2005/2006 Calderón trafił do NBA. 3 sierpnia 2005[39] podpisał on bowiem trzyletnią umowę z Toronto Raptors opiewającą na niemal 7 milionów dolarów[40]. W swych debiutanckich rozgrywkach wystąpił w 64 meczach, z czego w 11 w pierwszej piątce[41]. Wchodząc głównie z ławki rezerwowych zdobywał średnio 5,5 punktu, 2,2 zbiórki oraz 4,5 asysty na mecz, co czyniło go drugim najlepszym zawodnikiem zespołu w tej kategorii statystycznej (po pierwszym rozgrywającym Mike'u Jamesie)[41]. Raptors zakończyli zaś sezon na 12 miejscu w Konferencji Wschodniej i w rezultacie nie zakwalifikowali się do fazy play-off[42].

Po zakończeniu sezonu Calderón był członkiem reprezentacji Hiszpanii na rozgrywane w dniach 19 sierpnia–3 września 2006 mistrzostwa świata w Japonii[43]. W fazie grupowej wygrali oni wszystkie spotkania, awansując tym samym z pierwszego miejsca do 1/8 finału[44]. W meczu fazy grupowej wygranym przez Hiszpanię 92–71, Calderón zaliczył swój najlepszy występ turnieju[45]. Zdobył wtedy bowiem 20 punktów (trafiając 8/9 rzutów z gry, w tym 2/3 za trzy, oraz 2/2 rzutów wolnych) oraz miał 6 asyst, będąc jednocześnie najlepszym punktującym i asystującym zarówno zespołu, jak i całego spotkania[46]. W 1/8 finału Hiszpanie pokonali reprezentację Serbii i Czarnogóry 87:75, a Calderón ponownie był najlepszym asystującym zespołu oraz meczu[47]. W kolejnych meczach hiszpańska drużyna narodowa zwyciężała odpowiednio z Litwą (89:67)[48], i Argentyną (75:74)[49], po czym awansowała do finału[50]. W finale Calderón trafił tylko 2 z 7 rzutów z gry, jednak Hiszpanie wygrali 70:47[51], zdobywając tym samym tytuł mistrzów świata[52].

Calderón (na środku) podczas meczu z Boston Celtics w 2007

W sezonie 2006/2007 – swoim drugim w NBA – Calderón pełnił rolę zmiennika T.J.'a Forda[53], którego Raptors pozyskali na mocy wymiany dokonanej po zakończeniu poprzednich rozgrywek z Milwaukee Bucks[54]. Na skutek tego tylko 11 spośród wszystkich 77 rozegranych przez niego meczów rozpoczynał w pierwszej piątce zespołu. Średnio zaś zdobywał 8,7 punktu oraz 5 asyst na mecz, ponownie będąc drugim najlepszym asystującym zespołu (tym razem za wspomnianym Fordem)[55]. Raptors zaś zajęli pierwsze miejsce w Dywizji Atlantyckiej i zarazem trzecie w Konferencji Wschodniej, dzięki czemu awansowali do fazy play-off[56]. Odpadli jednak w jej pierwszej rundzie, ulegając New Jersey Nets 4–2 w meczach[57]. Calderón wystąpił we wszystkich spotkaniach serii, w której, zdobywając średnio 13 punktów i 5,3 asysty na mecz, był czwartym najlepszym punktującym i najlepszym asystującym zespołu[57].

Latem 2007 Calderón jako członek reprezentacji Hiszpanii brał udział w rozgrywanych w Hiszpanii mistrzostwach Europy[58]. Wystąpił wówczas we wszystkich spotkaniach rozgrywanych przez swój zespół, będąc jego drugim najlepszym punktującym i najlepszym asystującym ze średnimi 12,3 punktu i 2,6 asysty na mecz[58]. W rozgrywkach tych drużyna narodowa Hiszpanii dotarła do finału, gdzie przegrała jednak z Rosją 60:59[59].

Na początku sezonu regularnego 2007/2008 Calderón ponownie był rezerwowym[60]. Sytuacja ta zmieniła się kiedy w meczu z Dallas Mavericks T.J. Ford doznał kontuzji[61]. W ośmiu kolejnych spotkaniach to Calderón zaczynał mecz w pierwszej piątce, w czterech z nich notując przy tym double-double[62]. Ford wrócił do pierwszego składu[63] w przegranym przez Raptors 112:84 meczu z Boston Celtics[64], jednak tylko na 3 spotkania. W starciu z Atlantą Hawks bowiem ponownie doznał kontuzji[65], na skutek czego Calderón stał się pierwszym rozgrywającym Raptors na kolejne 46 spotkań[60]. Ford powrócił do gry na początku lutego, będącym jednak rezerwowym przez prawie dwa kolejne miesiące[63]. Rozdzielenie roli obu zawodników stało się wówczas problematyczne, gdyż obaj liczyli na miejsce w pierwszej piątce[66][67]. W maju 2008 pojawiły się informacje medialne, że Raptors zamierzają dokonać wymiany z udziałem Forda[68]. Do wymiany tej doszło ostatecznie po zakończeniu sezonu[69].

Sezon regularny Raptors zakończyli na 2 miejscu w Dywizji Atlantyckiej i 6 w Konferencji Wschodniej, awansując tym samym do fazy play-off[70]. W owym sezonie Calderón wystąpił we wszystkich 82 meczach, zdobywając średnio 11,3 punktu, 8,3 asysty oraz 1,1 przechwytu na mecz[71]. Był przy tym piątym najlepszym asystującym ligi[72], a także najlepszym zawodnikiem w statystyce asyst do strat[73]. Zanotował także średnie skuteczności trafionych rzutów powyżej 50% z gry, 40% za trzy punkty i 90% rzutów wolnych[71], jednak nie został zaliczony do 50-40-90 Club ze względu na zbyt małą liczbę oddanych rzutów wolnych[74].

Z fazy play-off Raptors odpadli już w pierwszej rundzie, po tym jak przegrali z Orlando Magic 4–1 w meczach[75]. Calderón wystąpił we wszystkich meczach serii, za każdym razem wchodząc jednak z ławki rezerwowych[76].

