José María Vargas

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
José María Vargas
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 10 marca 1786
La Guaira, Imperium Hiszpańskie
Data i miejsce śmierci 13 lipca 1854
Nowy Jork, USA
Prezydent Republiki Wenezueli
Coat of arms of Venezuela (1830-1836).svg
Okres od 9 lutego 1835
do 24 kwietnia 1836
Pierwsza dama Encarnación Maitín
Poprzednik José Antonio Páez
Następca Andrés Navarte
podpis

José María de los Dolores Vargas Ponce (ur. La Guaira 10 marca 1786, zm.13 lipca 1854) – prezydent Wenezueli od 9 lutego 1835 do 9 lipca 1835 i od 20 sierpnia 1835 do 24 kwietnia 1836 roku. Poza polityką był znanym chirurgiem, naukowcem, pisarzem, wykładowcą i rektorem Uniwersytetu w Caracas.

Życie i praca[edytuj | edytuj kod]

W 1798 roku rozpoczął naukę na Królewsko-Papieskim Uniwersytecie w Caracas. (Real y Pontificia de Caracas). Filozofię ukończył w 1803 roku, a stopień doktora medycyny uzyskał w 1808 roku. Po zakończeniu nauki przeniósł się do Cumaná gdzie mieszał do 1912 roku prowadząc działalność polityczną. 26 marca tego roku przebywał w La Guaira, gdzie był świadkiem wielkiego trzęsienia ziemi. Oddał wtedy wielkie zasługi w niesieniu pomocy mieszkańcom swojego rodzinnego miasta. Po upadku Pierwszej Republiki Wenezueli został skazany na więzienie za popieranie republikanów. Uwolniony przez Bolívara udał się do Europy aby poszerzyć swą wiedzę w zakresie medycyny, chemii i nauk przyrodniczych. W latach 1819-25 mieszkał z rodziną na Portoryko. Pisał liczne prace naukowe, współpracował z miejscową Radą Zdrowia. W 1825 roku wrócił na dobre do Wenezueli. Pracował jako wykładowca na dawnym uniwersytecie, a kiedy po reorganizacji uczelnia zmieniła nazwę na Centralny Uniwersytet Wenezueli został jej rektorem. Zyskał ogromny szacunek na uczelni, a także wśród mieszkańców miasta. Szkoła stała się modelem efektywności administracyjnej i prestiżowym centrum badawczym. W 1827 roku założył "Towarzystwo Medyczne Caracas". Doprowadził do nawiązania kontaktów z wybitnymi ludźmi nauki na świecie. Augustin Pyramus de Candolle jeden z największych botaników swego czasu, w hołdzie dla pracy wykonanej w tej dziedzinie przez Vargasa, ochrzcił nazwą "Vargasia" niektóre rośliny. W 1832 założył katedrę chirurgii.

Polityka[edytuj | edytuj kod]

W 1830 roku u boku Bolivara uczestniczył w pracach Konwencji Konstytucyjnej i po jego śmierci został uznany za politycznego wykonawcę jego testamentu. W zdominowanym przez wojskowych życiu politycznym kraju, Vargas był postrzegany jako przedstawiciel wojska, co bardzo się nie podobało, zwłaszcza w kręgach intelektualnych. Popierany przez lud i generałów wygrał wybory w 1834 roku i w lutym 1835 roku został zaprzysiężony na szóstego Prezydenta Wenezueli. Rozbieżności w narodzie, nieprzychylność byłego prezydenta José Antonio Páez doprowadziły do zamieszek i zaledwie po 21 dniach, 30 marca prezydent złożył dymisję. Nie została ona przyjęta, ale już 8 czerwca w wyniku rewolucji (Revolución de las Reformas) został obalony i deportowany na wyspę Świętego Tomasza. Z powodu totalnej anarchii rewolucja szybko upadła i 20 sierpnia 1835 roku Vargas wrócił na stanowisko. Nie potrafił jednak przełamać niechęci parlamentarzystów i 26 kwietnia 1836 zrezygnował ostatecznie z władzy.

Ostatnie lata[edytuj | edytuj kod]

Wrócił do pracy naukowej i społecznej. Zorganizował projekt i zasady nauczania podstawowego. Został senatorem. W złym stanie zdrowia wyjechał do Stanów Zjednoczonych, gdzie umarł w Nowym Jorku w 1854 roku w wieku 68 lat. Jego ciało spoczywa w Panteonie Narodowym.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]