Josef Blösche

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Josef Blösche
Ilustracja
Josef Blösche, 1943
Data i miejsce urodzenia 5 lutego 1912
Frýdlant
Data i miejsce śmierci 29 lipca 1969
Lipsk
Powstanie w getcie warszawskim – fotografia z raportu Jürgena Stroopa do Heinricha Himmlera z maja 1943. Josef Blösche na zdjęciu pierwszy z prawej
Fotografia z raportu Stroopa. Josef Blösche został rozpoznany jako żołnierz z pistoletem maszynowym

Josef Blösche (ur. 5 lutego 1912 w Frýdlant, zm. 29 lipca 1969 w Lipsku) – niemiecki zbrodniarz wojenny, służący w SS w stopniu Rottenführera[1].

Josef Blösche był Niemcem sudeckim, członkiem NSDAP. Od połowy grudnia 1939 r. służył w policji granicznej, automatycznie zostając pracownikiem Gestapo.

W 1941 roku rozpoczął służbę w SD w getcie warszawskim, gdzie odpowiadał za utrzymanie porządku na drewnianej kładce[1] (przeprowadzonej nad ulicą Chłodną wzdłuż Żelaznej), łączącej tzw. duże i małe getto. Szybko zasłynął z okrucieństwa – potrafił zastrzelić kogoś tylko dlatego, że ten odważył się spojrzeć mu w twarz. Często również uczestniczył w gwałtach na kobietach[1], a zgwałcone kobiety zabijał[2]. Okrucieństwu zawdzięczał przydomek – jakim określali go mieszkańcy getta – Frankenstein[1][2]. Za poświęcenie w stłumieniu powstania w getcie warszawskim otrzymał Krzyż Żelazny II klasy[3].

We wrześniu 1943 r. został ranny w Warszawie. Brał udział w stłumieniu powstania warszawskiego[3] – udało mu się zbiec z obleganego przez powstańców gmachu policji. Następnie uczestniczył w walce z partyzantką na Słowacji.

W kwietniu 1945 r. podjął nieudaną próbę ucieczki na Zachód. Rosjanie po schwytaniu wywieźli go do ZSRR, a w 1946 r. wydali Czechosłowacji. Pracował w kopalni, gdzie kilka dni po przybyciu uległ ciężkiemu wypadkowi i jako niezdolny do pracy został zwolniony[4].

Po zwolnieniu z pracy w kopalni Josef Blösche ukrywał się w Turyngii w NRD[1], mieszkając wraz z wysiedloną wcześniej matką, współpracował ze Stasi. Zatrzymany 11 stycznia 1967 r., po wystosowaniu przez zachodnioniemiecką prokuraturę wniosku o ekstradycję[4], natychmiast przyznał się do udziału w dwóch egzekucjach. W czasie procesu przyznał, że podczas jednej z egzekucji na podwórku jednego z budynków zamordowano ok. 600 osób. Wyliczył to na podstawie kilkunastometrowej i do jego ramion wysokiej sterty ciał zabitych. W tej jednej egzekucji zabił około 75 osób.

W kwietniu 1969 r., na procesie w Erfurcie, Blösche został uznany winnym zbrodni wojennych, m.in. udziału w deportacji ponad 300 000 Żydów, zastrzeleniu co najmniej 2000 osób[4] w tym udziału w egzekucji ponad 1000 Żydów na dziedzińcu kompleksu budynków 19 kwietnia 1943[3]. Sąd wymierzył mu karę śmierci, która została wykonana[1].

Odniesienia w kulturze[edytuj]

W 2003 roku Heribert Schwan i Helgard Heindrichs opublikowali książkę o Josefie Blösche, Der SS-Mann – Josef Blösche – Leben und Sterben eines Mörders (Monachium, 2003). Ponadto Schwan, w tym samym roku i pod tym samym tytułem, zrealizował film dokumentalny przedstawiający sylwetkę Blösche[4].

Przypisy

  1. a b c d e f Josef Blösche (1912–1969) (ang.). jewishvirtuallibrary.org. [dostęp 2017-05-06].
  2. a b Cezary Gmyz: Seksualne niewolnice III Rzeszy. wprost.pl, 2007-04-22. [dostęp 2017-05-06].
  3. a b c A famous Holocaust Photo (ang.). deathcamps.org, 2006-07-06. [dostęp 2017-05-06].
  4. a b c d Heribert Schwan: Der SS-Mann. Josef Blösche – Leben und Sterben eines Mörders (niem.). heribert-schwan.de. [dostęp 2017-05-06].