Josef Lenzel

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Josef Lenzel
prezbiter, proboszcz
Kraj działania Rzesza Niemiecka
III Rzesza
Data i miejsce urodzenia 21 kwietnia 1890
Wrocław
Data i miejsce śmierci 3 lipca 1942
KL Dachau
Proboszcz parafii św. Marii Magdaleny w Berlinie Niederschönhausen
Okres sprawowania 1930-1942
Wyznanie katolicyzm
Kościół rzymskokatolicki
Inkardynacja diecezja wrocławska
diecezja berlińska
Prezbiterat 3 czerwca 1915

Josef Lenzel (ur. 21 kwietnia 1890 we Wrocławiu, zm. 3 lipca 1942 w KL Dachau) – niemiecki ksiądz rzymskokatolicki, przeciwnik narodowego socjalizmu. Bronił praw i godności maltretowanych polskich robotników przymusowych, za co został zamęczony w niemieckim obozie koncentracyjnym.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1911 rozpoczął studia teologiczne w Uniwersytecie Wrocławskim. 3 czerwca 1915 przyjął święcenia kapłańskie w katedrze wrocławskiej. Zaraz po wyświęceniu został wikarym w Wołowie, a od 1916 był wikarym w Berlinie-Pankow. W 1929 został rektorem, a w 1930 tytularnym proboszczem parafii św. Marii Magdalena w Berlinie-Niederschönhausen.

Akt zgonu Josefa Lenzela podczas więźnia w nazistowskim obozie koncentracyjnym Dachau. Zgłoszona przyczyna śmierci: „Niewydolność serca i krążenia spowodowana katarem jelit”

Podczas II wojny światowej w swojej parafii był duszpasterzem polskich robotników przymusowych, jednak charakter pomocy i troska, jaką im okazywał kapłan, zwróciła uwagę miejscowych władz nazistowskich. 7 stycznia 1942 podczas przygotowań do nabożeństwa dla Polaków został aresztowany przez Gestapo i wysłany do niemieckiego obozu koncentracyjnego KL Dachau. Tam 3 lipca 1942 na skutek okrutnego traktowania i wyczerpania organizmu zmarł[1].

Upamiętnienie[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]