Francisco Lombardo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Juan Francisco Lombardo)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Francisco Lombardo
Ilustracja
Pełne imię i nazwisko Juan Francisco Lombardo
Data i miejsce urodzenia 11 czerwca 1925
Mendoza
Wzrost 167 cm
Pozycja prawy obrońca
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
?–1951 Newell’s Old Boys Rosario
1952–1960 Boca Juniors 196 (1)
1960 River Plate 9 (0)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1952–1959  Argentyna 37 (0)

Juan Francisco Lombardo (ur. 11 czerwca 1925[1], zm. 24 maja 2012[2]) – argentyński piłkarz, prawy obrońca. Wzrost 167 cm, waga 69 kg. W prasie i literaturze występuje na ogół tylko z drugim imieniem – czyli jako Francisco Lombardo.

Urodzony w Mendozie Lombardo rozpoczął karierę w klubie Newell’s Old Boys Rosario, skąd w 1952 przeniósł się do Boca Juniors. W Boca rozegrał łącznie 196 meczów i zdobył tylko jedną bramkę – w zremisowanym 2:2 w 1952 roku meczu z Platense Buenos Aires.

Będąc graczem Boca Juniors wziął udział w turnieju Copa América 1955, gdzie Argentyna zdobyła mistrzostwo Ameryki Południowej. Lombardo zagrał we wszystkich pięciu meczach – z Paragwajem, Ekwadorem, Peru, Urugwajem i Chile.

Rok później wystąpił w turnieju Copa América 1956, gdzie Argentyna została wicemistrzem Ameryki Południowej. Także i tym razem zagrał we wszystkich pięciu meczach – z Peru, Chile, Paragwajem, Brazylią i Urugwajem. Zabrakło go jednak na turnieju Copa América 1957, gdzie reprezentacja Argentyny zwyciężyła w stylu, który zachwycił obserwatorów.

Jako piłkarz klubu Boca Juniors wziął udział w finałach mistrzostw świata w 1958 roku, gdzie Argentyna odpadła już w fazie grupowej. Lombardo zagrał we wszystkich trzech meczach – z Niemcami, Irlandią Północną i Czechosłowacją.

Fatalny występ na mistrzostwach świata Argentyna powetowała sobie rok później, zdobywając kolejny tytuł mistrza Ameryki Południowej podczas rozegranego u siebie turnieju Copa América 1959. Lombardo zagrał w pięciu spotkaniach – z Boliwią, Peru, Chile, Urugwajem i Brazylią.

Jeszcze w tym samym roku zorganizowano w Ekwadorze kolejny turniej Copa América 1959, gdzie Argentyna została wicemistrzem Ameryki Południowej. Lombardo zagrał tylko w jednym meczu – z Paragwajem.

W 1960 roku Lombardo przeniósł się do głównego rywala Boca Juniors – River Plate. W nowym klubie po rozegraniu 9 meczów zakończył karierę.

W latach 1952-1959 Lombardo rozegrał w reprezentacji Argentyny 37 meczów[3]. Grający z charakterystycznym czarnym wąsikiem, kędzierzawy Lombardo, pomimo tego, że był krępy i niski, uchodzi za najlepszego prawego obrońcę świata w latach 50. Potrafił instynktownie przewidzieć zamiary rywala, dzięki czemu przechwytywał mnóstwo podań, po czym natychmiast uruchamiał napastników swoje drużyny. Nierzadko i sam ruszał do ataku[4].

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

Sezon Drużyna Tytuł
1954 Argentyna Boca Juniors Mistrz Argentyny
1955 Argentyna Argentyna Mistrz Ameryki Południowej
1959 Argentyna Argentyna Mistrz Ameryki Południowej

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. według encyklopedii FUJI 27 sierpnia 1925
  2. Murió una gloria del fútbol argentino: el Pancho Lombardo, www.diariouno.com.ar [dostęp 2017-11-24] (hiszp.).
  3. Argentina – Record International Players
  4. encyklopedia FUJI, tom 13

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]