José Sebastião Neto

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
José Sebastião Neto
Kardynał prezbiter
Ilustracja
Herb duchownego Soli deo omnis honor et gloria
Kraj działania

Portugalia

Data i miejsce urodzenia

8 lutego 1841
Lagos

Data i miejsce śmierci

7 grudnia 1920
Villarino

Miejsce pochówku

Klasztor São Vicente de Fora

Patriarcha Lizbony
Okres sprawowania

1883–1907

Wyznanie

katolicyzm

Kościół

rzymskokatolicki

Inkardynacja

franciszkanie

Prezbiterat

1 kwietnia 1865

Nominacja biskupia

22 września 1879

Sakra biskupia

18 kwietnia 1880

Kreacja kardynalska

24 marca 1884
Leon XIII

Kościół tytularny

SS. XII Apostoli

Sukcesja apostolska
Data konsekracji

18 kwietnia 1880

Konsekrator

Gaetano Aloisi Masella

Współkonsekratorzy

Aires de Ornelas de Vasconcelos
José Lino de Oliveira

José Sebastião de Almeida Neto O.F.M.Disc. (ur. 8 lutego 1841 w Lagos, zm. 7 grudnia 1920 w Villarino) – portugalski duchowny katolicki, patriarcha Lizbony i kardynał.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Do kapłaństwa przygotowywał się w seminarium w rodzinnej diecezji Faro. 1 kwietnia 1865 otrzymał święcenia kapłańskie. W latach 1873-1875 był koadiutorem parafialnego kościoła św. Sebastiana w Boliqueime. W 1875 wstąpił do zakonu franciszkanów bosych. Przybrał imię Józef od Najświętszego Serca Jezusowego. W 1897 jego zakon połączono z franciszkanami.

22 września 1879 otrzymał nominację na biskupa Angoli i Konga. Sakrę otrzymał dopiero w kwietniu przyszłego roku z rąk ówczesnego nuncjusza w Portugalii Gaetano Aloisi Masella (przyszłego kardynała). 9 sierpnia 1883 został patriarchą Lizbony. W marcu następnego roku otrzymał kapelusz kardynalski z tytułem prezbitera SS. XII Apostoli z rąk papieża Leona XIII. Od 22 lipca 1902 był kardynałem protoprete. Brał udział w konklawe 1903 i 1914 roku. W 1907 zrezygnował z urzędu patriarchy, osiadając w jednym z klasztorów swego zakonu. W 1910 przeniósł się do Hiszpanii i zamieszkał w konwencie w Loreto pod Sewillą. Pochowany w grobowcu biskupów Tui w Galicji.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]