Wicemistrzostwo olimpijskie i sezony bez awansu do fazy play-off (2008–2010)[edytuj | edytuj kod]

Calderón w 2009

Po zakończeniu sezonu 2007/2008 umowa Calderóna wygasła i stał się on zastrzeżonym wolnym agentem[77]. 9 lipca 2008 Raptors ogłosili, że zawarli z nim nową umowę[77], na mocy której zarobił łącznie 45 milionów dolarów w pięciu kolejnych sezonach[78]. Tego samego dnia wymienili oni także T.J.'a Forda do Indiany Pacers[79].

W sierpniu zaś był członkiem reprezentacji Hiszpanii na rozgrywanych w Pekinie Letnich Igrzyskach Olimpijskich[80]. Calderón wystąpił w 6 pierwszych meczach swojej drużyny, nie grał zaś w meczu półfinałowym i w finale[81]. Ostatecznie Hiszpanie zdobyli srebrny medal[82], po tym jak przegrali w meczu o mistrzostwo olimpijskie z reprezentacją Stanów Zjednoczonych 118:107[83].

Sezon 2008/2009 Calderón rozpoczął już jako zawodnik pierwszej piątki (wyszedł w niej we wszystkich spotkaniach sezonu)[84]. Do 17 meczu rozgrywek (przeciwko Denver Nuggets) Raptors przystępowali z bilansem 8 zwycięstw i 8 porażek[85]. Spotkanie to przegrali 39 punktami (132:93), czego skutkiem było zwolnienie głównego trenera drużyny – Sama Mitchella. Zastąpił go jego dotychczasowy asystent – Jay Triano, który stał się tym samym pierwszym kanadyjskim trenerem w historii NBA[86]. Na początku drugiej kwarty rozgrywanego 2 stycznia 2009 meczu pomiędzy Raptors a Houston Rockets Calderón doznał kontuzji[87]. Na jej skutek opuścił on 10 z 11 kolejnych spotkań, wracając ostatecznie do gry dopiero 23 stycznia[88]. W wygranym wówczas przez Raptors 114:94 meczu przeciwko Chicago Bulls Calderón zdobył on 23 punkty (trafił 9 z 10 rzutów z gry) i miał 10 asyst[88]. Trafił także wszystkie 4 oddawane rzuty wolne, przedłużając swoją serię bez niecelnego rzutu do 84[88]. Zakończyła się ona na 87 trafionych z rzędu rzutach wolnych, po tym jak spudłował jeden z rzutów w meczu z Milwaukee Bucks[89]. Seria ta była drugą najdłuższą w historii NBA[89].

W rozgrywanym 13 marca 2009 spotkaniu z Detroit Pistons zanotował 8 kończących podań, stając się tym samym – z liczbą 1795 – rekordzistą w liczbie asyst w historii Toronto Raptors (wyprzedził Alvina Williamsa)[90]. 29 marca Calderón zaś zanotował 19 asyst, wyrównując tym samym rekord Raptors w ich liczbie w jednym meczu[91].

Raptors, kończąc sezon z bilansem 33–49, zajęli 13 miejsce w Konferencji Wschodniej i nie awansowali do fazy play-off[92]. Dla Calderóna był to jednak najlepszy sezon w karierze pod względem statystycznym[2]. Zdobywał on wówczas średnio 12,8 punktu, 8,9 asysty, 2,9 zbiórki, a także 1,1 przechwytu na mecz[2], trafiając przy tym 98,1 procenta rzutów wolnych[2]. W tej statystyce ustanowił on wówczas rekord NBA (przez cały sezon trafił 151 ze 154 rzutów wolnych)[93]. Oprócz liderowania w lidze w skuteczności na linii osobistych, Calderóna był wówczas także najlepszym asystującym Konferencji Wschodniej[94] oraz drugim najlepszym zawodnikiem w całej lidze we wskaźniku asyst do strat[95]. Po zakończeniu rozgrywek z powodu kontuzji nie wziął on udziału w mistrzostwach Europy 2009[96].

W czasie trwania wolnej agentury przed sezonem 2009/2010 Raptors podpisali umowę z rozgrywającym Jarrettem Jackiem, który w poprzednich rozgrywkach występował w Indianie Pacers[97]. Tam też wygrał rywalizację o miejsce w pierwszej piątce z T.J.em Fordem[98], jednak w Raptors miał on pełnić funkcję zmiennika Calderóna[99]. Tak też było na początku sezonu. W pierwszych 22 meczach sezonu to Calderón wychodził w pierwszym składzie[100]. Sytuacja ta zmieniła się jednak kiedy w rozgrywanym 5 grudnia 2009 meczu z Chicago Bulls, w którym z powodu urazu rozegrał on tylko 18 minut[101]. Do gry wrócił 11 grudnia w meczu z Atlantą Hawks[102]. Rozegrawszy wówczas tylko 7 minut był on jednak zmuszony opuścić boiska, gdyż doznań kilka dni wcześniej kontuzja tylko się nasiliła[102]. Po wyleczeniu kontuzji, Calderón powrócił do gry 6 stycznia 2010, występując w meczu z Orlando Magic[103]. Utracił on wówczas miejsce w pierwszej piątce na rzecz Jacka, odzyskawszy je jednak w połowie marca[100]. Od tego czasu, w ostatnich 16 meczach rozgrywek to Calderón był ponownie pierwszym rozgrywającym Raptors[100]. W końcówce sezonu klub z Toronto rywalizował z Chicago Bulls o 8. miejsce w Konferencji Wschodniej (ostatnie dające awans do fazy play-off)[104]. Raptors przegrali jednak pięć z ośmiu ostatnich meczów[105]. Zakończyli tym samym rozgrywki z bilansem 40 zwycięstw i 42 porażek, na skutek czego nie awansowali do fazy play-off (Bulls mieli bilans 41–41)[106]. Dla Calderóna pod względem statystycznym był to sezon gorszy od poprzednich dwóch[107]. Zdobywał średnio 10,3 punktu oraz 5,3 asysty na mecz, trafiając przy tym 79,3 procenta rzutów wolnych[107].

