Joseph H. Taylor Jr

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Joseph Hooton Taylor Jr
Joseph Taylor z żoną Mariettą, 1993
Joseph Taylor z żoną Mariettą, 1993
Data i miejsce urodzenia 29 marca 1941
 Stany Zjednoczone, Filadelfia
Zawód emerytowany profesor (2006)
Edukacja Harvard University

Joseph Hooton Taylor Jr (ur. 29 marca 1941 w Filadelfii) – amerykański astrofizyk, laureat Nagrody Nobla w dziedzinie fizyki.

W 1993 roku wraz z Russellem A. Hulse'm otrzymał Nagrodę Nobla w dziedzinie fizyki za odkrycie nowego typu pulsarów, które otworzyło nowe możliwości badania grawitacji[1].

Taylor uczęszczał do Moorestown Friends School w Moorestown (New Jersey). Był już wtedy biegły w matematyce. Bakalaureat (B.A.) z fizyki otrzymał na Haverford College w roku 1963, a doktorat (Ph.D.) z astronomii na Harvard University w roku 1968. Po krótkiej pracy na Harvardzie Taylor przeszedł do University of Massachusetts, gdzie uzyskał profesurę i kierownicze stanowisko w Five College Radio Astronomy Observatory. W czasie gdy Taylor kończył doktorat, Jocelyn Bell odkryła pierwszego pulsara za pomocą radioteleskopu w okolicach Cambridge w Wielkiej Brytanii.

Taylor przeniósł się do National Radio Astronomy Observatory w Green Bank (West Virginia) i uczestniczył w odkryciu pierwszych pulsarów dokonanych poza Cambridge. Od tego czasu pracował nad wszystkimi danymi astrofizycznymi dotyczącymi pulsarów. W 1974 Hulse i Taylor odkryli pierwszego pulsara w układzie podwójnym (PSR B1913+16).

Orbita tego układu podwójnego ulega powolnemu ścieśnieniu na skutek utraty energii emitowanej jako fale grawitacyjne, co sprawia, że okres obiegu nieco się zmniejsza. Efekt ścieśnienia jest ściśle opisany Ogólną Teorią Względności Einsteina. Przez ponad 30 lat Taylor i współpracownicy mierzyli ten okres, porównując go z wynikiem teoretycznym; zgadzał się on z dokładnością lepszą niż 1%. To było pierwsze potwierdzenie istnienia fal grawitacyjnych. Późniejsze badania układów podwójnych z pulsarami, jak również inne pomiary niezależne, potwierdziły wyniki otrzymane przez Taylora.

W roku 1980 Taylor przeniósł się na Princeton University, gdzie był profesorem i dziekanem. Przeszedł na emeryturę w roku 2006.

Wyróżnienia i nagrody[2][edytuj | edytuj kod]

Jego imieniem nazwano planetoidę (81859) Joetaylor.

Przypisy

  1. The Nobel Prize in Physics 1993 (ang.). W: Nobelprize.org [on-line]. Nobel Media, 1993. [dostęp 2015-04-27].
  2. Joseph H. Taylor, Jr. (ang.). W: NNDB [on-line]. [dostęp 2015-04-27].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]