Julia Taubitz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Julia Taubitz
Ilustracja
Julia Taubitz w 2018 roku
Data i miejsce urodzenia 1 marca 1996
Annaberg-Buchholz, Niemcy
Klub WSC Erzgebirge Oberwiesenthal[1]
Wzrost 175 cm[1]
Debiut w PŚ 28 listopada 2015, Igls (18. miejsce)
Pierwsze punkty w PŚ 28 listopada 2015, Igls (18. miejsce)
Pierwsze podium w PŚ 18 lutego 2017, Pjongczang (3. miejsce)
Pierwsze zwycięstwo w PŚ 8 grudnia 2018, Calgary
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Niemcy
Mistrzostwa świata
złoto Soczi 2020 Sztafeta
złoto Königssee 2021 Sprint
złoto Königssee 2021 Jedynki
srebro Winterberg 2019 Sprint
srebro Winterberg 2019 Jedynki
srebro Soczi 2020 Jedynki
srebro Königssee 2021 Sztafeta
Mistrzostwa Europy
srebro Lillehammer 2020 Jedynki
Mistrzostwa świata juniorów
złoto Winterberg 2016 Jedynki
złoto Winterberg 2016 Sztafeta
brąz Igls 2014 Jedynki
Puchar Świata
FIS Crystal Globe.svg Kryształowa Kula
2019/2020
Silver medal with cup.svg 2. miejsce
2018/2019
Silver medal with cup.svg 2. miejsce
2020/2021

Julia Taubitz (ur. 1 marca 1996 w Annaberg-Buchholz[1]) – niemiecka saneczkarka, jednokrotna zdobywczyni Pucharu Świata, trzykrotna medalistka mistrzostw świata juniorów, medalistka mistrzostw świata i mistrzostw Europy.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Saneczkarstwo uprawia od 2003 roku[1]. W 2013 roku rozpoczęła starty w Pucharze Świata juniorów[2]. Rok później pojawiła się na mistrzostwach świata juniorów w Igls, na których wywalczyła brązowy medal w konkurencji jedynek oraz zajęła 5. miejsce w konkurencji sztafetowej[1][3]. Na przełomie 2014 i 2015 roku wygrała dwa rozgrywane w Whistler oraz Igls konkursy sezonu 2014/2015 Pucharu Świata juniorów, zaś w klasyfikacji generalnej tego sezonu uplasowała się na 2. miejscu[2][4][1].

W 2015 roku wzięła udział w mistrzostwach świata juniorów w Lillehammer, na których była siódma w jedynkach[2]. 28 listopada tego roku miał miejsce jej debiut i zarazem zdobycie pierwszych punktów w Pucharze Świata, kiedy to na rozgrywanych w Igls zawodach sezonu 2015/2016 zajęła 18. miejsce w konkurencji jedynek[2]. W następnym roku pojawiła się na mistrzostwach świata juniorów w Winterbergu, na których zdobyła złote medale w konkurencji jedynek i sztafetowej, na mistrzostwach świata w Königssee, które przyniosły jej 6. miejsce zarówno w jedynkach, jak i w sprincie, a także na mistrzostwach Europy w Altenbergu, na których była szósta w konkurencji jedynek[1].

W 2017 roku wystartowała w mistrzostwach świata do lat 23 w Igls, na których zdobyła srebrny medal, w mistrzostwach świata w Igls, na których zajęła 8. miejsce w jedynkach i 12. w sprincie oraz w mistrzostwach Europy w Königssee, gdzie była ósma w konkurencji jedynek[2][1]. W tym samym roku, 18 lutego zaliczyła pierwsze podium w Pucharze Świata, zdobywając 3. miejsce na rozgrywanych w Pjongczangu zawodach sezonu 2016/2017, na których przegrała jedynie z Rosjanką Tatjaną Iwanową i swoją rodaczką Natalie Geisenberger[5].

W 2018 roku pojawiła się na mistrzostwach Europy w Siguldzie, z których wróciła z jedynkowym 6. miejscem, ponadto 8 grudnia tego roku odniosła pierwsze zwycięstwo w Pucharze Świata, pokonując w konkurencji jedynek na rozgrywanych w Calgary zawodach sezonu 2018/2019 Natalie Geisenberger i Kanadyjkę Kimberley McRae[1][6]. W 2019 roku wzięła udział w mistrzostwach świata w Winterbergu, na których zdobyła srebrny medal w konkurencji sprintu, rozdzielając na podium swoje rodaczki: Natalie Geisenberger i Dajanę Eitberger oraz w konkurencji jedynek, w której uplasowała się za Natalie Geisenberger i przed Amerykanką Emily Sweeney, a także w mistrzostwach Europy w Oberhofie, które przyniosły jej jedynkowe 5. miejsce[7][8][2]. W Pucharze Świata w sezonie 2018/2019 zajęła drugie miejsce za utytułowaną rodaczką Natalie Geisenberger. Podczas mistrzostw świata w Soczi w 2020 roku zdobyła złoty medal w sztafecie, srebrny w jedynkach i była czwarta w sprincie. Na mistrzostwach Europy w Lillehammer zdobyła srebrny medal w jedynkach i była czwarta w sztafecie. Wygrała również klasyfikację generalną Puchar Świata w sezonie 2019/2020 wyprzedzając jedynie o 12 punktów Rosjankę Tatjanę Iwanową.