Pierwszy rozgrywajacy przebudowujących się Raptors (2010–2013)[edytuj | edytuj kod]

Calderón (z prawej) wraz z Pau Gasolem (z lewej)

Przed sezonem 2010/2011 Raptors rozpoczęli przebudowę[108]. Z klubu do Miami Heat zw wykorzystaniem transakcji sign and trade wymieniono za dwa wybory w pierwszej rundzie draftu 2011 Chrisa Bosha[109][110]. Kilka dni później do Phoenix Suns trafił także Hedo Türkoğlu[111]. Na początku sezonu Calderón stracił miejsce w pierwszej piątce na rzecz Jarretta Jacka[112], jednak pod koniec listopada 2010 Raptors wymienili go do New Orleans Hornets[113]. Od tego momentu to Calderón był pierwszym rozgrywającym Raptors we wszystkich meczach, w których w sezonie tym występował[112]. Z bilansem 22 zwycięstw i 60 porażek drużyna z Toronto zakończyła jednak sezon na ostatnim miejscu w Dywizji Atlantyckiej i na przedostatnim w Konferencji Wschodniej[114]. Calderón przez cały sezon dwadzieścia pięć razy notował 10 i więcej asyst, wyrównując ostatecznie swoją najlepszą średnią w liczbie kończących podań na mecz (8,9)[107]. Był przy tym piątym najlepszym asystującym ligi[115]. W czerwcu 2011 zaś doszło w Raptors do zmiany na stanowisku trenera – Jaya Triano zastąpił Dwyane Casey[116].

Po zakończeniu sezonu Calderón był członkiem reprezentacji Hiszpanii zdobyła odbywających się na przełomie sierpnia i września mistrzostwach Europy. W przeciągu całego turnieju wystąpił we wszystkich spotkaniach swojej drużyny, zdobywając średnio 5,9 punktu, 3,2 zbiórki i 2,7 asysty[117]. Hiszpanie zaś zdobyli tytuł mistrzowski, po tym jak pokonali w finale reprezentację Francji 98:85[118]. W spotkaniu tym Calderón zdobył 17 punktów, będąc drugim najlepszym punktującym reprezentacji Hiszpanii[119].

W sezonie regularnym NBA 2011/2012 Calderón ponownie był podstawowym rozgrywającym Raptors[120]. W odbywającym się 12 lutego 2012 meczu przeciwko Los Angeles Lakers Calderón trafił 13 z 18 rzutów z gry i wszystkie 4 z linii rzutów wolnych[121], zdobywając najwięcej punktów przeciągu całej kariery – 30[122]. W całym sezonie 22 razy notował on 10 lub więcej asyst[120], zajmując też czwarte miejsce w klasyfikacji statystycznej średniej asyst na mecz[123]. Był także najlepszym zawodnikiem ligi we współczynniku asyst do strat[124]. Raptors zaś rozpoczęli sezon od 14 porażek w pierwszych 20 meczach[125], kończąc skrócone z powodu lokautu rozgrywki z bilansem 23–43, na 11 miejscu w Konferencji Wschodniej[126].

Calderón w barwach reprezentacji Hiszpanii w 2012

W okresie wolnej agentury 2012, a dokładniej 11 lipca, Raptors pozyskali z Houston Rockets rozgrywającego Kyle'a Lowry'ego, dla którego Calderón w nadchodzącym sezonie miał być zmiennikiem[127].

Na przełomie lipca i sierpnia 2012 Calderón wziął udział jako reprezentant Hiszpanii w rozgrywanych w Londynie Letnich Igrzyskach Olimpijskich[128]. Wystąpił we wszystkich spotkaniach swojej drużyny narodowej, zdobywając średnio 7 punktów, 2,1 zbiórki oraz 2,5 asysty na mecz[129]. Hiszpanie zaś zdobyli wicemistrzostwo olimpijskie, po tym jak przegrali w finale z reprezentacją Stanów Zjednoczonych 107:100[130].

Sezon 2012/2013 Calderón zaczął jako rezerwowy[131]. W rozgrywanym 7 listopada 2012 meczu z Oklahomą City Thunder Lowry doznał jednak kontuzji[132], na skutego czego powrócił on do pierwszego składu Raptors już w piątym meczu sezonu[131]. Kilka dni później, w meczu z Indianą Pacers, Calderón zdobył 13 punktów, 10 asyst i 10 zbiórek, notując pierwsze w karierze triple-double[133]. Lowry wrócił do gry pod koniec listopada, stając się ponownie pierwszym rozgrywającym Raptors[134]. 10 grudnia znów doznał on kontuzji[135], na skutek czego Calderón powrócił do pierwszej piątki zespołu na kolejne 23 spotkania[131], notując w meczu przeciwko Houston Rockets drugie w karierze triple-double (16 punktów, 14 asyst i 10 zbiórek)[136]. Rozgrywany 28 stycznia 2013 mecz z Golden State Warriors był jego ostatnim w barwach Raptors[137], gdyż dwa dni później trafił w ramach trójstronnej wymiany do Detroit Pistons[138].

2013–2019[edytuj | edytuj kod]

W barwach Pistons zadebiutował 4 lutego w spotkaniu z New York Knicks, zdobywając 15 punktów, trafiając 7 z 12 rzutów z gry, i notując trzy asysty[139].

Calderón w sezonie przewodził w całej lidze pod względem celności rzutów za trzy punkty (46,1%)[140] i drugi pod względem wskaźnika asyst do strat (4,1)[141].

Calderón w 2017

11 lipca 2013, Calderón podpisał czteroletni, opiewający na 29 milionów dolarów, kontrakt z Dallas Mavericks[142].

Podczas Mistrzostw Europy 2013 Hiszpania z Calderónem w składzie zajęła trzecie miejsce[143].

25 czerwca 2014, wraz z Wayne’em Ellingtonem, Shane’em Larkinem, Samuelem Dalembertem i dwoma wyborami w drugiej rundzie draftu 2014, trafił do New York Knicks w zamian za Tysona Chandlera i Raymonda Feltona[144].

22 czerwca 2016 wraz z Robinem Lopezem oraz Jerianem Grantem trafił w ramach wymiany do Chicago Bulls, w zamian za Derricka Rose’a, Justina Holiday oraz wybór w drugiej rundzie draftu 2017[145]. 7 lipca 2016 ponownie wziął udział w wymianie i trafił do wraz z dwoma wyborami w drugiej rundzie draftu trafił do Los Angeles Lakers, w zamian za prawa do Atera Majoka[146]. 27 lutego 2017 został zwolniony przez klub[147].

1 marca 2017 podpisał umowę z Golden State Warriors do końca sezonu[148], po czym został zwolniony następnego dnia[149]. 4 marca 2017 został powołany z listy zwolnionych przez klub Atlanty Hawks[150].

