jota Cancri

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
jota Cancri A/B
ι1,2 Cnc
Zdjęcie układu (Jeffrey Fischer)
Zdjęcie układu (Jeffrey Fischer)
Dane obserwacyjne (J2000.0)
Gwiazdozbiór Rak
Rektascensja 08h 46m 41,820s
Deklinacja +28° 45′ 35,62″
Paralaksa (π) 0,00985 ± 0,00061[1]
Odległość 331 ± 22 ly
101,5 ± 6,7 pc
Wielkość obserwowana 4,028[1]m
Ruch własny (RA) −21,58 ± 0,75[1] mas/rok
Ruch własny (DEC) −45,69 ± 0,56[1] mas/rok
Prędkość radialna 15,74 ± 0,13[1] km/s
Charakterystyka fizyczna
Rodzaj gwiazdy żółty olbrzym / karzeł
Typ widmowy G8IIIa_Ba0.2[1] / A2V[2]
Masa 3,5 M / 1,9 M[3]
Jasność 215 L / 16[3] L
Wiek ~260 mln lat[3]
Temperatura 5000 K / 8800[3] K
Alternatywne oznaczenia
Oznaczenie Flamsteeda: 48 Cancri
2MASS: J08464184+2845356 / J08463998+2845542
Bonner Durchmusterung: BD +29°1824 / BD+29°1823
Fundamentalny katalog gwiazd: FK5 328 / —
Boss General Catalogue: GC 12083 / GC 12080
Katalog Henry’ego Drapera: HD 74739 / HD 74738
Katalog Hipparcosa: HIP 43103 / HIP 43100
Katalog Jasnych Gwiazd: HR 3475 / HR 3474
SAO Star Catalog: SAO 80416 / SAO 80415
ADS 6988, CCDM 08467+2846

jota Cancri (ι Cnc) – gwiazda podwójna w gwiazdozbiorze Raka. Oddalona jest o około 331 lat świetlnych od Ziemi.

Charakterystyka[edytuj]

Główny składnik układu, jota Cancri A, to żółty olbrzym należący do typu widmowego G o jasności obserwowanej równej 4,028m[1]. Jej kompan, jota Cancri B, to biała gwiazda ciągu głównego (karzeł) należąca do typu widmowego A, o jasności obserwowanej 6,57m[1]. Pomiar paralaksy obu gwiazd może sugerować, że znajdują się one w różnych odległościach (A: 331 ± 22 ly[1], B: 279 ± 85 ly[2]), ale wartości te obarczone są dużą niepewnością. Gwiazdy łączy ruch własny po niebie i w ciągu stulecia obserwacji nie zmieniły istotnie wzajemnego położenia, co świadczy że są powiązane grawitacyjnie. W przestrzeni dzieli je odległość co najmniej 2800 au, a obrót wokół wspólnego środka masy zajmuje co najmniej 65 tysięcy lat[3].

Te dwie gwiazdy oddalone są od siebie o 30,4 sekundy kątowej na niebie[4] i można je rozróżnić za pomocą małego teleskopu[3]. Stanowią atrakcyjny obiekt obserwacji dla amatorów astronomii, gdyż kontrast sprawia, że wydają się być barwy błękitnej i bladopomarańczowej. Gołym okiem gwiazd nie da się rozdzielić i wydają się jedną; łączna jasność układu przekracza nieznacznie jasność delta Cancri, w rzeczywistości drugiej co do jasności gwiazdy gwiazdozbioru[3].

Zobacz też[edytuj]

Przypisy[edytuj]

  1. a b c d e f g h i Jota Cancri w bazie SIMBAD (ang.)
  2. a b jota Cancri B w bazie SIMBAD (ang.)
  3. a b c d e f g Jim Kaler: Iota Cancri (ang.). STARS. [dostęp 2016-11-12].
  4. iota Cancri (ang.). Alcyone ephemeris. [dostęp 2016-11-12].