Juan Jesus

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Juan Jesus
Ilustracja
Imię i nazwisko Juan Guilherme Nunes Jesus
Data i miejsce urodzenia 10 czerwca 1991
Belo Horizonte, Brazylia
Pozycja obrońca
Wzrost 185 cm
Informacje klubowe
Obecny klub Roma
Numer 5
Kariera juniorska
2007–2010 Internacional
Kariera seniorska[a]
Lata Klub M (G)
2010–2012
2012–2017
2016–2017
2017–
Internacional
Inter Mediolan
Roma (wyp.)
Roma
25 (0)
110 (1)
20 (0)
21 (0)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja M (G)
2009–2011
2012
2012–2013
 Brazylia U-20
 Brazylia U-23
 Brazylia
17 (0)
6 (0)
4 (0)
  1. Mecze i gole w lidze akt. 22 sierpnia 2017.

Juan Guilherme Nunes Jesus (ur. 10 czerwca 1991 w Belo Horizonte) – brazylijski piłkarz występujący na pozycji obrońcy we włoskim klubie AS Roma. Były reprezentant Brazylii.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Internacional[edytuj | edytuj kod]

Pierwszy kontakt z piłką miał w wieku 5-6 lat. W późniejszym czasie dzięki ojcu trafił do szkółki piłkarskiej. Swoją przygodę z futbolem łączył z uprawianiem futsalu. W wieku 11 lat trafił do klubu Minas Gerais, gdzie występował przez 4 lata. Początkowo występował jako napastnik, by z czasem coraz bardziej się cofać i przez pozycję pomocnika i później lewego obrońcy wylądować na stoperze[1]. W 2007 r. dołączył do drużyn młodzieżowych Sport Club Internacional. W pierwszej drużynie zadebiutował 12 marca 2010 r. w meczu Pucharu Wyzwolicieli z Deportivo Quito[2]. Pierwszy sezon zakończył zdobyciem Pucharu Wyzwolicieli 2010 oraz wicemistrzostwa Brazylii. Jego dobre występy spowodowały, iż został okrzyknięty "nowym Lucio". 16 grudnia 2011 65% praw do karty zawodnika zostało sprzedane za 2.6 mln euro Giuliano Bertolucciemu w ramach spłaty długu powstałego w wyniku podpisania kontraktu z Oscarem, którego jest agentem. W barwach Internacionalu wystąpił w 25 spotkaniach ligowych.

Inter[edytuj | edytuj kod]

30 stycznia 2012 został zakupiony przez Inter Mediolan za 4 mln euro[3]. Wybrał ten klub, a nie też zabiegające o niego SSC Napoli, z powodu obecności w nim jego rodaków[4]. Na początku swej przygody z Interem został włączony do drużyny Inter Mediolan Primavera z którą zdobył Mistrzostwo Włoch. Pierwszy mecz w barwach pierwszego zespołu zaliczył 13 maja 2012, gdy zmienił w 90 minucie Diego Milito w przegranym 1:3 meczu 38 kolejki Serie A z Lazio. W sierpniu odrzucił ofertę przenosin do Bologny. Od początku sezonu 2012/2013 wywalczył sobie pewne miejsce w wyjściowym składzie Interu jako grający najbardziej z lewej ze środkowych obrońców. 23 sierpnia zadebiutował w europejskich pucharach w meczu eliminacyjnym do Ligi Europy z FC Vaslui. 19 maja 2013 zdobył pierwszą bramkę dla Interu w ostatniej kolejce Serie A w meczu z Udinese Calcio. 30 czerwca 2016 został wypożyczony z opcją wykupu z Interu Mediolan do AS Romy.

AS Roma[edytuj | edytuj kod]

1 lipca 2017 AS Roma postanowiła wykupić go za 8 mln €.