10 lipca 2017 został zawodnikiem Cleveland Cavaliers[151].

7 lipa 2018 zawarł po raz drugi w karierze kontrakt z Detroit Pistons[152].

4 listopada 2019 zakończył trwającą dwadzieścia lat karierę koszykarską[153][154]. Po jej zakończeniu podjął pracę jako specjalny asystent dyrektora wykonawczego Związku Zawodowego Koszykarzy NBA[155].

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Stan na 7 sierpnia 2019, na podstawie[156], o ile nie zaznaczono inaczej.

Drużynowe[edytuj | edytuj kod]

Indywidualne[edytuj | edytuj kod]

  • MVP kolejki ACB (12 – 2000/01, 16 – 2003/04, 2,3 – 2004/05)
  • Zaliczony do I składu Ligi ACB (2005)
  • Lider:
  • Rekordzista wszech czasów NBA w skuteczności z rzutów wolnych (98,05%), uzyskanych w trakcie pojedynczego sezonu (2009).
  • Debiutant Roku ACB (2001 według magazynu Gigantes del Basket)
  • Największy Postęp ACB (2002 według magazynu Gigantes del Basket)
  • Najlepszy rezerwowy ACB (2004 według magazynu Gigantes del Basket)
  • Pierwszy hiszpański zawodnik w historii, który wygrał mecz play-off NBA

Reprezentacja[edytuj | edytuj kod]

Statystyki[edytuj | edytuj kod]

Legenda
   M Mecze   S5  Pierwsza piątka  MPG  Minuty na mecz
 FG%  Celność rzutów z pola  3P%  Celność rzutów „za 3”  FT%  Celność rzutów wolnych
 RPG  Zbiórki na mecz  APG  Asysty na mecz  SPG  Przechwyty na mecz
 BPG  Bloki na mecz  PPG  Punkty na mecz

Statystyki w Lidze ACB[edytuj | edytuj kod]

Na podstawie[14].

Sezon regularny[edytuj | edytuj kod]

Sezon Drużyna M S5 MPG FG% 3P% FT% RPG APG SPG BPG PPG
2000/01 Lucentum Alicante 34 25,3 46,6% 35,8% 64,9% 2,3 1,4 1,3 0,3 8,6
2001/02 Baloncesto Fuenlabrada 32 18,3 42,0% 34,8% 83,7% 1,5 1,6 1,2 0,2 9,6
2002/03 Saski Baskonia 32 19,5 43,3% 36,5% 86,6% 1,8 1,8 1,1 0,1 6,0
2003/04 Baskonia 33 20,5 53,0% 36,2% 82,5% 2,8 2,2 1,3 0,2 7,6
2004/05 Baskonia 32 29,9 53,6% 46,1% 81,1% 2,7 3,1 1,5 0,0 13,3

Faza play-off[edytuj | edytuj kod]

Sezon Drużyna M S5 MPG FG% 3P% FT% RPG APG SPG BPG PPG
2001/02 Baloncesto Fuenlabrada 3 21,7 45,0% 40,0% 80,0% 1,7 2,7 1,2 0,0 10,7
2002/03 Saski Baskonia 5 29,4 52,4% 41,2% 82,4% 3,6 2,6 0,2 0,0 13,0
2003/04 Baskonia 8 22,0 49,2% 34,8% 75,0% 1,6 1,5 1,3 0,1 9,4
2004/05 Baskonia 8 23,1 47,9% 42,1% 89,5% 2,1 2,5 1,3 0,0 8,9

Statystyki w Eurolidze[edytuj | edytuj kod]

Na podstawie[14].

Sezon Drużyna M S5 MPG FG% 3P% FT% RPG APG SPG BPG PPG
2002/03 Saski Baskonia 17 21,5 47,8% 40,6% 87,5% 2,4 1,4 1,1 0,1 7,5
2003/04 Baskonia 19 21,6 47,0% 40,5% 83,0% 1,4 2,0 1,1 0,2 7,2
2004/05 Baskonia 22 26,8 49,4% 42,1% 84,1% 3,4 2,6 1,5 0,0 11,6

Statystyki w NBA[edytuj | edytuj kod]

Na podstawie[107].

Sezon regularny[edytuj | edytuj kod]

Sezon Drużyna M S5 MPG FG% 3P% FT% RPG APG SPG BPG PPG
2005/06 Toronto 64 11 23,2 42,3% 16,3% 84,8% 2,2 4,5 0,7 0,1 5,5
2006/07 Toronto 77 11 21,0 52,1% 33,3% 81,8% 1,7 5,0 0,8 0,1 8,7
2007/08 Toronto 82 56 30,3 51,9% 42,9% 90,8% 2,9 8,3 1,1 0,1 11,2
2008/09 Toronto 68 68 34,3 49,7% 40,6% 98,1% 2,9 8,9 1,1 0,1 12,8
2009/10 Toronto 68 39 26,7 48,2% 39,8% 79,8% 2,1 5,9 0,7 0,1 10,3
2010/11 Toronto 68 55 30,9 44,0% 36,5% 85,4% 3,0 8,9 1,2 0,1 9,8
2011/12 Toronto 53 53 33,9 45,7% 37,1% 88,2% 3,0 8,8 0,9 0,1 10,5
2012/13 Toronto 45 30 28,3 47,0% 42,9% 90,4% 2,4 7,4 0,6 0,1 11,1
2012/13 Detroit 28 28 31,7 52,7% 52,0% 89,3% 2,5 6,6 1,1 0,1 11,6
2013/14 Dallas 81 81 30,5 45,6% 44,9% 82,5% 2,4 4,7 0,9 0,1 11,4
2014/15 New York 42 42 30,2 41,5% 41,5% 90,6% 3,0 4,7 0,7 0,0 9,1
2015/16 New York 72 72 28,1 45,9% 41,4% 87,5% 3,2 4,1 0,9 0,1 7,6
2016/17 L.A. Lakers 24 11 12,2 41,6% 35,3% 100% 1,8 2,1 0,3 0,0 3,3
2016/17 Atlanta 17 2 14,5 40,4% 26,7% 87,5% 1,9 2,2 0,2 0,0 3,6
2017/18 Cleveland 57 32 16,0 50,3% 46,4% 80,0% 1,5 2,1 0,5 0,0 4,5
2018/19 Detroit 49 0 12,9 37,5% 24,6% 81,8% 1,2 2,3 0,3 0,1 2,3
Razem 895 591 26,4 47,2% 40,7% 87,3% 2,4 5,8 0,8 0,1 8,9

