José Joaquín de Herrera

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
José Joaquín de Herrera
Jose Joaquin de Herrera Oleo (480x600).png
Data i miejsce urodzenia 23 lutego 1792
Jalapa
Data śmierci 10 lutego 1854
Flaga Meksyku
Prezydent Meksyku
(hiszp. Presidente interino)[1]
Okres od 12 września 1844
do 21 września 1844
Przynależność polityczna Liberałowie
Poprzednik Antonio López de Santa Anna
Następca Valentín Canalizo
Flaga Meksyku
Prezydent Meksyku[1]
Okres od 6 grudnia 1844
do 30 grudnia 1845
Przynależność polityczna Liberałowie
Poprzednik Valentín Canalizo
Następca Mariano Paredes
Flaga Meksyku
Prezydent Meksyku[1]
Okres od 3 czerwca 1848
do 15 stycznia 1851
Przynależność polityczna Liberałowie
Poprzednik Manuel de la Peña y Peña
Następca Mariano Arista

José Joaquín de Herrera (ur. 23 lutego 1792 w Jalapie, zm. 10 lutego 1854 w mieście Meksyk) – meksykański wojskowy i polityk, trzykrotny prezydent Meksyku.

Życiorys[edytuj]

José Joaquín de Herrera urodził się 23 lutego 1792 roku w Jalapie[1]. Od 1810 roku walczył w armii hiszpańskiej przeciwko powstańcom, po czym przeszedł na ich stronę, wspierając „Plan z Iguali[1] i Agustína de Iturbide (1783–1824), i jako generał brygady walczył w Armii Trzech Gwarancji[1][2].

W 1824 roku reprezentował w Kongresie Veracruz i zasiadał w kongresowej Komisji ds. Wojskowych[1]. W 1826 roku stał na czele Korpusu Kawalerii Narodowej, w 1828 roku był gubernatorem Dystryktu Federalnego, a w latach 1833 i 1834 ministrem w rządach Santa Anny (1794–1876)[1]. W 1844 roku dwukrotnie obejmował urząd prezydenta[1]. Po raz drugi został prezydentem po obaleniu Santa Anny, który został skazany na dożywotnią banicję[3]. W lutym 1845 roku Stany Zjednoczone podjęły decyzję o aneksji Teksasu, co wcześniej dla Santa Anny równało się z wypowiedzeniem wojny[3]. Herrera natomiast, zdając sobie sprawę z katastrofalnej sytuacji finansowej i militarnej państwa i wobec braku wsparcia z Europy, podjął próby negocjowania porozumienia z Amerykanami[3][2]. Próby te nie znalazły poparcia wśród Meksykanów i w grudniu 1845 roku doszło do rebelii poprowadzonej przez generała Mariano Paredesa (1797–1849)[3][2]. Herrera podał się do dymisji i władzę przejął Paredes[3][2].

Prezydentem został po raz trzeci na krótko przed wyjściem wojsk amerykańskich[1]. Został zaprzysiężony przed Kongresem[4]. Meksyk znajdował się w katastrofalnej sytuacji, a po kraju grasowały uzbrojone bandy złodziei[4]. Herrera podjął próby zaprowadzenia państwa prawa i przywrócenia porządku publicznego[4]. Promował politykę liberałów, wspierany m.in. przez ministra Mariano Riva Palacio (1803–1880)[1]. Zredukował wydatki publiczne i wojskowe, walczył z korupcją w administracji publicznej[4]. Reparacje uzyskane na mocy traktatu pokojowego z Guadalupe Hidalgo kończącego wojnę amerykańsko-meksykańską (1846–1848) spożytkował m.in. na spłatę długu Anglii i pensje dla administracji[1]. Wobec mnożących się protestów i rebelii, Herrera złożył urząd[4].

Zmarł 10 lutego 1854 roku w mieście Meksyk[1].

Zobacz też[edytuj]

Historia Meksyku

Przypisy

  1. a b c d e f g h i j k l m n PRESIDENCIA DE LA REPÚBLICA, MÉXICO: JOSÉ JOAQUÍN DE HERRERA (hiszp.). W: calderon.presidencia.gob.mx [on-line]. [dostęp 2017-07-22].
  2. a b c d e Juana Vázquez Gómez: Dictionary of Mexican Rulers, 1325–1997. Greenwood Publishing Group, 1997, s. 76. ISBN 9780313300493. [dostęp 2017-07-22]. (ang.)
  3. a b c d e f Leslie Bethell: Mexico since Independence. Cambridge University Press, 1991, s. 19-20. ISBN 9781316583562. [dostęp 2017-07-22].
  4. a b c d e f Juana Vázquez Gómez: Dictionary of Mexican Rulers, 1325–1997. Greenwood Publishing Group, 1997, s. 80–81. ISBN 9780313300493. [dostęp 2017-07-22]. (ang.)