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

Był członkiem brazylijskich drużyn młodzieżowych U-18 i U-19. W 2010 otrzymał pierwsze powołanie od Neya Franco do zespołu U-20 przygotowującego się do Mistrzostw Ameryki Południowej U-20 w 2011 r. W zakończonym zwycięstwem turnieju rozegrał wszystkie 7 z 9 spotkań. Dzięki tryumfowi w tym samym roku Brazylijczyk wziął udział w Mistrzostwach Świata U-20, które również wygrali młodzi Canarinhos. W turnieju zagrał w 6 meczach partnerując na środku obrony Brunowi Uviniemu. 11 maja 2012 został powołany przez Mano Menezesa do pierwszej reprezentacji w której zadebiutował 26 maja meczem z Danią (3:1)[5]. Zagrał także w kolejnych spotkaniach z USA (30 czerwca), Meksykiem (3 lipca) i Argentyną (9 lipca)[6]. 10 lipca otrzymał powołanie do drużyny U-23. Z olimpijską reprezentacją Brazylii wywalczył w Londynie na Igrzyskach Olimpijskich srebrny medal będąc jej podstawowym graczem.

Styl gry[edytuj | edytuj kod]

Jest silny i szybki. Posiada umiejętność bardzo dobrej gry w powietrzu[7].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Imię swe otrzymał po bohaterze książki "Don Juan". Ma starszego brata. Wyprowadził się z domu mając 14 lat. Jest żonaty od stycznia 2010 r. z Caroline. W wolnym czasie lubi grać na Playstation, pójść do kina lub zagrać w tenisa. Podziwia grę Rafaela Nadala[8]. Jego idolami są Lúcio i Juan[9].

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

Klubowe
Reprezentacyjne

Statystyki[edytuj | edytuj kod]

Klubowe[edytuj | edytuj kod]

Klub Sezon Liga Puchar kraju Puchary kontynentalne Razem
Mecze Gole Asysty Mecze Gole Asysty Mecze Gole Asysty Mecze Gole Asysty
Internacional Porto Alegre 2010 7+10[10] 0 0 0 0 0 1 0 0 8+10 0 0
2011 18+6 0 0 0 0 0 0 0 0 18+6 0 0
Razem 25+16 0 0 0 0 0 1 0 0 26+16 0 0
Inter Mediolan 2011/2012 1 0 0 0 0 0 0 0 0 1 0 0
2012/2013 31 1 1 9 0 0 4 0 1 44 1 2
2013/2014 3 0 0 1 0 0 0 0 0 4 0 0
Razem 35 1 1 10 0 0 4 0 1 49 1 2
Łącznie 60+16 1 2 9 0 0 5 0 1 75+16 1 2

Reprezentacyjne[edytuj | edytuj kod]

Data Miejsce Rezultat Przeciwnik Gole Rozgrywki Czas gry
1 26 maja 2012 Imtech Arena, Hamburg, Niemcy 3–1  Dania 0 mecz towarzyski 90
2 30 maja 2012 MetLife Stadium East Rutherford, USA 4–1  Stany Zjednoczone 0 mecz towarzyski 90
3 3 czerwca 2012 Cowboys Stadium, Arlington, USA 0–2  Meksyk 0 mecz towarzyski 90
4 9 czerwca 2012 MetLife Stadium East Rutherford, USA 3–4  Argentyna 0 mecz towarzyski 90

Brazylia U-23

Data Miejsce Rezultat Przeciwnik Gole Rozgrywki
1. 20 lipca 2012 Riverside Stadium, Middlesbrough, Anglia 2–0  Wielka Brytania 0 mecz towarzyski
2. 26 lipca 2012 Millennium Stadium, Cardiff, Walia 3–2  Egipt 0 IO Londyn 2012
3. 29 lipca 2012 Old Trafford, Manchester, Anglia 3–1  Białoruś 0 IO Londyn 2012
4. 1 sierpnia 2012 St James’ Park, Newcastle, Anglia 3–0  Nowa Zelandia 0 IO Londyn 2012
5. 4 sierpnia 2012 St James’ Park, Newcastle, Anglia 3–2  Honduras 0 IO Londyn 2012
6. 7 sierpnia 2012 Old Trafford, Manchester, Anglia 3–0  Korea Południowa 0 IO Londyn 2012
7. 11 sierpnia 2012 Wembley, Londyn, Anglia 1–2  Meksyk 0 IO Londyn 2012

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]