Faza play-off[edytuj | edytuj kod]

Sezon Drużyna M S5 MPG FG% 3P% FT% RPG APG SPG BPG PPG
2007 Toronto 6 1 24,3 50,7% 25,0% 83,3% 1,7 5,3 0,8 0,0 13,0
2008 Toronto 5 0 24,0 44,0% 47,6% 100% 3,6 7,0 0,2 0,0 11,8
2014 Dallas 7 7 27,3 46,2% 47,8% 100% 1,3 4,4 0,1 0,0 10,3
2017 Atlanta 6 0 12,5 47,8% 33,3% 1,3 2,2 0,3 0,2 4,3
2018 Cleveland 13 3 8,0 34,6% 22,2% 100% 0,8 0,7 0,4 0,0 1,8
2019 Detroit 3 0 3,3 0,0 1,7 0,3 0,0 0,0
Razem 40 11 16,2 45,9% 37,2% 92,9% 1,4 3,1 0,4 0,0 6,5

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

W lipcu 2003[158] w Villanueva de la Serena wziął ślub ze swoją długoletnią partnerką Aną Hurtado[159]. Małżonkowie mają trzech synów[96]: Manuela (ur. 23 maja 2010)[160], Jaime (ur. w 2012)[96] oraz Gonzalo (ur. 20 maja 2014)[161]. Mieszka w Nowym Jorku[96].

W 2009 współprowadził działalność gospodarczą zajmującą się handlem organicznym mięsem[162].

W trakcie kariery koszykarskiej wielokrotnie angażował się w działalność UNICEF[163], uzyskując jako jeden z kilku koszykarzy tytuł ambasadora dobrej woli tej organizacji[163]. Jest także ambasadorem organizacji Right to Play zajmującej się ochroną praw dzieci, przeciwdziałaniu chorobom jak AIDS, działaniami na rzecz równości płci[164] oraz promowaniem zdrowego stylu życia, wykorzystując do tego w szczególności zajęcia sportowe[77].

