Joseph Larmor

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Joseph Larmor
ilustracja
Data i miejsce urodzenia

11 lipca 1857
Magheragall

Data i miejsce śmierci

19 maja 1942
Holywood

Zawód, zajęcie

fizyk

Joseph Larmor (ur. 11 lipca 1857 w Magheragall, zm. 19 maja 1942 w Holywood[1]) – irlandzki fizyk i matematyk.

Prowadził badania w zakresie magnetyzmu, elektrodynamiki, teorii elektronu i struktury atomu. Odkrył precesję orbit elektronowych w atomie, tzw. precesję Larmora. Był profesorem uniwersytetów w Galway i Cambridge oraz członkiem Royal Society w Londynie. Laureat Medalu Copleya.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W latach 1876-83 studiował w St John’s College na Uniwersytecie Cambridge; licencjat otrzymał w roku 1880 z najlepszym wynikiem (ang. Senior Wrangler)[2].

W 1919 roku zapoczątkował teorię dynama magnetohydrodynamicznego, sugerując że pole magnetyczne Słońca powstaje w wyniku ruchu wirowego substancji przewodzącej prąd elektryczny (plazmy), podobnie jak pole magnetyczne wytwarza obracająca się tarcza w dysku Faradaya.

Larmor został uhonorowany wieloma wyróżnieniami za swój wkład w rozwój fizyki i matematyki. W 1914 roku dostał De Morgan Medal, nagrodę za osiągnięcia w dziedzinie matematyki, przyznawaną przez The London Mathematical Society.[3] W 1915 roku otrzymał Royal Medal[4], zaś w 1921 roku Medal Copleya, nagrody naukowe przyznawane przez Royal Society w Londynie.[5]

W latach 1911-1922 zasiadał w brytyjskim parlamencie z okręgu wyborczego Cambridge University. Posiadał tytuł szlachecki Sir.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Larmor Joseph, [w:] Encyklopedia PWN [online] [dostęp 2021-10-14].
  2. ACAD ↓.
  3. List of LMS prize winners | London Mathematical Society, www.lms.ac.uk [dostęp 2017-11-24] (ang.).
  4. Royal Medals | Royal Society, royalsociety.org [dostęp 2017-11-24] (ang.).
  5. Copley Medal | Royal Society, royalsociety.org [dostęp 2017-11-24] (ang.).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Larmor, Joseph (ang.). A Cambridge Alumni Database. [dostęp 2016-11-15].
  • Encyklopedia PWN, Tom 2, Warszawa 1991, s. 278.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]