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Mistrzostwa świata[edytuj | edytuj kod]

Rok Miejsce Jedynki Jedynki-sprint Sztafeta
2016 Königssee 6. 6.
2017 Igls 8. 12.
2019 Winterberg 2. 2.
2020 Soczi 2. 4. 1.
2021 Königssee 1. 1. 2.

Mistrzostwa Europy[edytuj | edytuj kod]

Rok Miejsce Jedynki Sztafeta
2016 Altenberg 6.
2017 Königssee 8.
2018 Sigulda 6.
2019 Oberhof 5.
2020 Lillehammer 2. 4.
2021 Sigulda 4. -

Mistrzostwa świata juniorów[edytuj | edytuj kod]

Rok Miejsce Jedynki Sztafeta
2014 Igls 3. 5.
2015 Lillehammer 7.
2016 Winterberg 1. 1.

Puchar Świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
2015/2016 15.
2016/2017 12.
2017/2018 8.
2018/2019 2.
2019/2020 1.
2020/2021 2.

Miejsca na podium w zawodach Pucharu Świata – indywidualnie[edytuj | edytuj kod]

Lp. Data Miejsce Konkurencja Lokata
1. 18.02.2017 Korea Południowa Pjongczang jedynki 3
2. 20.01.2018 Norwegia Lillehammer jedynki 3
3. 24.11.2018 Austria Igls jedynki 2
4. 25.11.2018 Austria Igls jedynki-sprint 2
5. 01.12.2018 Kanada Whistler jedynki 2
6. 08.12.2018 Kanada Calgary jedynki 1
7. 16.12.2018 Stany Zjednoczone Lake Placid jedynki 3
8. 16.12.2018 Stany Zjednoczone Lake Placid jedynki-sprint 3
9. 05.01.2019 Niemcy Königssee jedynki 1
10. 23.11.2019 Austria Igls jedynki 3[a]
11. 30.11.2019 Stany Zjednoczone Lake Placid jedynki 1
12. 01.12.2019 Stany Zjednoczone Lake Placid jedynki-sprint 1
13. 12.01.2020 Niemcy Altenberg jedynki 1
14. 18.01.2020 Norwegia Lillehammer jedynki 3
15. 25.01.2020 Łotwa Sigulda jedynki 1
16. 26.01.2020 Łotwa Sigulda jedynki-sprint 1
17. 22.02.2020 Niemcy Winterberg jedynki 3
18. 29.02.2020 Niemcy Königssee jedynki 2
19. 29.11.2020 Austria Igls jedynki 1
20. 29.11.2020 Austria Igls jedynki-sprint 1
21. 19.12.2020 Niemcy Winterberg jedynki 1
22. 20.12.2020 Niemcy Winterberg jedynki-sprint 1
23. 03.01.2021 Niemcy Königssee jedynki 1
24. 24.01.2021 Austria Igls jedynki 2
25. 24.01.2021 Austria Igls jedynki-sprint 1
26. 07.02.2021 Szwajcaria Sankt Moritz jedynki 2

Miejsca na podium w zawodach Pucharu Świata – drużynowo[edytuj | edytuj kod]

Lp. Data Miejsce Konkurencja Lokata
1. 08.12.2018 Kanada Calgary sztafeta 1
2. 06.01.2019 Niemcy Königssee sztafeta 1
3. 24.11.2019 Austria Igls sztafeta 3
4. 12.01.2020 Niemcy Altenberg sztafeta 2
5. 29.11.2020 Austria Igls sztafeta 1
6. 03.01.2021 Niemcy Königssee sztafeta 2

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Ex aequo z Jessicą Tiebel.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g h i Julia Taubitz (niem.). bsd-portal.de. [dostęp 2019-01-05].
  2. a b c d e f Luge - Julia Taubitz (ang.). W: Results of a sportsman / sportswoman [on-line]. the-sports.org. [dostęp 2019-01-26].
  3. Result Team Relay (ang.). fil-luge.org. [dostęp 2019-02-18].
  4. Amtsblatt der Stadt Annaberg-Buchholz (niem.). W: Herausragende Leistungen unserer Sportler [on-line]. annaberg-buchholz.de, 2016-03-24. [dostęp 2019-01-05].
  5. Viessmann Luge World Cup 2016/2017; PyeongChang (KOR) 17.02.- 19.02.2017 (ang.). fil-luge.org, 2017-02-18. [dostęp 2019-01-05].
  6. mfu/dpa: Geisenbergers Serie gerissen - Taubitz holt ersten Weltcupsieg (niem.). W: Rodeln [on-line]. spiegel.de, 2018-12-08. [dostęp 2019-01-05].
  7. Rodel-Weltmeisterschaft in Winterberg: Überragender WM-Auftakt der deutschen Rodler (niem.). W: Wintersport [on-line]. sportschau.de, 2019-01-25. [dostęp 2019-01-25].
  8. Rodel-Weltmeisterschaft in Winterberg: Gold für Eggert/Benecken und Geisenberger (niem.). W: Wintersport [on-line]. sportschau.de, 2019-01-26. [dostęp 2019-01-26].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]