Popularnie określany jest jako „Calde[165][166] lub „Mister Catering[167][168].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Jose Calderon Player Profile, Detroit Pistons, News, Rumors, NBA Stats, International Stats, Events Stats, Game Logs, Bests, Awards - RealGM, basketball.realgm.com [dostęp 2020-03-30].
  2. a b c d e f g h i Proballers, Jose Manuel Calderon, Basketball player, Proballers [dostęp 2020-03-30] (ang.).
  3. Federación Española de Baloncesto - Competiciones FEB, competiciones.feb.es [dostęp 2020-03-30].
  4. Packey, Meet Jose Calderón, the Pistons' new point guard, Detroit Bad Boys, 31 stycznia 2013 [dostęp 2020-03-30] (ang.).
  5. a b c d José Manuel Calderón, Fundación José Manuel Calderón [dostęp 2020-03-30] (hiszp.).
  6. a b c After a career full of sacrifice, Jose Calderon is proud of all that he has achieved, GiveMeSport, 15 kwietnia 2018 [dostęp 2020-03-30] (ang.).
  7. El Periódico Extremadura, "Mi hijo está encantado", El Periódico Extremadura [dostęp 2020-03-30] (hiszp.).
  8. a b José Manuel Calderon profile, European Championship for Junior Men 1998, FIBA.COM [dostęp 2020-03-30].
  9. Schedule & results 1998 European Championship for Junior Men ARCHIVE.FIBA.COM, archive.fiba.com [dostęp 2020-03-30].
  10. José Manuel Calderón, web.archive.org, 24 września 2015 [dostęp 2020-03-30] [zarchiwizowane z adresu 2015-09-24].
  11. ACB League 2000-01, www.linguasport.com [dostęp 2020-03-30].
  12. José Manuel Calderon profile, European Championship for Young Men 2000, FIBA.COM [dostęp 2020-03-31].
  13. ACB League 2000-01, linguasport.com [dostęp 2020-03-31].
  14. a b c Jose Calderon International Stats, Basketball-Reference.com [dostęp 2020-03-30] (ang.).
  15. ACB 2001/2002 rezultaty, Koszykówka Hiszpania - FlashScore, www.flashscore.pl [dostęp 2020-03-30] (pol.).
  16. ACB League 2001-02, linguasport.com [dostęp 2020-03-31].
  17. Proballers, Jose Manuel Calderon, Game by Game Stats, Proballers [dostęp 2020-03-31] (ang.).
  18. New Jersey Nets at Toronto Raptors Box Score, May 1, 2007, Basketball-Reference.com [dostęp 2020-03-31] (ang.).
  19. a b Spain 2002 World Championship for Men ARCHIVE.FIBA.COM, www.fiba.basketball [dostęp 2020-03-31].
  20. José Manuel Calderon profile, World Championship for Men 2002, FIBA.COM [dostęp 2020-03-31].
  21. Schedule & results 2002 World Championship for Men ARCHIVE.FIBA.COM, www.fiba.basketball [dostęp 2020-03-31].
  22. 2002-03 Stats - TAU Ceramica, Basketball-Reference.com [dostęp 2020-03-30] (ang.).
  23. a b c d e Jose Calderon International Stats, Basketball-Reference.com [dostęp 2020-03-30] (ang.).
  24. NBA Past Drafts - RealGM, basketball.realgm.com [dostęp 2020-03-30].
  25. archive.fiba.com: 2003 European Championship for Men, www.fiba.basketball [dostęp 2020-03-31].
  26. José Manuel Calderon profile, European Championship for Men 2003, FIBA.COM [dostęp 2020-03-31].
  27. Liga ACB - 2003-04 Standings and Stats, Basketball-Reference.com [dostęp 2020-03-30] (ang.).
  28. Liga ACB 2003-04, www.linguasport.com [dostęp 2020-03-30].
  29. ACB, www.acb.com [dostęp 2020-03-30].
  30. Euroleague 2003-04, www.linguasport.com [dostęp 2020-03-30].
  31. Jose Manuel Calderon: The low-key legend, Eurohoops, 5 listopada 2019 [dostęp 2020-03-30] (ang.).
  32. 2004 Spain Men's Olympic Basketball, Basketball-Reference.com [dostęp 2020-03-30] (ang.).
  33. José Manuel Calderon profile, Olympic Games: Tournament for Men 2004, FIBA.COM [dostęp 2020-03-30].
  34. 2004-05 Stats - TAU Ceramica, Basketball-Reference.com [dostęp 2020-03-30] (ang.).
  35. ¡Real Madrid, campeón de la ACB 2004-05! (hiszp.). acb.com. [dostęp 2013-02-13].
  36. CSKA Moscow 78 – 85 Tau Ceramica (ang.). euroleague.net. [dostęp 2013-02-13].
  37. Maccabi Tel Aviv defends Euroleague title (ang.). USA Today. [dostęp 2013-02-13].
  38. Maccabi Elite 90 – 78 Tau Ceramica (ang.). euroleague.net. [dostęp 2013-02-13].
  39. Raptors Sign Jose Calderon (ang.). raptors.nba.com, 2005-08-03. [dostęp 2013-02-12].
  40. José Calderón Stats – Salaries, Basketball-Reference.com [dostęp 2020-03-30] (ang.).
  41. a b 2005-06 Toronto Raptors Roster and Stats, Basketball-Reference.com [dostęp 2020-03-30] (ang.).
  42. 2005-06 NBA Season Summary, Basketball-Reference.com [dostęp 2020-03-30] (ang.).
  43. Spain 2006 FIBA World Championship ARCHIVE.FIBA.COM, archive.fiba.com [dostęp 2020-03-30].
  44. Group Standings 2006 FIBA World Championship ARCHIVE.FIBA.COM, archive.fiba.com [dostęp 2020-03-30].
  45. José-Manuel Calderon profile, FIBA World Championship 2006, FIBA.COM [dostęp 2020-03-30].
  46. archive.fiba.com: 2006 FIBA World Championship, archive.fiba.com [dostęp 2020-03-30].
  47. archive.fiba.com: 2006 FIBA World Championship, archive.fiba.com [dostęp 2020-03-30].
  48. archive.fiba.com: 2006 FIBA World Championship, archive.fiba.com [dostęp 2020-03-30].
  49. archive.fiba.com: 2006 FIBA World Championship, archive.fiba.com [dostęp 2020-03-30].
  50. Schedule & results 2006 FIBA World Championship ARCHIVE.FIBA.COM, archive.fiba.com [dostęp 2020-03-30].
  51. archive.fiba.com: 2006 FIBA World Championship, archive.fiba.com [dostęp 2020-03-30].
  52. Classic Games: Spain rock Greece in 2006 Final, FIBA.basketball [dostęp 2020-03-30] (ang.).
  53. Calderon makes point to remember team first, thestar.com, 20 września 2007 [dostęp 2020-03-30] (ang.).
  54. 2005-06 Milwaukee Bucks Transactions, Basketball-Reference.com [dostęp 2020-03-30] (ang.).
  55. 2006-07 Toronto Raptors Roster and Stats, Basketball-Reference.com [dostęp 2020-03-30] (ang.).
  56. 2006-07 NBA Season Summary, Basketball-Reference.com [dostęp 2020-03-30] (ang.).
  57. a b 2007 NBA Eastern Conference First Round - New Jersey Nets vs. Toronto Raptors, Basketball-Reference.com [dostęp 2020-03-30] (ang.).
  58. a b Spain 2007 EuroBasket ARCHIVE.FIBA.COM, archive.fiba.com [dostęp 2020-03-30].
