Josef Serczuk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Josef Serczuk
יוסף סרצ'וק
Jożik
Ilustracja
Bracia Serczuk, Dawid (po lewej) i Josef (po prawej) w mundurach komunistycznej bezpieki w czasach stalinowskich
Data i miejsce urodzenia 1919
Chełm
Data i miejsce śmierci 6 listopada 1993
Tel Awiw, Izrael
Przebieg służby
Lata służby od ok. 1942
Siły zbrojne żydowska partyzantka
Ludowe Wojsko Polskie

Josef Serczuk, Józef Sierczuk (hebr. יוסף סרצ'וק) ps. Jożik (ur. w 1919 w Chełmie, zm. 6 listopada 1993 w Tel Awiwie) – dowódca grupy żydowskich partyzantów działających wokół Lublina w czasie niemieckiej okupacji.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Po śmierci rodziców i pozostałych członków rodziny zabitych w gettcie w 1941 Serczuk wraz z bratem Dawidem został wywieziony do Sobiboru. Po jednym dniu w obozie uciekł z bratem do najbliższego lasu i razem z innymi ocalałymi utworzył trzon grupy partyzanckiej. W czasie wojny do grupy dołączali Żydzi zbiegli z pobliskich gett i z Sobiboru. Wśród nich był powojenny pisarz Dow Freiberg (1927–2008)[1].

Zmarł 6 listopada 1993 w Tel Awiwie w wieku 74 lat.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Dov Freiberg: To Survive Sobibor. Gefen Publishing House, 2007, s. 301–377, 319–322. ISBN 965-229-388-1.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]