Julian Unszlicht

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Julian Unszlicht
Data urodzenia 1883-01-1010 stycznia 1883
Data śmierci 1953
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 1924

Julian Unszlicht (ur. 10 stycznia 1883 w Mławie, zm. 1953[1]) – polski duchowny

Wychował się w Warszawie w rodzinie żydowskiej, gdzie uczęszczał do szkoły polskiej Pankiewicza-Trojanowskiego, wyższe studia odbył na Politechnice Warszawskiej i Uniwersytecie Paryskim, który ukończył w 1910 roku z dyplomem licencjata praw. Julian Unszlicht brał udział w działalności konspiracyjnej w ramach SDKPiL (do 1905), za co wielokrotnie był ścigany przez policję carską i zmuszony do ucieczki za granicę. Później wystąpił przeciw charakterystycznej w tej partii niechęci do idei niepodległość Polski, które jego zdaniem wynikało z pochodzenia przywódców - tzw. Litwaków. Z wybuchem I wojny światowej zaciągnął się do wojska francuskiego. Jako jeniec dokonał konwersji na wyznanie katolickie. Wstąpił do seminarium duchownego w Meaux, gdzie w 1924 roku został wyświęcony na kapłana przez biskupa Gaillarda. Odtąd jako ceniony kaznodzieja posługiwał w skupiskach polskich we Francji. Za zasługi jego dla odzyskania wolności rząd polski odznaczył go Krzyżem Niepodległości.

Jego brat, Józef Unszlicht, został działaczem partii bolszewickiej i m.in. funkcjonariuszem policji politycznej GPU w ZSRR.

Przypisy

  1. Grzegorz Krzywiec, Nadwiślański Weininger? Przypadki Juliana Unszlichta (1883-1953), "Zagłada Żydów. Studia i materiały", nr 5, Warszawa 2008, s. 243–257

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]