Julian Dadlez

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Julian Paweł Dadlez
podpułkownik piechoty podpułkownik piechoty
Data i miejsce urodzenia 20 kwietnia 1893
Rawa Ruska
Data i miejsce śmierci 1 czerwca 1979
Olsztyn
Przebieg służby
Siły zbrojne Wappen Kaisertum Österreich 1815 (Klein).png Armia Austro-Węgier
Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Orzeł LWP.jpg ludowe Wojsko Polskie
Jednostki 40 Pułk Piechoty Dzieci Lwowskich
5 Dywizja Piechoty
70 Pułk Piechoty
37 Łęczycki Pułk Piechoty
PKU Rawa Ruska
KRU Rawa Ruska
RKU Warszawa Praga
Stanowiska zastępca dowódcy pułku
komendant PKU
komendant KRU
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka
I wojna światowa
kampania wrześniowa
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Walecznych (1920-1941) Złoty Krzyż Zasługi Odznaka 1000-lecia Państwa Polskiego
Odznaka „Zasłużony dla Warmii i Mazur” (srebrna)

Julian Paweł Dadlez (ur. 20 kwietnia 1893 w Rawie Ruskiej, zm. 1 czerwca 1979 w Olsztynie) – polski malarz, podpułkownik piechoty Wojska Polskiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 20 kwietnia 1893 w Rawie Ruskiej. Ukończył Państwowe Gimnazjum w Rawie Ruskiej. Przez okres dwóch lat studiował na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Lwowskiego. Kształcił się w Szkole Malarstwa Stanisława Batowskiego Kaczora. Podjął studia malarskie w Akademii Sztuk Plastycznych w Krakowie, których prowadzenie przerwał wybuch I wojny światowej.

Po zakończeniu I wojny światowej i odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego w stopniu porucznika jako były oficer c. i k. armii[1]. Brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej. Został awansowany do stopnia kapitana piechoty ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919[2], a następnie do stopnia majora piechoty ze starszeństwem z dniem 15 sierpnia 1924[3][4]. W 20. pozostawał oficerem 40 pułku piechoty (garnizon Lwów)[5], w w 1924 jako oficer nadetatowy tej jednostki pełnił funkcję I oficera sztabu 5 Dywizji Piechoty we Lwowie[6]. W 1928 służył w 70 pułku piechoty[7]. Tam współpracował z Garnizonowym Kołem Towarzystwa Wiedzy Wojskowej, w ramach którego wygłosił odczyt[8]. 23 grudnia 1929 roku został przeniesiony z dowództwa 17 Dywizji Piechoty w Gnieźnie do 82 Syberyjskiego pułku piechoty w Brześciu na stanowisko dowódcy batalionu[9]. 14 grudnia 1931 roku został mianowany podpułkownikiem ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1932 roku i 15. lokatą w korpusie oficerów piechoty[10]. 23 marca 1932 roku został przeniesiony do 37 pułku piechoty w Kutnie na stanowisko zastępcy dowódcy pułku[11][12]. W 1937 roku został przeniesiony do Powiatowej Komendy Uzupełnień Rawa Ruska na stanowisko komendanta. 1 września 1938 roku dowodzona przez niego jednostka została przemianowana na Komendę Rejonu Uzupełnień Rawa Ruska, a zajmowane przez niego stanowisko otrzymało nazwę „komendant rejonu uzupełnień”.

Po wybuchu II wojny światowej 1939 brał udział w kampanii wrześniowej 1939. Od 1944 do 1946 był oficerem ludowego Wojska Polskiego. Został pierwszym komendantem RKU Warszawa Praga[13].

Po wojnie w 1946 mieszkał na Warmii nad jeziorem Dadaj, a od 1952 w Olsztynie. Skoncentrował się na malarstwie. Był pejzażystą, portrecistą. Jego prace były prezentowane na wystawach zbiorowych lokalnych, krajowych i indywidualnych. Był także scenografem teatralnym. Wykonał dekoracje do spektaklu Stary kawaler autorstwa Józefa Korzeniowski w reżyserii Stanisława Milskiego w Teatrze im. Stefana Jaracza w Olsztynie z 12 września 1951[14]. Od 1958 do 1964 był kierownikiem Biura Wystaw Artystycznych, od 1957 do 1967 pełnił funkcję sekretarza, a następnie prezesa oddziału okręgowego Związku Polskich Artystów Plastyków w Olsztynie. Została wydana publikacja pt. Julian Dadlez: malarstwo. Wystawa jubileuszowa w 80-lecie urodzin, Olsztyn maj 1973 r.[15]

Zmarł 1 czerwca 1979 w Olsztynie. Został pochowany na Cmentarzu Komunalnym w Olsztynie.

Jego rodzeństwem byli: Józef, Michał (1895-1965, żołnierz, polonista), Ola (po mężu Stasiniewicz), Paulina (przewodnicząca koła TSL w Rawie Ruskiej[16] po mężu Stasiniewicz). W Rawie Ruskiej żył także nauczyciel i działacz oświatowy dr Julian Dadlez[17][18], były oficer c. i k. armii z tytułem doktora[19].

W Olsztynie została ustanowiona ulica Juliana Dadleza[20].

Ordery, odznaczenia i odznaki[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Wykaz oficerów, którzy nadesłali swe karty kwalifikacyjne, do Wydziału prac przygotowawczych, dla Komisji Weryfikacyjnej przy Departamencie Personalnym Ministerstwa Spraw Wojskowych. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1922, s. 20.
  2. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 409.
  3. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 351.
  4. Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 176.
  5. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 242.
  6. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 67, 224.
  7. Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 123.
  8. Wiadomości potoczne. „Lech. Gazeta Gnieźnieńska”, s. 5, Nr 75 z 30 marca 1928. 
  9. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 20 z 23 grudnia 1929 roku, s. 382.
  10. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 15 grudnia 1931 roku, s. 397.
  11. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 6 z 23 marca 1932 roku, s. 232, 265, tu sprostowano datę urodzenia.
  12. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 25, 567.
  13. WKU Warszawa Praga. warszawapraga.wku.wp.mil.pl. [dostęp 2016-05-25].
  14. Julian Dadlez. encyklopediateatru.pl. [dostęp 2016-05-25].
  15. Julian Dadlez: malarstwo. Wystawa jubileuszowa w 80-lecie urodzin, Olsztyn maj 1973 r.. books.google.pl. [dostęp 2016-05-25].
  16. Sprawozdanie Zarządu Głównego T. S. L. z działalności Towarzystwa Szkoły Ludowej za rok 1925. Kraków: 1926, s. 5, 96.
  17. Kalendarzyk profesorski na rok 1913. s. 59.
  18. Sprawozdanie Zarządu Głównego T. S. L. z działalności Towarzystwa Szkoły Ludowej za rok 1924. Kraków: 1925, s. 77.
  19. Kronika. Mianowania w armii. „Gazeta Lwowska”, s. 3, Nr 176 z 3 sierpnia 1883. 
  20. Plan miasta – ulica Juliana Dadleza. [dostęp 2016-05-25].
  21. Zarządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej. „Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych”. Nr 1, s. 2, 19 marca 1937. 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]