José Vianna da Motta

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
José Vianna da Motta
Ilustracja
José Vianna da Motta (ok. 1905)
Data i miejsce urodzenia 22 kwietnia 1868
Wyspa Świętego Tomasza
Pochodzenie portugalskie
Data i miejsce śmierci 1 czerwca 1948
Lizbona
Instrumenty fortepian
Gatunki muzyka poważna, muzyka romantyczna
Zawód pianista, kompozytor, pedagog, pyublicysta, krytyk muzyczny.
Popiersie José Vianna da Motta w Lizbonie

José Vianna da Motta (ur. 22 kwietnia 1868 na Wyspie Świętego Tomasza, zm. 1 czerwca 1948 w Lizbonie)[1][2]portugalski pianista, kompozytor, pedagog, pyublicysta i krytyk muzyczny.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Studiował w konserwatorium w Lizbonie dzięki wsparciu finansowemu ówczesnego króla Portugalii Ferdynanda II i hrabianki (condessa) de Edla. W 1882 wyjechał do Berlina, gdzie przez trzy lata kontynuował naukę gry na fortepianie u Xavera Scharwenki oraz kompozycji u Philippa Scharwenki. W 1885 przeniósł się do Weimaru, gdzie został uczniem Franciszka Liszta, a w 1887 Hansa von Bülowa we Frankfucie nad Menem[1][3][2].

W latach 1915–1917 był dyrektorem Conservatoire de musique de GenèveInformacje powiązane z artykułem „Conservatoire de musique de Genève” w Wikidanych, a od 1919 do 1938 dyrektorem konserwatorium w Lizbonie[1][4][2].

Był autorem niezliczonych artykułów w języku niemieckim, francuskim i portugalskim. Napisał Studien bei Bülow (1896), Betrachtungen über Franz Liszt (biografia F. Liszta, 1898), Die Entwicklung des Klavierkonzem (jako przewodnik koncertowy Ferruccia Busoniego), eseje o Charles-Valentinie Alkanie, artykuły krytyczne w „Kunstwart”, „Klavierlehrer”, „Bayreuther Blätter” itp.[3][4]

Kariera artystyczna[edytuj | edytuj kod]

Jako pianista odbył liczne tournée po Europie (1887–1888), USA (1892–1893, 1899) i Ameryce Południowej (1902). W 1889 akompaniował sopranistce Marcelinie Sembrich-Kochańskiej podczas jej występów w Warszawie (30 listopada) i Łodzi (4 grudnia)[5]. Uchodził za wybitnego interpretatora Johanna Sebastiana Bacha, Ludwiga van Beethovena i Ferenca Liszta[2][6].

Jako kompozytor odegrał zasadniczą rolę w procesie wprowadzania w Portugalii post-beethovenowskiej formy symfonicznej. Jako pierwszy wykorzystywał elementy portugalskiego folkloru w muzyce poważnej. Pisał utwory orkiestrowe, chóralne, fortepianowe i kameralne. Do najbardziej znanych jego kompozycji zalicza się Invocação do poema de Luis de Camões Os Lusiadas na chór i orkiestrę, symfonię A Patria, koncert fortepianowy i kwartet smyczkowy[2][6][4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Publikacja o płatnym dostępie – wymagana płatna rejestracja lub wykupienie subskrypcji Charles Hopkins: Vianna da Motta [Viana da Mota, José] (ang.). W: Oxford Music Online. Grove Music Online [on-line]. 2001-01-20. [dostęp 2018-05-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-05-12)]. via Oxford University Press.
  2. a b c d e Chodkowski 1995 ↓, s. 577.
  3. a b José Vianna da Motta (ang. • port.). W: Ava Musical Editions [on-line]. [dostęp 2018-05-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-05-12)].
  4. a b c José Vianna da Motta (Composer, Arranger) (ang.). W: Bach Cantatas Website [on-line]. [dostęp 2018-05-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-06-28)].=
  5. Z miasta i okolicy. Koncert.... „Dziennik Łódzki”. Rok VI (nr 272), s. 1–2, 1889-12-04. Bolesław Knichowiecki (red.). Łódź: Stefan Kossuth. ISSN 1898-3111 (pol.). [dostęp 2016-03-30]. 
  6. a b Hopkins 2004 ↓.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Encyklopedia muzyki. Andrzej Chodkowski (red.). Warszawa: PWN, 1995. ISBN 83-01-11390-1. (pol.)
  • Charles Hopkins: Vianna da Motta [Viana da Mota], José. W: The New Grove Dictionary of Music and Musicians, vol. V. Oxford University Press, 2004. ISBN 978-0-19-517067-2. (ang.)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]