  59. Basketball: Russia crowned European champions, www.chinadaily.com.cn [dostęp 2020-03-30].
  60. a b José Calderón 2007-08 Game Log, Basketball-Reference.com [dostęp 2020-03-30] (ang.).
  61. Raptors vs. Mavericks - Game Recap - November 20, 2007 - ESPN, ESPN.com [dostęp 2020-03-30] (ang.).
  62. José Calderón 2007-08 Game Log, Basketball-Reference.com [dostęp 2020-03-30] (ang.).
  63. a b T.J. Ford 2007-08 Game Log, Basketball-Reference.com [dostęp 2020-03-30] (ang.).
  64. Toronto Raptors at Boston Celtics Box Score, December 7, 2007, Basketball-Reference.com [dostęp 2020-03-30] (ang.).
  65. Mavericks vs. Raptors - Game Recap - December 12, 2007 - ESPN, ESPN.com [dostęp 2020-03-30] (ang.).
  66. Raptors' Ford may be wearing out his welcome, thestar.com, 28 marca 2008 [dostęp 2020-03-30] (ang.).
  67. Jackson: We're missing the point - ESPN Page 2, www.espn.com [dostęp 2020-03-30].
  68. Sean Stancill, NBA Offseason: T.J. Ford on the Trading Block?, Bleacher Report [dostęp 2020-03-30] (ang.).
  69. 2008-09 Toronto Raptors Transactions, Basketball-Reference.com [dostęp 2020-03-30] (ang.).
  70. 2007-08 NBA Season Summary, Basketball-Reference.com [dostęp 2020-03-30] (ang.).
  71. a b 2007-08 Toronto Raptors Roster and Stats, Basketball-Reference.com [dostęp 2020-03-30] (ang.).
  72. 2007-08 NBA Regular Season: Assists Per Game Leaders, www.landofbasketball.com [dostęp 2020-03-30].
  73. NBA Basketball Player Stats - Assist to Turnover Ratio, www.teamrankings.com [dostęp 2020-03-30].
  74. The 8 NBA players in the 50-40-90 Club / 180 Shooting Club, Interbasket, 14 kwietnia 2016 [dostęp 2020-03-30] (ang.).
  75. Howard’s 21 points, 21 boards power Magic to second round (ang.). espn.go.com, 2008-04-28. [dostęp 2013-02-12].
  76. 2008 NBA Eastern Conference First Round - Toronto Raptors vs. Orlando Magic, Basketball-Reference.com [dostęp 2020-03-30] (ang.).
  77. a b c Raptors Re-Sign Calderon, Toronto Raptors [dostęp 2020-03-31] (ang.).
  78. Jose Calderon’s rise with Raptors was never guaranteed, 29 marca 2013 [dostęp 2020-03-31] (ang.).
  79. 2008-09 Toronto Raptors Transactions, Basketball-Reference.com [dostęp 2020-03-31] (ang.).
  80. Spain 2008 Olympic Games: Tournament Men ARCHIVE.FIBA.COM, www.fiba.basketball [dostęp 2020-03-31].
  81. Olympics Sports Results - 2008 Summer Olympics - Beijing, China - ESPN, www.espn.com [dostęp 2020-03-31].
  82. 2008 Summer Olympics Basketball Results - Beijing, China - ESPN, www.espn.com [dostęp 2020-03-31].
  83. Olympics Sports Results - 2008 Summer Olympics - Beijing, China - ESPN, www.espn.com [dostęp 2020-03-31].
  84. José Calderón 2008-09 Game Log, Basketball-Reference.com [dostęp 2020-03-31] (ang.).
  85. 2008-09 Toronto Raptors Schedule and Results, Basketball-Reference.com [dostęp 2020-03-31] (ang.).
  86. Raptors fire Mitchell after struggling to 8-9 start, ESPN.com, 3 grudnia 2008 [dostęp 2020-03-31] (ang.).
  87. Rockets vs. Raptors - Game Recap - January 2, 2009 - ESPN, ESPN.com [dostęp 2020-03-31] (ang.).
  88. a b c Raptors vs. Bulls - Game Recap - January 23, 2009 - ESPN, ESPN.com [dostęp 2020-03-31] (ang.).
  89. a b FOXNews.com - Bogut returns as Bucks beat Raptors 96-85 - Basketball, www.foxnews.com [dostęp 2020-03-31].
  90. Pistons vs. Raptors - Game Recap - March 13, 2009 - ESPN, ESPN.com [dostęp 2020-03-31] (ang.).
  91. NBA – Calderon’s 22 points, 19 assists help Raptors beat Chicago, FIBA.basketball [dostęp 2020-03-31] (ang.).
  92. 2008-09 NBA Season Summary, Basketball-Reference.com [dostęp 2020-03-31] (ang.).
  93. Oliver Thomas, Best Active Free-Throw Shooters in the NBA, Bleacher Report [dostęp 2020-03-31] (ang.).
  94. 2008-09 NBA Player Stats: Per Game, Basketball-Reference.com [dostęp 2020-03-31] (ang.).
  95. NBA Basketball Player Stats - Assist to Turnover Ratio, www.teamrankings.com [dostęp 2020-03-31].
  96. a b c d Robert Álvarez, “Hubiera sido ‘all star’ por el respeto de rivales, técnicos y compañeros”, „El País”, Madrid , 6 listopada 2019, ISSN 1134-6582 [dostęp 2020-04-01] (hiszp.).
  97. Raptors Sign Guard Jarrett Jack, Toronto Raptors [dostęp 2020-04-01] (ang.).
  98. Raptors sign guard Jarrett Jack, CBC Sports, 12 lipca 2009 (ang.).
  99. Stephen Brotherston, Toronto Raptors: Jarrett Jack, Backup Starter!, Bleacher Report [dostęp 2020-04-01] (ang.).
  100. a b c José Calderón 2009-10 Game Log, Basketball-Reference.com [dostęp 2020-04-01] (ang.).
  101. Raptors vs. Bulls - Game Recap - December 5, 2009 - ESPN, ESPN.com [dostęp 2020-04-01] (ang.).
  102. a b Hawks vs. Raptors - Game Recap - December 11, 2009 - ESPN, ESPN.com [dostęp 2020-04-01] (ang.).
  103. Raptors vs. Magic - Game Recap - January 6, 2010 - ESPN, ESPN.com [dostęp 2020-04-01] (ang.).
  104. Bulls, Raptors fighting for last playoff spot, ESPN.com, 30 marca 2010 [dostęp 2020-04-01] (ang.).
  105. 2009-10 Toronto Raptors Schedule and Results, Basketball-Reference.com [dostęp 2020-04-01] (ang.).
  106. 2009-10 NBA Season Summary, Basketball-Reference.com [dostęp 2020-04-01] (ang.).
  107. a b c d José Calderón Stats, Basketball-Reference.com [dostęp 2020-04-01] (ang.).
  108. Brett Fulmore, Rebuilding the Raptors: Chris Bosh Trade Scenarios, Bleacher Report [dostęp 2020-04-01] (ang.).
  109. Burke's Conscience, What the Toronto Raptors Receive in the Chris Bosh Deal, Bleacher Report [dostęp 2020-04-01] (ang.).
  110. Raptors Obtain Two First-Round Picks And A Trade Exception From Miami, Toronto Raptors [dostęp 2020-04-01] (ang.).
  111. Suns Acquire Hedo Turkoglu, Phoenix Suns [dostęp 2020-04-01] (ang.).
  112. a b José Calderón 2010-11 Game Log, Basketball-Reference.com [dostęp 2020-04-01] (ang.).
  113. 2010-11 New Orleans Hornets Transactions, Basketball-Reference.com [dostęp 2020-04-01] (ang.).
