Julia (księżyc)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy księżyca. Zobacz też: Julietta – planetoida o numerze katalogowym 1285.
Julia
Ilustracja
Zdjęcie Julii, wykonane przez sondę Voyager 2
Planeta Uran
Odkrywca Stephen Synnott, Voyager Imaging Team
Data odkrycia 3 stycznia 1986
Tymczasowe oznaczenie S/1986 U2
Charakterystyka orbity
Półoś wielka 64 400 km[1]
Mimośród 0,0007[1]
Okres obiegu 0,493 d[1]
Nachylenie do płaszczyzny równika planety 0,065°[1]
Długość węzła wstępującego 200,155°[1]
Argument perycentrum 223,819°[1]
Anomalia średnia 244,696°[1]
Własności fizyczne
Wymiary 150 × 74 × 74 km
Powierzchnia ~35 000 km²
Objętość ~632 000 km³
Masa 8,2 × 1017 kg
Średnia gęstość 1,3 g/cm³
Przyspieszenie grawitacyjne na powierzchni 0,016 m/s²
Prędkość ucieczki 40 m/s
Okres obrotu wokół własnej osi synchroniczny
Albedo 0,08
Jasność obserwowana
(z Ziemi)
20,6m
Temperatura powierzchni 64 K

Julia (Uran XI) – jeden z wewnętrznych księżyców Urana. Został odkryty 3 stycznia 1986 roku na zdjęciach przesłanych przez sondę Voyager 2. Nie wiadomo o nim praktycznie nic, oprócz parametrów orbity i rozmiaru.

Nazwa pochodzi od imienia bohaterki sztuki Romeo i Julia Williama Shakespeare’a.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g Planetary Satellite Mean Orbital Parameters (ang.). Jet Propulsion Laboratory, 2011-12-14. [dostęp 2012-10-09].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

  • Juliet (ang.). W: Solar System Exploration [on-line]. NASA. [dostęp 2018-12-25].