Julian Jabczyński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Julian Jabczyński
Data i miejsce urodzenia 31 marca 1923 r.
Stanisławów Ukraina
Data i miejsce śmierci 17 stycznia 2008 r.
Kraków Polska

Julian Jabczyński (ur. 31 marca 1923 w Stanisławowie, zm. 17 stycznia 2008 w Krakowie) – polski aktor teatralny i filmowy. Debiutował w operetce Zemsta nietoperza w Teatrze Muzycznym Towarzystwa Przyjaciół Żołnierza w 1945 roku. Poza krótkimi epizodami w swojej karierze, kiedy to występował w Teatrze Ziemi Opolskiej w Opolu (1946-1947) i Teatrze Wybrzeże w Gdańsku (1948-1949), gdzie współpracował z Iwo Gallem, nieprzerwanie związany ze scenami krakowskimi: z Teatrem im. Juliusza Słowackiego (1945-1946), (1954-1956) i (1966-1979), Teatrem Kameralnym T.U.R. (1947-1948), Teatrem Dramatycznym (1949-1954), Teatrem Starym (1956-1964), Teatrem Ludowym (1964-1966) i Teatrem Bagatela (1979-1988). Z przeszło 100 zagranych ról, najbardziej cenił zagrane w sztukach Mrożka: Kapitana w Indyku, Grubego w Na pełnym morzu, Generała w Śmierci porucznika, Mata Urbana w Huraganie na Cainie i Hotelarza w Dziewięciu bez winy. Grywał u tak wybitnych reżyserów jak: Lidia Zamkow, Jerzy Kreczmar, Jerzy Jarocki czy Jan Biczycki.

Przez ponad 30 lat występował też w Jamie Michalika.

Posiadał także na swoim koncie prawie 30 ról filmowych.

Był mężem aktorki i tancerki Zofii Więcławówny.

Spoczywa na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie.

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]