Julia (księżyc)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Julia
Ilustracja
Zdjęcie Julii, wykonane przez sondę Voyager 2
Planeta

Uran

Odkrywca

Stephen Synnott, Voyager Imaging Team

Data odkrycia

3 stycznia 1986

Tymczasowe oznaczenie

S/1986 U2

Charakterystyka orbity
Półoś wielka

64 400 km[1]

Mimośród

0,0007[1]

Okres obiegu

0,493 d[1]

Nachylenie do płaszczyzny równika planety

0,065°[1]

Długość węzła wstępującego

200,155°[1]

Argument perycentrum

223,819°[1]

Anomalia średnia

244,696°[1]

Własności fizyczne
Wymiary

150 × 74 × 74 km

Powierzchnia

~35 000 km²

Objętość

~632 000 km³

Masa

8,2 × 1017 kg

Średnia gęstość

1,3 g/cm³

Przyspieszenie grawitacyjne na powierzchni

0,016 m/s²

Prędkość ucieczki

40 m/s

Okres obrotu wokół własnej osi

synchroniczny

Albedo

0,08

Jasność obserwowana
(z Ziemi)

20,6m

Temperatura powierzchni

64 K

Julia (Uran XI) – jeden z wewnętrznych księżyców Urana. Został odkryty 3 stycznia 1986 roku na zdjęciach przesłanych przez sondę Voyager 2. Nie wiadomo o nim praktycznie nic, oprócz parametrów orbity i rozmiaru.

Nazwa pochodzi od imienia bohaterki sztuki Romeo i Julia Williama Shakespeare’a.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g Planetary Satellite Mean Orbital Parameters. Jet Propulsion Laboratory, 2011-12-14. [dostęp 2012-10-09]. (ang.).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

  • Juliet. [w:] Solar System Exploration [on-line]. NASA. [dostęp 2018-12-25]. (ang.).