  114. 2010-11 NBA Season Summary, Basketball-Reference.com [dostęp 2020-04-01] (ang.).
  115. 2010-11 NBA Player Stats: Per Game, Basketball-Reference.com [dostęp 2020-04-01] (ang.).
  116. Sachin Arora, Dwane Casey Is Officially the Toronto Raptors New Head Coach, Bleacher Report [dostęp 2020-04-01] (ang.).
  117. José Calderon profile, EuroBasket 2011, FIBA.COM [dostęp 2020-04-01].
  118. Spain retain European basketball, usa.chinadaily.com.cn [dostęp 2020-04-01].
  119. archive.fiba.com: 2011 EuroBasket, archive.fiba.com [dostęp 2020-04-01].
  120. a b José Calderón 2011-12 Game Log, Basketball-Reference.com [dostęp 2020-04-01] (ang.).
  121. Los Angeles Lakers at Toronto Raptors Box Score, February 12, 2012, Basketball-Reference.com [dostęp 2020-04-01] (ang.).
  122. Jose Calderon Career Bests and Rankings, Detroit Pistons, News, Rumors, NBA Stats, International Stats, Events Stats, Game Logs, Awards - RealGM, basketball.realgm.com [dostęp 2020-04-01].
  123. 2011-12 NBA Player Stats: Per Game, Basketball-Reference.com [dostęp 2020-04-01] (ang.).
  124. NBA Basketball Player Stats - Assist to Turnover Ratio, www.teamrankings.com [dostęp 2020-04-01].
  125. 2011-12 Toronto Raptors Schedule and Results, Basketball-Reference.com [dostęp 2020-04-01] (ang.).
  126. 2011-12 NBA Season Summary, Basketball-Reference.com [dostęp 2020-04-01] (ang.).
  127. Raptors officially acquire point guard Kyle Lowry from Rockets, CBC Sports, 11 lipca 2012 (ang.).
  128. Spain, 2012 Olympic Men, ARCHIVE.FIBA.COM, www.fiba.basketball [dostęp 2020-04-01].
  129. José Calderon profile, Olympic Men 2012, FIBA.COM [dostęp 2020-04-01].
  130. Simon Hattenstone, USA 107-100 Spain – Olympic men's basketball final match report, „The Guardian”, 12 sierpnia 2012, ISSN 0261-3077 [dostęp 2020-04-01] (ang.).
  131. a b c José Calderón 2012-13 Game Log, Basketball-Reference.com [dostęp 2020-04-01] (ang.).
  132. Raptors vs. Thunder - Game Recap - November 6, 2012 - ESPN, ESPN.com [dostęp 2020-04-01] (ang.).
  133. Game Rewind: Pacers 72, Raptors 74, Indiana Pacers [dostęp 2020-04-01] (ang.).
  134. Kyle Lowry 2012-13 Game Log, Basketball-Reference.com [dostęp 2020-04-01] (ang.).
  135. Raptors vs. Trail Blazers - Game Recap - December 10, 2012 - ESPN, ESPN.com [dostęp 2020-04-01] (ang.).
  136. Calderon's triple-double lifts Raptors over Rockets, Sports Network, 27 marca 2015 [dostęp 2020-04-01] (ang.).
  137. José Calderón 2012-13 Game Log, Basketball-Reference.com [dostęp 2020-04-01] (ang.).
  138. Detroit Pistons Acquire Guard Jose Calderon In Three-Team Trade, Detroit Pistons [dostęp 2020-04-01] (ang.).
  139. Tyson Chandler has 20 rebounds for third straight game as Knicks win (ang.). espn.go.com, 2013-02-04. [dostęp 2013-02-11].
  140. NBA Player 3-Point Shooting Statistics – 2012-13 (ang.). espn.go.com. [dostęp 11 marca 2014].
  141. NBA Player Assists Statistics – 2012-13 (ang.). espn.go.com. [dostęp 11 marca 2014].
  142. Mavericks sign free agent guard Calderon (ang.). nba.com. [dostęp 11 marca 2014].
  143. Spain Leave Slovenia With Bronze (ang.). eurobasket2013.org. [dostęp 12 marca 2014].
  144. Mavs get Chandler back in 6-player deal with Knicks (ang.). nba.com. [dostęp 2014-06-26].
  145. Bulls send Derrick Rose to New York in five-player deal (ang.). nba.com. [dostęp 2016-07-08].
  146. Lakers Acquire Jose Calderon (ang.). nba.com. [dostęp 2016-07-08].
  147. Lakers Waive José Calderón (ang.). nba.com. [dostęp 2017-02-28].
  148. Warriors Sign José Calderón (ang.). nba.com. [dostęp 2017-03-03].
  149. Warriors Waive José Calderón (ang.). nba.com. [dostęp 2017-03-03].
  150. Atlanta Hawks Claim Jose Calderon Off Waivers (ang.). nba.com. [dostęp 2017-03-06].
  151. Cavaliers Sign José Calderón (ang.). nba.com. [dostęp 2017-07-11].
  152. Detroit Pistons sign free agents Jose Calderon, Glen Robinson III (ang.). nba.com. [dostęp 2017-07-11].
  153. Ben Golliver, José Calderón played pro basketball for 20 years. Now, a daunting challenge: His first 9-to-5., Washington Post [dostęp 2020-03-30] (ang.).
  154. Jose Calderon announces retirement, moves on with NBPA job, Eurohoops, 4 listopada 2019 [dostęp 2020-03-30] (ang.).
  155. Jose Calderon joins NBPA as special assistant to executive director, NBA.com [dostęp 2020-03-30] (ang.).
  156. José Calderón – realgm.com (ang.). realgm.com. [dostęp 5 czerwca 2016].
  157. Olympic Basketball - 3rd place game - Spain vs Australia (ang.). fiba.com. [dostęp 25 sierpnia 2016].
  158. El Periódico Extremadura, José Manuel Calderón se casa en Villanueva, El Periódico Extremadura [dostęp 2020-04-01] (hiszp.).
  159. Las mujeres detrás de la canasta, Vanity Fair, 28 sierpnia 2014 [dostęp 2020-04-01] (hiszp.).
  160. Jose Calderon, Playerswiki [dostęp 2020-04-01] (ang.).
  161. Los padrazos de la selección española de baloncesto, HOLA USA, 11 września 2014 [dostęp 2020-04-01] (hiszp.).
  162. Jose Calderon, Pig Farmer, ESPN.com, 17 lutego 2009 [dostęp 2020-04-01] (ang.).
  163. a b Jose Calderon cares about UNICEF and helping others, not trade talk, ESPN.com, 16 lutego 2016 [dostęp 2020-03-30] (ang.).
  164. Raptors' Calderon asks students to assist Right To Play, InsideHalton.com, 11 lutego 2011 [dostęp 2020-04-01] (ang.).
  165. José Calderón se convierte en dibujo animado y ‘pasa’ de Garnett (hiszp.). marca.com, 2009-10-29. [dostęp 2013-02-13]. Cytat: „dice el Calde animado”.
  166. Irving y su anécdota con Calde: "Me pasó por encima en nuestro primer duelo", www.gigantes.com [dostęp 2020-03-30].
  167. José Manuel Martín, Se retira José Manuel Calderón: adiós a "Míster Catering", La Razón, 4 listopada 2019 [dostęp 2020-03-30] (hiszp.).
  168. El adiós de Calderón y Mr. Catering: el gran olvidado de los 'Juniors de Oro' que se convirtió en leyenda, El Español, 5 listopada 2019 [dostęp 2020-03-30] (hiszp.).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]