Juana de Ibarbourou

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Juana de Ibarbourou (ur. 8 marca 1892[a] w Melo, zm. w lipcu 1979 w Montevideo)[1][2]urugwajska poetka.

Była samoukiem, w 1918 wraz z rodziną przeniosła się do Montevideo. Pisała wiersze głównie na temat miłości i przyrody, bogate w zmysłowe opisy i wyrażane prostym językiem. Jej wczesna twórczość, m.in. zbiory Las lenguas de diamente (1919), Raíz salvaje (1922), była pełna szczerości i bezpośredniości, w późniejszej (zbiór Romances del destino z 1954) przeważały motywy smutku i mistycyzmu.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Część źródeł podaje rok 1985

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Fernanda González: Museo Histórico Nacional - Biografía de Juana de Ibarbourou (hiszp.). museohistorico.gub.uy, 2015-03-19. [dostęp 2016-12-22].
  2. Biografia de Juana de Ibarbourou (hiszp.). biografiasyvidas.com. [dostęp 2016-12-22].