José de Jesús Pimiento Rodríguez

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
José de Jesús Pimiento Rodríguez
Kardynał prezbiter
ilustracja
Herb José de Jesús Pimiento Rodríguez Vivere Christus est
Żyć – to Chrystus
Kraj działania  Kolumbia
Data i miejsce urodzenia 18 lutego 1919
Zapatoca
Data i miejsce śmierci 3 września 2019
Floridablanca
Arcybiskup metropolita Manizales
Okres sprawowania 1975–1996
Przewodniczący Konferencji Episkopatu Kolumbii
Okres sprawowania 1972–1978
Wyznanie katolicyzm
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 14 grudnia 1941
Nominacja biskupia 14 czerwca 1955
Sakra biskupia 28 sierpnia 1955
Kreacja kardynalska 14 lutego 2015
Franciszek
Kościół tytularny San Giovanni Crisostomo a Monte Sacro Alto
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 28 sierpnia 1955
Miejscowość Bogota
Miejsce katedra Niepokalanego Poczęcia
Konsekrator Crisanto Luque Sánchez
Współkonsekratorzy Emilio Botero González
Pedro José Rivera Mejía

José de Jesús Pimiento Rodríguez (ur. 18 lutego 1919 w Zapatoca, zm. 3 września 2019 we Floridablance) – kolumbijski duchowny rzymskokatolicki, biskup pomocniczy Pasto w latach 1955–1959, biskup diecezjalny Montería w latach 1955–1959, biskup diecezjalny Garzón w latach 1964–1975, przewodniczący Konferencji Episkopatu Kolumbii w latach 1972–1978, arcybiskup metropolita Manizales w latach 1975–1996, od 1996 arcybiskup senior archidiecezji Manizales, kardynał prezbiter od 2015.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Wyświęcony na kapłana 14 grudnia 1941, był inkardynowany do diecezji Socorro y San Gil.

14 czerwca 1955 papież Pius XII mianował go biskupem pomocniczym Pasto i biskupem tytularnym Apollonis. Sakrę biskupią otrzymał 28 sierpnia 1955. 30 grudnia 1959 papież Jan XXIII ustanowił go biskupem Montería. Jako ojciec soborowy wziął udział we wszystkich sesjach soboru watykańskiego II. 29 lutego 1964 papież Paweł VI mianował go biskupem Garzón. Od 1972 przez dwie kadencje był przewodniczącym Konferencji Episkopatu Kolumbii. 22 maja 1975 został arcybiskupem Manizales. Funkcję tę sprawował do 15 października 1996. Po przejściu na emeryturę kilka lat pracował jako misjonarz w parafii Turbo, w diecezji Apartadó. W latach 2001–2003 był administratorem apostolskim diecezji Socorro y San Gil.

4 stycznia 2015 ogłoszony kardynałem przez papieża Franciszka. Insygnia nowej godności odebrał 28 lutego w Bogocie z rąk kardynała Rubena Salazara Gomeza[1][2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]