José Sabogal

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
José Sabogal
José Sabogal.jpg
Imiona i nazwisko José Arnaldo Sabogal Diéguez
Data i miejsce urodzenia 19 marca 1888,

Cajabamba, Peru

Data i miejsce śmierci 15 grudnia 1956,

Lima, Peru

Narodowość peruwiańska
Dziedzina sztuki malarstwo

José Arnaldo Sabogal Diéguez (ur. 19 marca 1888 w prowincji Cajabamba, zm. 15 grudnia 1956 w Limie) – peruwiański malarz i eseista. Twórca ruchu indygenizmu w malarstwie peruwiańskim.

Życie prywatne[edytuj]

Urodził się w metyskiej rodzinie w Cajabambie na północy Peru. Jego rodzicami byli Matías Sabogal i Manuela Diéguez de Florencia. W 1922 roku ożenił się z poetką i pisarką Maríą Wiesse Romero (1894–1964), córką Carlosa Wiesse Portocarrero, badacza historii peruwiańskiej[1]. Z tego małżeństwa urodziła się dwójka dzieci: José Sabogal Wiesse (1923–1983) i Rosa Teresa Sabogal Wiesse (1925–1985).

Praca i dzieło[edytuj]

Po ukończeniu studiów w Akademii Sztuk Pięknych w Buenos Aires, pracował jako nauczyciel sztuki w Jujuy na północy Argentyny. Od 1932 do 1943 był dyrektorem Akademii Sztuk Pięknych w Limie. Razem z Luisem Eduardo Valcárcelem stworzył Muzeum Kultury Peruwiańskiej w tym mieście.

José Sabogal zapoczątkował ruch indygenizmu w malarstwie peruwiańskim. Wzniósł Indianina do rangi tematu artystycznego, co wywołało skandal gdy wystawił swoje namalowane w Cusco płótna po raz pierwszy w Limie w 1919 roku[2]. Jego najbardziej znanymi uczniami byli Camilo Blas, Enrique Camino Brent, Julia Codesido, Cota Carvallo, Jorge Segura, Aquiles Ralli, Gamaniel Palomino, Pedro Azabache, Andrés Zevallos i Eladio Ruiz.

Eseje[edytuj]

  • Mates burilados: Arte vernacular peruano (1945)[3];
  • Pancho Fierro, estampas del pintor peruano (1945)[4];
  • El toro en las artes populares del Perú (Byk w peruwiańskiej sztuce ludowej) (1949)[5];
  • El "kero", vaso de libaciones cusqueño de madera pintada (1952)[6];
  • El desván de la imaginería peruana (1956, 1988)[7];
  • Del arte en el Perú y otros ensayos (O sztuce peruwiańskiej i inne eseje) (1975)[8];

Wystawa w Krakowie[edytuj]

W 1998 roku wystawiono obrazy José Sabogala w galerii Klubu Garnizonowego przy ul. Zyblikiewicza w Krakowie. Organizatorem wystawy był Fernando Málaga, mąż Isabel Sabogal-Málagi, wnuczki malarza[2].

Linki zewnętrzne[edytuj]

Przypisy