Julian Unszlicht

Julian Unszlicht
Julian Maksymilian Unszlicht
Kraj działania	Francja
Data i miejsce urodzenia	10 stycznia 1883 ; Mława
Data i miejsce śmierci	1953 ; Francja
Wyznanie	katolicyzm
Kościół	rzymskokatolicki
Prezbiterat	1924
	Odznaczenia

Julian Maksymilian Unszlicht (ur. 10 stycznia 1883^[1] w Mławie, zm. 1953 we Francji^[2]) – polski ksiądz katolicki pochodzenia żydowskiego.

Życiorys

Wychował się w Warszawie w zasymilowanej rodzinie żydowskiej. Miał brata, Józefa, który został działaczem partii bolszewickiej i m.in. funkcjonariuszem policji politycznej GPU w ZSRR.

Uczęszczał do warszawskiej szkoły Pankiewicza-Trojanowskiego. Wyższe studia odbył na Politechnice Warszawskiej i Uniwersytecie Paryskim, który ukończył w 1910 z dyplomem licencjata praw. Brał udział w działalności konspiracyjnej w ramach SDKPiL (do 1905), za co wielokrotnie był ścigany przez policję carską i zmuszony do ucieczki za granicę. Później wystąpił przeciw idei niepodległości Polski, która jego zdaniem wynikała z pochodzenia przywódców – tzw. litwaków. W 1908 zbliżył się do niepodległościowej części ruchu socjalistycznego^[3]. Współpracował z czasopismem „Myśl Niepodległa” wydawanym przez Andrzeja Niemojewskiego^[4].

W maju 1912 przyjął w Misji Polskiej w Paryżu katolicyzm^[2]. Z wybuchem I wojny światowej zaciągnął się do armii francuskiej. W lipcu 1915 roku dostał się do niewoli niemieckiej i był uwięziony do końca wojny. Po zakończeniu wojny powrócił do Francji. W październiku 1920 rozpoczął studia w Seminarium Duchownym dla Spóźnionych Powołań w Meaux. 13 lipca 1924^[2]^[5] został w Meaux wyświęcony na kapłana przez biskupa Gaillarda^[5]. Początkowo był profesorem w seminarium dla spóźnionych powołań St. Jean. Od 1925, zamieszkując w Changis St. Jean, podjął posługę duszpasterską wśród wychodźstwa polskiego. We Francji jako ksiądz pracował wyłącznie dla Polaków^[6]. Za zasługi dla odzyskania wolności rząd polski odznaczył go Krzyżem Niepodległości.

Przypisy

↑ Józef Warszawski, Studia nad wyznaniowością religijną marszałka Józefa Piłsudskiego. Józef Warszawski 1978, s. 309.
↑ ^a ^b ^c GrzegorzG. Krzywiec GrzegorzG., Nadwiślański Weininger? Przypadki Juliana Unszlichta (1883–1953), „Zagłada Żydów. Studia i materiały”, nr 5, Warszawa 2008, s. 243–257 .
↑ Jolanta Żyndul, Parlamentaryzm, konserwatyzm, nacjonalizm. Wydawnictwo Sejmowe 2010, s. 165.
↑ Tomasz Domański, Postawy społeczno-polityczne duchowieństwa diecezji kieleckiej w latach 1864–1914. TKN Kielce 2008, s. 199.
↑ ^a ^b JózefJ. Szymański JózefJ., Opieka duszpasterska wśród Polaków we Francji w świetle protokołu ze zjazdu duchowieństwa polskiego odbytego w Clamart w 1938 roku, „Studia Polonijne”, T.39, Lublin 2018, s. 339–373 .
↑ Roman Dzwonkowski, Polska opieka religijna we Francji 1909–1939.Pallottinum 1988, s. 140.

[Józef_Warszawski_Studia_nad-1] Józef Warszawski, Studia nad wyznaniowością religijną marszałka Józefa Piłsudskiego. Józef Warszawski 1978, s. 309.

[Krzywiec-2] GrzegorzG. Krzywiec GrzegorzG., Nadwiślański Weininger? Przypadki Juliana Unszlichta (1883–1953), „Zagłada Żydów. Studia i materiały”, nr 5, Warszawa 2008, s. 243–257 .

[Jolanta_Żyndul_Parlamentaryzm-3] Jolanta Żyndul, Parlamentaryzm, konserwatyzm, nacjonalizm. Wydawnictwo Sejmowe 2010, s. 165.

[Tomasz_Domański_Postawy_społeczno-4] Tomasz Domański, Postawy społeczno-polityczne duchowieństwa diecezji kieleckiej w latach 1864–1914. TKN Kielce 2008, s. 199.

[Szymański-5] JózefJ. Szymański JózefJ., Opieka duszpasterska wśród Polaków we Francji w świetle protokołu ze zjazdu duchowieństwa polskiego odbytego w Clamart w 1938 roku, „Studia Polonijne”, T.39, Lublin 2018, s. 339–373 .

[Roman_Dzwonkowski_Polska-6] Roman Dzwonkowski, Polska opieka religijna we Francji 1909–1939.Pallottinum 1988, s. 140.

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]