Julian Baranowski (archiwista)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy łódzkiego archiwisty. Zobacz też: artykuł o pułkowniku Julianie Baranowskim.
Julian Baranowski
Ilustracja
Julian Baranowski, 2003 r.
Data i miejsce urodzenia 6 marca 1949
Popowo
Data i miejsce śmierci 22 listopada 2009
Łódź
Zawód, zajęcie historyk, archiwista
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Srebrny Krzyż Zasługi Brązowy Krzyż Zasługi Medal 40-lecia Polski Ludowej

Julian Baranowski (ur. 6 marca 1949 w Popowie, zm. 22 listopada 2009 w Łodzi) – polski historyk, archiwista, specjalista w zagadnieniach Litzmannstadt Ghetto.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Maturę uzyskał w 1967 w Liceum Ogólnokształcącym w Kruszwicy, a 18 czerwca 1973 na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu dyplom magistra historii ze specjalnością archiwistyczną.

Od 1973 mieszkał w Łodzi. Od początku pracował w Archiwum Państwowym w Łodzi (ostatnio na stanowisku starszego kustosza). Początkowo specjalizował się w badaniu dziejów administracji państwowej w latach 1914–1945, a następnie, do końca życia, zajmował się martyrologią łodzian w czasie hitlerowskiej okupacji 1939–1945, w szczególności dziejami Żydów zamkniętych w łódzkim getcie. Od roku 1977 był aktywnym współpracownikiem Okręgowej Komisji Badania Zbrodni Hitlerowskich w Łodzi, w latach 1978–1983 członkiem Delegatury Terenowej w Zgierzu OKBZH w Łodzi, a od 1983 roku członkiem Prezydium OKBZH w Łodzi[potrzebny przypis].

Był konsultantem kilku filmów o łódzkim getcie (w tym Fotoamatora Dariusza Jabłońskiego) oraz konsultantem kilku wystaw o tematyce łódzkiego getta i Łodzi m.in. w Muzeum Holocaustu w Waszyngtonie i Muzeum Żydowskim we Frankfurcie.

Zmarł 22 listopada 2009 w Łodzi. Pięć dni później został pochowany na Cmentarzu Komunalnym na Dołach w Łodzi.

Julian Baranowski jest bohaterem filmu zrealizowanego przez Telewizję Łódź.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Żona Bożena, córka Milena.

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Łódzkie getto 1940–1944. Vademecum (tekst i opisy zdjęć dwujęzyczne polskie i angielskie); Łódź, 1999, ​ISBN 83-904646-8-3
  • Obóz cygański w Łodzi 1941–1942

Był współautorem kilkunastu publikacji, m.in.

  • Archiwum Państwowe w Łodzi, Inwentarz akt 1939–1944 Przełożonego Starszeństwa Żydów w Getcie Łódzkim; Łódź, 2009
  • Żydzi wiedeńscy w getcie łódzkim 1941–1944. Wiener Juden im Getto Lodz 1941–1944; Łódź, 2004
  • Letzte Tage Die Łódźer Getto – Chronik Juni/Juli 1944; Gottingen, 2004
  • Łęczyca. Monografia miasta do 1990 r., pod red. Ryszarda Rosina; Łęczyca, 2001
  • Kronika łódzkiego getta

W latach 1999–2009 pracował nad pełnym polskim i niemieckim wydaniem Kroniki łódzkiego getta, której 5 tomów ukazało się drukiem w 2009. Pierwsze egzemplarze zaprezentowano na uroczystości 65. rocznicy likwidacji Litzmannstadt Getto 28 sierpnia 2009 roku w Instytucie Historii Uniwersytetu Łódzkiego.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]